LOGIN“Boss, ayos ka lang ba?”Dahil sa biglaang pangyayari, tila tuluyan nang nawala ang tama ng alak kay Harvey. Sa halip na isipin ang sarili niyang sugat, agad niyang hinawakan ang braso ni Cara. Hindi pangkaraniwan ang kaba sa kanyang mukha habang sinusuri niya ito mula ulo hanggang paa.“Paano ka? M
Maganda ang pagkakagawa ng make-up ni Lizzy. Nang makalapit si Cara sa tabi nito, bahagya siyang yumuko at palihim na sinubukang amuyin kung may bahid ba ng alak ang hininga ng bagong kasal. Ngunit wala siyang naamoy.Matalino at mapagmasid si Lizzy. Agad nitong nahalata ang ginagawa niya kaya bahag
Hindi nagtagal, ang masayang pagdiriwang ay nauwi sa samu't saring kuwentuhan ng mga mayayaman at makapangyarihang panauhin. Nag-uusap ang mga ito tungkol sa negosyo, politika, at iba pang bagay na hindi naman gaanong interesado si Cara. Dahil wala siyang makitang dahilan upang makisali sa mga usapa
Dumalo sa kasal ni Shawn ang mga taong mayayaman, makapangyarihan, at may impluwensiya sa mundo ng negosyo at politika. Halos lahat ng kilalang personalidad sa kanilang mga larangan ay naroon, kaya hindi nakapagtatakang napakagarbo ng buong pagdiriwang.Sa ganitong pagtitipon, hindi maiwasang mapans
Habang ipinapaliwanag niya ang bawat pagkakamali, unti-unting namumula ang mukha ni Jejomar. Hindi niya inaasahang ganoon kahusay maghanda ang babaeng kaharap niya. Bawat puntong binabanggit nito ay may malinaw na batayan, kaya wala siyang mahanap na maayos na palusot.Sa huli, ibinaba ni Cara ang k
Nang malaman ni Raquel na pinalitan na siya, galit na galit siyang dumiretso sa opisina ni Jiro. Halos hindi na niya maitago ang inis habang mariing nagtatanong, “Ano’ng ibig sabihin nito?”Abala naman si Jiro sa pakikipag-usap sa isang magandang babae. Ni hindi man lamang niya nilingon si Raquel na
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp







