Mag-log inHindi niya napigilang mamula. Uminit ang kanyang mga pisngi hanggang sa mga tainga, at pakiramdam niya'y para siyang inilapit sa naglalagablab na apoy. Hindi niya alam kung paano haharapin ang biglang paglapit nito, lalo na't tila wala itong balak na umatras.“I…” Mahina siyang nagsalita, ngunit aga
“Fierra, asawa mo ako.”Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy, bahagyang bumaba ang tinig ngunit nanatiling mariin ang kanyang mga salita. “Ibinigay ko sa iyo ang emergency number ko para magamit mo kapag may nangyaring hindi maganda. Hindi iyon para itago mo lang sa cellphone mo.”Dahan-dahang nag
Pagkabukas ng p***o ng silid sa ospital, nakita ni Jaena si Fierra na nakasandal sa ulunan ng kama habang hawak ang cellphone sa kaliwang kamay. Walang gana itong nag-i-scroll sa screen, tila sinusubukang magpalipas ng oras habang naghihintay na may mangyari.Nang marinig ang pagbukas ng p***o, agad
“Kuya, hindi naman ako uminom—”“Kung sinasabi kong nakainom ka, ibig sabihin, hindi ka dapat magmaneho.”Hindi na siya binigyan ni Jaelan ng pagkakataong magpaliwanag. Binuksan na nito ang p***o sa driver's seat at bago sumakay ay bahagya siyang nilingon.“Sumakay ka na. Ako na ang maghahatid sa iy
Ibinigay ni Fierra ang pangalan ng ospital. Ilang ulit pa siyang pinaalalahanan ni Jaena na huwag munang masyadong gumalaw at hintayin siya roon. Pagkatapos, agad nang pinatay ng babae ang tawag upang makapaghanda sa pag-alis.Nang mailapag ni Fierra ang cellphone sa mesa, saka lamang siya nakapagpa
Nang makita niya ang pangalang Jaelan, natigil ang kanyang daliri sa ibabaw ng screen.Matagal siyang nag-alinlangan. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaba sa simpleng pagtawag sa sarili niyang asawa. Marahil ay dahil sa mga nangyari kamakailan, o marahil ay may bahagi sa kanyan
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,
Napaisip si Heber at tila may naalala. “Tama… laging may period sa dulo ang messages niya. At saka…” humina ang kanyang boses. “Magkaibigan si Sophia at ang kapatid ko. Hindi kailanman papayag ang kapatid ko na ipakilala ako sa ganitong klaseng babae. Kaya nagtaka rin ako kanina kung bakit biglang g
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani







