ログインMatangkad at balingkinitan si Jaelan, at lalong lumitaw ang tindig nitong elegante sa suot na itim na suit na bumagay sa malapad nitong mga balikat at makitid na baywang. Matatalas ang mga guhit ng kaniyang mukha, at taglay pa rin niya ang malamig na awtoridad na tila likas na nitong dala saanman ma
“Maayos naman ang lahat,” sagot ni Fierra, bahagyang umiiwas sa mga tanong. “Nakapagpahinga naman ako.”Hindi na siya nagdagdag pa ng paliwanag. Hindi niya kayang sabihin kay Jaena na hindi lamang ang sakit ng kaniyang braso ang dahilan kung bakit nahirapan siyang matulog, ni hindi niya kayang ikuwe
Kahit nakapikit, taglay pa rin ni Jaelan ang matinding presensiyang madalas magbigay ng distansiya sa mga taong nakapaligid sa kaniya. Isa siyang lalaking hindi basta-basta nilalapitan, lalo na kapag ipinakikita nito ang malamig at walang-pakialam na pakikitungo sa iba.Ngunit sa kabila ng lahat, na
Pagkaalis nina Jaena at Jaelan, unti-unting nanumbalik ang katahimikan sa pasilyo ng ospital. Naiwang mag-isa si Fierra sa kaniyang silid, nakahiga sa kama habang matagal na nakatitig sa kisame. Pagkaraan ng ilang sandali, ipinikit na rin niya ang mga mata at pinilit ang sariling matulog, umaasang k
Natigilan si Jaena. Matagal niyang tinitigan si Fierra, habang unti-unting naglalaho ang galit sa kaniyang mukha at napapalitan iyon ng magkahalong awa at sakit ng loob. Sa halip na magalit, bigla niyang naalala si Adrian, ang lalaking naging bahagi ng buhay ni Fierra sa loob ng dalawampung taon.Na
Nang tuluyang magsara ang p***o, silang dalawa na lamang ang naiwan sa silid.Tumayo si Jaelan at lumapit sa kama. Yumuko siya upang maayos na isuksok ang kumot sa paligid ng katawan ni Fierra, maingat na itinatakip iyon hanggang sa kanyang mga bisig. Natural at sanay ang mga kilos niya, na para ban
Ilang araw nang sunod-sunod na bumabalik si Kyla sa opisina, kaya’t napansin na rin siya ng receptionist. Kita sa kilos ng dalaga ang pagpupursigi. Kaya’t kahit pa medyo naiilang, magalang pa rin siyang sinagot ng receptionist, “Sige po, tatawagan ko muna, pakihintay na lang po sandali.”Sa narinig,
Dapat ay masaya si Vaiana—ginawa ni Kyro ang bagay na gusto niya. Pero sa halip na kasiyahan, nanatili siyang tahimik, pinipigil ang sarili, at marahang pinagdikit ang kanyang mga labi.Napansin ni Kyla na pareho silang may mabigat na ekspresyon ni Kyro. Ayaw niyang manatiling malamig ang hangin sa
At paglabas nito, malamig ang mukha. Walang imik.Marami ang nagtataka. Marami ang nagaabang ng tsismis.Hindi maganda ang naging itsura ng paglabas ni Kyro mula sa lounge—halatang may mabigat na nangyari.“Vaiana, anong meron sa loob?” tanong ng isa sa mga kasamahan nila, hindi na mapigilan ang kur
Naalala ni Vaiana ang araw na iyon—ang gabing si Althea ay tumakbong umiiyak palabas ng opisina.Ngayon, heto na naman siya, nakangiti at parang walang nangyari. Kung nakakangiti na ulit siya, ibig sabihin, may masayang nangyari sa kanya.Napakunot ang noo ni Vaiana. Hindi siya sigurado kung ano ang







