Mag-log inHindi niya gustong isipin ang posibilidad na iyon. Ngunit habang pilit niyang tinatanggihan ang ideya, lalo namang nagkakabit-kabit sa kanyang isip ang mga alaala na dati ay hindi niya binigyang-pansin.Biglang bumalik sa kanyang alaala ang unang pagkikita nila ni Professor Samir.Noon, bago pa man
Isa-isa niyang inilabas ang mga gamit, pinunasan ang mga ito at muling inayos sa tamang lugar.Hanggang sa biglang napahinto ang kanyang kamay.Sa isang bahagi ng bookshelf, may nakita siyang makapal na aklat na bahagyang natatakpan ng alikabok. Agad niya itong kinuha.Hindi niya alam kung bakit, pe
Sa loob ng maraming taon, iyon ang kwentong pinaniwalaan niya tungkol sa pagkamatay ng kanyang ina.Akala niya, isa lamang iyong malagim na aksidenteng dulot ng kanyang pagiging makulit noong bata pa siya. Sa kanyang alaala, may pagkakataong hindi sinasadyang may natamaan siya sa loob ng sasakyan, d
Pagkalabas ni Sylvie sa ospital, balak na sana niyang umalis agad. Gayunpaman, pagdating niya s exit, hindi niya inaasahang makikita roon si Madam Donela. Ilang araw na rin mula nang tuluyan nilang wakasan ni Vince ang kanilang engagement, at mula noon ay hindi na niya nakita ang matandang babae. Ka
Ngunit ilang sandali lamang matapos siyang makalabas, biglang pumasok si Vince sa silid.Agad nitong nakita si Cynthia na nakaluhod sa sahig, umiiyak at nanginginig. Nagbago ang ekspresyon ni Vince at mabilis niya itong nilapitan upang tulungan itong makatayo.Pagkatapos ay napalingon siya kay Sylvi
Unti-unting nagbago ang kanyang mukha.Mula sa takot ay napalitan iyon ng isang pilit na tapang. Itinaas niya ang kanyang baba at inayos ang kanyang postura, na para bang bigla siyang nakahanap ng sandatang maaari niyang gamitin laban kay Sylvie.“Sylvie, buntis ako ngayon,” mariin niyang sabi. “Hin
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c







