LOGIN“Adrian.” Mahinahon ang tinig niya, ngunit malamig at walang puwang para sa pag-asa. “Sinabi ko na sa iyo, may asawa na ako.”“Alam ko.” Hindi nagpatinag si Adrian. Nanatili ang mga mata niya sa mukha ni Fierra, na para bang pilit niyang hinahanap doon ang anumang palatandaang magpapatunay na nagsis
Maraming beses na niyang naisip kung ano ang magiging reaksiyon niya kapag muli niyang nakita si Adrian. Magagalit ba siya? Makakaramdam ba siya ng matinding poot? Mananatili ba siyang walang pakialam, o tuluyan niya itong hindi papansinin na para bang isa lamang itong estranghero?Ngunit ngayong ka
‘May asawa raw siya?’Mapait siyang napatawa sa isip, bagaman walang anumang saya sa kaniyang ekspresyon.Gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy nitong asawa. Gusto niyang makita kung sino ang babaeng iyon na tila sapat ang kapangyarihan upang tanggihan siya ni Jaelan nang walang pag-aalinlang
Kumunot ang noo ni Jaelan habang muling ibinabaling ang tingin sa pasukan ng gusali. May kung anong bumabagabag sa kaniya, kaya nagpasya siyang bumalik sa inpatient department upang alamin kung ano ang ginagawa ni Adrian sa ospital. Ngunit bago pa siya makagawa ng hakbang, may kamay na humawak sa ka
Matangkad at balingkinitan si Jaelan, at lalong lumitaw ang tindig nitong elegante sa suot na itim na suit na bumagay sa malapad nitong mga balikat at makitid na baywang. Matatalas ang mga guhit ng kaniyang mukha, at taglay pa rin niya ang malamig na awtoridad na tila likas na nitong dala saanman ma
“Maayos naman ang lahat,” sagot ni Fierra, bahagyang umiiwas sa mga tanong. “Nakapagpahinga naman ako.”Hindi na siya nagdagdag pa ng paliwanag. Hindi niya kayang sabihin kay Jaena na hindi lamang ang sakit ng kaniyang braso ang dahilan kung bakit nahirapan siyang matulog, ni hindi niya kayang ikuwe
At sabay abot ng kamay nito para makipagkamay kay Vaiana.Napangiti si Vaiana nang bahagya at maayos na tinanggap ang pakikipagkamay, habang sa loob-loob niya, humihigpit ang pagkabog ng puso. Ngayon lang siya ganito ka-exposed—pero ngayong gabi, pinanghahawakan niya ang tiwala ni Kyro.“Kung manalo
Napamulagat si Elena sa narinig, at agad napalitan ng galit at pagkadismaya ang kanyang pagkabigla.Hindi nagtagal, bumukas ang pinto ng silid at lumabas si Kyro. Pag-angat ng tingin niya, nakita niya sina Elena at Vaiana na magkasama. Maayos ang kanyang pagkilos, at magalang na bumati, “Tita.”“Huw
Sinulyapan ni Kerstyn ang mensahe sa kaniyang telepono. Ilang segundo siyang nakatitig doon, saka siya nag-type ng dalawang simpleng salita.[Tapos na.]Pagkapadala niya, agad niya iyong binura at ibinalik ang cellphone sa dati nitong puwesto sa may bedside table, na para bang walang nangyari.Tama
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,







