MasukPero hindi pala. Mula pa sa simula, plano na pala siyang gamitin bilang panakip sa kanilang bitag.Hindi na talaga nagbabago ang mga taong sanay sa panlilinlang. Matalino, tuso, at marunong magkubli ng tunay na intensyon.Ngunit may isang bagay na hindi niya maintindihan.Itinaas ni Fierra ang tingi
Ngayon, makalipas ang dalawang taon mula nang maghiwalay sila, isang simpleng palayaw lamang ang sapat upang muling guluhin ang matagal na niyang pinatahimik na damdamin.'Fierry.'Parang may kung anong mabigat na dumagan sa dibdib niya.Muling nabuksan ang numero niya isang taon na ang nakalipas, m
Kinabukasan ng umaga, pagmulat ni Fierra ay ramdam pa rin niya ang kirot at pangangalay sa kanyang mga binti. Para bang buong gabi siyang nag-hiking sa bundok kasama si Sam. Napangiwi siya habang bumabangon sa kama, pilit tinitiis ang pananakit ng katawan habang nagbibihis. Habang isinusuot niya ang
Napaisip tuloy si Fierra na kung hindi lamang nagmamaneho si Marlon sa harapan, malamang ay hindi na siya pakakawalan ni Jaelan kahit nasa loob pa sila ng sasakyan.Namumula ang kanyang mukha sa hiya at kaba. Buong lakas niya itong itinulak habang hindi pantay ang kanyang paghinga.“Huwag kang maglo
Napangiti siya nang pilit.“Pero baka hindi rin niya ako pakinggan. Hindi naman talaga kami ganoon kalapit.”Totoo naman iyon. Legal na mag-asawa sila, pero kung pag-uusapan ang tunay na pagkakakilala sa isa't isa, hindi niya masasabi na malapit sila.Alam niya lamang ang ilang bahagi ng buhay ni Ja
“Fierra, salamat sa pagsama sa akin hanggang dito.”Pagdating nila sa labas ng hotel room sa ikalabinlimang palapag, marahang binitiwan ni Hailey ang braso ni Fierra. May banayad na ngiti sa labi nito habang tinitingnan siya na para bang sinusuri ng isang nakatatanda ang isang mas batang babae.“Tam
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Tumango si Kian. “Stay at the villa. Hihintayin niyo ang pagdating ko.”“Opo, Mr. Villareal.”Pagkaalis ng doktor, tahimik na nakatitig si Kerstyn sa screen, may luha pa rin sa mga mata. Diretso siyang tumingin kay Kian, ang mga matang tila naghahanap ng sandigan. “Natakot talaga ako kanina. Ikinulo
Pagkalabas pa lamang ng sasakyan sa loob ng villa compound, biglang nag-vibrate ang cellphone ni Kerstyn sa tabi niya. Isang hindi pamilyar na numero ang lumitaw sa screen.Bahagya siyang napakunot-noo bago ito sinagot. “Hello?”“Dear Miss Kerstyn,” malamig ngunit mapanukso ang tinig sa kabilang lin







