LOGIN“Mr. Cervantes, may problema po. Nagwawala si Miss Cynthia at pilit niyang gustong magpa-abort. Kailangan po ninyo siyang puntahan agad.”Nanlaki ang mga mata ni Vince.“Magpapa-abort si Cynthia?”Hindi na siya nagtanong pa. Mabilis siyang tumalikod at nagtungo sa parking area. Kung totoo ang sinabi
Nang marinig iyon ni Vince, agad itong nainis. Halata sa mukha nito ang pagkadismaya na tila pinag-iisipan pa rin ni Sylvie na may itinago silang gamit mula sa kanya.“Ano ba? Sa tingin mo ba magsisinungaling pa si Cynthia sa iyo?” matigas nitong sagot. “Bakit naman niya itatago ang mga gamit mo at
Paglabas ni Sylvie ng silid, agad niyang nakita si Vince na nakatayo sa may pintuan. Halatang hindi mapakali ang lalaki, at kapansin-pansing iniiwas nito ang tingin sa kanya. Sa itsura pa lamang nito, alam na ni Sylvie na malamang ay nakinig ito sa naging pag-uusap nila ni Madam Donela.Hindi na niy
Bago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
Tumulo ang luha sa gilid ng mata ni Vaiana. Basa ang unan. Ang buo niyang katawan ay nanginginig pa rin.Hinaplos niya ang tiyan niya, mahina man, naroroon pa rin ang kirot. At kahit tapos na ang panaginip, nananatili pa rin ang takot sa kanyang dibdib.Hindi lang ito bangungot. Isa itong paalala...
Sumunod agad si Francine, “Ah, okay po.” Ngunit bago siya makalayo, muling nagsalita si Kyro. Matalim ang kanyang tingin habang pinipigil ang sarili. “I’m not used to drinking coffee made by someone else.” Biglang napatigil si Francine, nakabitin sa ere ang kilos. Ngunit si Vaiana, hindi natinag.
Patuloy pa rin ang ngiti sa mukha ng lalaki. Magaan ang kanyang boses habang nagsalita."Napadaan lang ako. Dinala ko ito para sa’yo."Mabilis namang sumimangot si Liddy at sinuklian siya ng malamig na tawa. "Ang tinatawag mong nadaanan lang ay bulaklak?""Oo," walang pag-aalinlangang sagot ng lalaki
Matapos iyon, bigla niyang binawi ang braso at iniwan si Kyro nang hindi man lang lumilingon.Hindi siya hinabol ni Kyro. Pero hanggang sa likod niya, nakadikit pa rin ang tingin ni Kyro, tigin ng damdaming hindi niya maipaliwanag.Kakabukas pa lang ni Kyro ng sigarilyo nang biglang tumunog ang cell







