LOGINTumagal nang halos isang linggo ang ganitong rutina, hanggang sa unti-unti nang nasanay si Fierra sa presensya ni Jaelan sa kanyang tabi. Naging normal na para sa kanya ang makitang abala ito sa pagbabasa at pagpirma ng mga dokumento sa maliit na mesa sa sala bago matulog. Nasanay na rin siyang mara
“Siguro dahil asawa kita.”Pagkatapos ay ibinaling ni Jaelan ang tingin sa kanya. Malalim at diretso ang mga mata nito, tila ba nais nitong ipaunawa sa kanya na seryoso ito sa bawat salitang binibitawan.“Kahit kasal natin ay bunga lamang ng isang kasunduan, ako pa rin ang pumirma roon. Kusang-loob
Mula sa likuran niya ay narinig ni Fierra ang boses ni Jaelan. May bahagyang paos itong tunog, marahil dahil katatapos lamang nitong maghugas ng mga pinagkainan.Mabilis na pinatay ni Fierra ang screen ng cellphone, saka iyon itinaob sa ibabaw ng coffee table na para bang wala siyang ginagawang kahi
“Dahan-dahan lang. Mainit pa,” paalala ni Jaelan habang nauupo sa tapat niya. Kalmado nitong kinuha ang sariling mangkok at walang pagmamadaling sumubo.Napatingin si Fierra sa kanya habang ngumunguya. “Bakit ang sarap mong magluto ng noodles? Nag-aral ka ba talaga kung paano gawin ito?”“Hindi nama
Nadatnan niya si Jaelan na abala sa paghuhubad ng sapatos. Nakapatong sa isang braso nito ang suot na suit jacket, habang maluwag na nakasabit sa leeg ang kurbata. Dalawang butones din ng polo nito ang nakabukas, dahilan para mas magmukha itong relaks at hindi kasing pormal ng lalaking nakita niya k
Pagkauwi ni Fierra, naupo siya sa sofa at matagal na nanatiling tulala. Hindi niya maiwasang balikan sa isip ang mga nangyari kanina sa opisina. Paulit-ulit niyang naaalala kung paano sumandal si Jaelan sa gilid ng mesa habang nakatingin sa kanya, saka sinabing, “You deserve it.” Hindi rin mawala sa
Ilang araw nang sunod-sunod na bumabalik si Kyla sa opisina, kaya’t napansin na rin siya ng receptionist. Kita sa kilos ng dalaga ang pagpupursigi. Kaya’t kahit pa medyo naiilang, magalang pa rin siyang sinagot ng receptionist, “Sige po, tatawagan ko muna, pakihintay na lang po sandali.”Sa narinig,
Dapat ay masaya si Vaiana—ginawa ni Kyro ang bagay na gusto niya. Pero sa halip na kasiyahan, nanatili siyang tahimik, pinipigil ang sarili, at marahang pinagdikit ang kanyang mga labi.Napansin ni Kyla na pareho silang may mabigat na ekspresyon ni Kyro. Ayaw niyang manatiling malamig ang hangin sa
At paglabas nito, malamig ang mukha. Walang imik.Marami ang nagtataka. Marami ang nagaabang ng tsismis.Hindi maganda ang naging itsura ng paglabas ni Kyro mula sa lounge—halatang may mabigat na nangyari.“Vaiana, anong meron sa loob?” tanong ng isa sa mga kasamahan nila, hindi na mapigilan ang kur
Naalala ni Vaiana ang araw na iyon—ang gabing si Althea ay tumakbong umiiyak palabas ng opisina.Ngayon, heto na naman siya, nakangiti at parang walang nangyari. Kung nakakangiti na ulit siya, ibig sabihin, may masayang nangyari sa kanya.Napakunot ang noo ni Vaiana. Hindi siya sigurado kung ano ang







