เข้าสู่ระบบ[May trabaho ako sa opisina. Nasa kaldero ang almusal mo. Bumalik ako mamayang tanghali.]Kinuha ni Fierra ang papel at binasa iyon nang dalawang beses. Pagkatapos, maingat niya itong tinupi at ipinasok sa ilalim ng kanyang unan.Pangatlong sulat na iyon.Sandali siyang nag-isip bago muling inilabas
Matagal na pinagmasdan ni Fierra ang kanilang mga kamay. May kung anong init siyang naramdaman na hindi lamang nagmumula sa palad ni Jaelan. Sa pagkakataong iyon, hindi na niya naisip na bumitaw. Hinayaan niyang hawakan siya nito habang magkasama silang naglakad palabas ng pasilyo ng ospital, pumaso
“Uncle…” Paos na paos ang boses ni Adrian, halos hindi na makilala. Para bang pilit niyang inilalabas mula sa kaibuturan ng kanyang dibdib ang mga salitang iyon. “Alam mo ba kung ano ang naging papel niya sa buhay ko? Alam mo ba kung gaano siya kahalaga sa akin?”Diretsong sinalubong ni Jaelan ang k
Palagi siyang pinagbibigyan ni Jaelan. Kahit hindi nito direktang sinasabi, ramdam niyang iginagalang nito ang bawat desisyon niya at hindi siya kailanman pinipilit sa mga bagay na hindi pa siya handang harapin.Dahan-dahang iniangat ni Fierra ang tingin at sinulyapan si Adrian. Nakatitig ito sa kan
Sakto namang bumukas ang mga p***o nito.Isang pamilyar na pigura ang lumabas. Nakasuot ng itim na damit si Jaelan at matikas ang tindig habang hawak ang isang tasang may mainit pang kape. Sa kabila ng karaniwang malamig niyang anyo, agad na naghanap ang kanyang mga mata sa buong pasilyo hanggang sa
Parang may mahigpit na dumakot sa puso ni Adrian. Matalim ang sakit na nararamdaman niya, hanggang sa tila sumikip ang kanyang dibdib at nahirapan siyang huminga.“Hindi ako naniniwala.” Bahagyang namamaos ang kanyang boses habang pilit na pinipigilan ang bigat ng damdamin. “Maliban na lang kung ipa
Sandaling nag-alinlangan si Aaron. Gusto sana niyang tanungin “What about me?” ngunit pinili niyang lunukin ang mga salita at ngumiti na lamang, kahit may pait ang puso niya. “If Oliver really likes someone, I know him, he’ll be serious about it. He won’t turn his back on you, Kienna. So… if one day
Chapter 39: *** Habang nakaupo si Oliver sa dining area, pinagmamasdan niya si Kienna na abala sa kusina. Hindi niya maiwasang mapuno ang dibdib ng kakaibang init habang nakikita ang dalagang personal na naghahanda ng pagkain para sa kanya. Bahagyang gumuhit ang ngiti sa labi niya, isang ngiting h
Chapter 21:***Bahagyang kumislap ang mga mata ni Irish, may halong kayabangan na agad din niyang itinago. Hindi iyon napansin ni Bryan. Totoo nga, kapag umiiyak ang isang babae, madaling matunaw ang puso ng isang lalaki. At para kay Irish, hangga’t handa siyang pakinggan ni Bryan, madali na lang a
Chapter 9:***Hindi mapakali si Kienna habang kaharap si Oliver. Pakiramdam niya ay unti-unti siyang sinasakal ng matamis ngunit nakakatakot na atake ng lalaki. Hindi siya nagsasalita, sa halip ay patuloy lang na kinakain ang steak na maingat na hiniwa ni Oliver para sa kanya.Sanay naman siya na m







