เข้าสู่ระบบ“Mr. Cervantes, may problema po. Nagwawala si Miss Cynthia at pilit niyang gustong magpa-abort. Kailangan po ninyo siyang puntahan agad.”Nanlaki ang mga mata ni Vince.“Magpapa-abort si Cynthia?”Hindi na siya nagtanong pa. Mabilis siyang tumalikod at nagtungo sa parking area. Kung totoo ang sinabi
Nang marinig iyon ni Vince, agad itong nainis. Halata sa mukha nito ang pagkadismaya na tila pinag-iisipan pa rin ni Sylvie na may itinago silang gamit mula sa kanya.“Ano ba? Sa tingin mo ba magsisinungaling pa si Cynthia sa iyo?” matigas nitong sagot. “Bakit naman niya itatago ang mga gamit mo at
Paglabas ni Sylvie ng silid, agad niyang nakita si Vince na nakatayo sa may pintuan. Halatang hindi mapakali ang lalaki, at kapansin-pansing iniiwas nito ang tingin sa kanya. Sa itsura pa lamang nito, alam na ni Sylvie na malamang ay nakinig ito sa naging pag-uusap nila ni Madam Donela.Hindi na niy
Bago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su
Nagulat si Ramon sa narinig mula kay Mark. “That’s a good thing,” sagot niya, ngunit may halong pag-aalala ang tono. “It’s just that… alam mo naman ang anak kong ‘yon, matigas ang ulo. I don’t know if he’ll agree.”Alam niyang mahirap pilitin si Oliver. Ngayon, pumapayag na si Tina, ngunit kung mism
Napakunot ang noo ni Oliver. Akala niya’y hindi matutuwa ang dalaga at magpupumilit. Great, isa pa palang clingy na babae. " Yes. Didn’t you hear me clearly the first time?” Hindi napigilan ni Tina na mapairap ang mga mata sa sobrang inis sa tono ni Oliver. "Oliver, mukhang mali na sa akin mo ito k







