The First Wife of Linus Shaw

Mabilis na inayos ni Cecily ang kanyang damit, ang kanyang kamay ay nanginginig.“I want a divorce,” bigla niyang sabi.Nagbuga ng usok si Linus at malamig na tumawa.“Divorce?” Ang kanyang mata’y nababalot ng poot. “Who will you be without me? Huh? Cecily?”Matalim ang kanyang tingin, walang awa.“Dinala ko si Mara sa abroad for a trip. Nawala ka ng isang linggo at ngayon gumagawa ka ng eksena? Tinatakot mo ba ako?”Mapait na napangiti si Cecily.“At bakit kailangan mong dahil ang babaeng secretary mo?”Hindi niya binanggit ang mga larawan, magkakaparehang lokasyon, at mga ngiting kinukutsa ang kanyang presensya. Pagod na siyang patunayan ang kanyang sarili.“Nasa ospital ako,” tahimik niyang sabi. “Tungkol sa anak natin—”Biglang nandilim ang ekspresyon sa mukha ni Linus. Tinupok niya ang kanyang sigarilyo at liningon siya, ang boses niya’y malamig at tila kayang bumutas sa hangin.“Sinabi ko na sa’yo noon. Ayoko nang magkaanak. Ang responsabilidad mo lang ay si Mara.”Bumunot ito n

Malalim na ang gabi nang sa wakas ay makatulog si Mara sa mga bisig ni Linus. Tahimik ang buong bahay, walang yabag, walang boses na maririnig, ngunit sa loob ng kanyang isipan, wala ding kapayapaan.Ilang araw nang hindi umuuwi si Cecily.Bagama’t puno ng mga kasambahay ang mansyon, may kakaibang pagkakapit si Mara sa kanyang ina. Ayaw nitong maiwan sa kahit kanino. Kaya’t saan man magpunta si Linus nitong mga nagdaang araw, buhat-buhat niya ang bata, sa sala, sa opisina sa bahay, maging sa hapag-kainan.Para sa isang lalaking sanay sa kontrol mapanegosyo, sa imahe ng pamilya, sa bawat galaw ng kanyang buhay, ito’y isang uri ng pagkabigo na hindi niya inaasahan.Matigas ang ulo ni Mara. Hindi siya basta napapakalma ng mga estranghero. At sa tuwing magwawala ito, hindi niya maiwasang maalala kung paanong kabisado ni Cecily ang bawat hinga, bawat simangot, bawat luha ng bata. Sa pagkawala niya, si Linus ang napilitang pumalit sa papel na iyon, isang responsibilidad na ngayon lamang niy

 Ibinaba ni Cecily ang cellphone matapos may kausapin. Tumungo siya sa sala at doon hinintay ang pagdating ng isang panauhin.Binuksan niya ang TV, hindi para manood kundi para magkaroon ng ingay sa bahay. Ang katahimikan nitong mga nakaraang linggo ay masyadong maingay — parang bawat segundo ay nagpapaalala na wala na siyang asawa, kahit hindi pa opisyal.Ilang minuto lang, tumunog ang doorbell.Huminga siya nang malalim bago naglakad patungo sa pinto.“That was too sudden of you to list your property for rent.” Bungad nito sa kanya nang pinagbuksan niya ito ng pinto.“I want to live with people and good morning.” Sagot naman ni Cecily, bahagyang nakataas ang kilay. “Ikaw lang ang kaibigan ko, at ayoko ng tsismis. I’m still not divorced.”“As if I would like to live with you. Me? Ford Newman? Masyado ka yatang natutulog ngayong bumukod ka na, Cecily, my friend.”“Weirdo.”

Hindi agad nagbago ang takbo ng araw ni Linus matapos niyang mabasa ang divorce papers.Kung may isang bagay na kilala sa kanya, iyon ay ang kakayahan niyang huwag magpakita ng reaksyon. Sa loob ng maraming taon sa negosyo, natutunan niyang huwag magpadala sa emosyon, hindi sa harap ng board, hindi sa harap ng competitors, at lalong hindi sa harap ng mga taong umaasang matitinag siya.Kaya matapos niyang isara ang itim na envelope at itabi iyon sa gilid ng mesa, ipinagpatuloy niya ang pagpirma sa mga dokumentong nakasalansan sa harap niya. Quarterly approvals. Investment confirmations. Expansion permits.Everything continued as scheduled.Ngunit kahit patuloy ang galaw ng kamay niya, hindi umalis sa isip niya ang nilalaman ng papel.Petition for Dissolution of Marriage.Hindi siya agad naniwala.Cecily had endured five years without confrontation. Without scandal. Without ultimatum.Hindi siya ang tipo ng babaeng gagawa ng ganitong hakbang nang walang dahilan. At kung mayroon man, hin

May isa pang bahagi ng report na mas lalo niyang pinagtuunan ng pansin.Educational registration.Graduate-level enrollment inquiry.Application fee payments.Research grant submissions.Naitikom niya ang labi habang binabasa ang mga detalye. Hindi niya akalaing bumalik ito sa pag-aaral nang hindi niya alam. Hindi niya akalaing naghahanda ito para sa sariling career path na walang kaugnayan sa Shaw Group.Doon niya napagtanto na hindi divorce ang pinaghandaan ni Cecily kung hindi ang pagbawi ng buhay na naipagkait sa sarili nang matali ito sa kanya.Sa loob ng limang taon, inakala niyang ang mundo ni Cecily ay umiikot sa bahay, sa mga social functions, at sa pagpapalaki kay Mara kapag nasa bahay ito. Hindi niya nakita ang unti-unting pagbuo nito ng sariling sistema ng kanyang seguridad.Hindi niya naramdaman ang paglayo nito.May bahagi sa kanya na gustong ipatawag si Julie at mag-utos na bantayan ang bawat galaw ni Cecily. Kayang-kaya niya iyon. Isang tawag lamang at may team na susu