ログインGuys sorry! Honest mistake, nagkamali ako ng upload na content sa chapter 30, and for now inaantay ko pang ma-approve ni GN iyong edited chapter. Dapat sa ibang story iyon, sabog ang pagka-upload ko. Pasensya na. I will comment sa main comment section sa story na ito kung pwede niyo na basahin o balikan ang chapter 30 once approved na. Sorry po talaga.
Sa likuran niya, malinaw niyang narinig ang hikbi ni Fierra, ang iyak na pilit nitong pinipigilan ngunit tuluyang kumawala nang tuluyan na siyang lumayo.Ngayon, habang binabalikan niya ang alaala, tila muling sumisikip ang dibdib niya. Hindi niya namalayan na bahagyang nangilid ang luha sa kanyang
Matapos itabi ang telepono, agad siyang naghanap online ng pinakamalaking security company. Ilang minuto lamang ang lumipas bago siya nakapag-book ng top-tier, twenty-four-hour personal protection package para kay Fierra.Isa-isa niyang sinabi ang mga kondisyon at kinakailangang level ng seguridad.
Nang marinig ni Adrian ang pagbanggit sa pangalan ni Fierra, ilang segundo siyang hindi nakapagsalita. Unti-unting kumalma ang kanina'y magulong isip, ngunit nanatiling mabigat ang kanyang paghinga.“Binully siya ng pamilya niya.”Paos ang kanyang boses, na para bang pilit niyang nilulunok ang galit
Bahagyang kumitid ang mga mata ni Jaelan habang nakatingin dito. May kung anong emosyon na dumaan sa kanyang mga mata, ngunit mabilis din niya itong itinago bago nagsalita sa malamig at kalmadong tinig.“Simula ngayong gabi, dito na muna ako titira.”Napakurap si Fierra.Hindi niya agad naunawaan an
Kinuha iyon ni Jaelan at agad na inilabas ang laman. Isang tubo ng ointment ang nasa loob.Habang binubuksan niya ang takip, bahagyang yumuko ang kanyang ulo.“Ang nangyari sa’yo ngayon ay dahil sa akin.”Napatingin si Fierra sa kanya.“Kung hindi ka naroon kagabi, may iba silang pagbubuntunan. Pero
Umandar ang Cayenne at unti-unting lumayo sa harapan ng villa ng pamilya Lorenzo. Ilang itim na SUV na puno ng mga bodyguard ang agad sumunod sa likuran nito, bumuo ng isang engrandeng convoy na halos hindi mapigilang pagmasdan hanggang sa tuluyang mawala sa dulo ng kalsada.Naiwan sa may pintuan si
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c







