LOGINMatangkad at balingkinitan si Jaelan, at lalong lumitaw ang tindig nitong elegante sa suot na itim na suit na bumagay sa malapad nitong mga balikat at makitid na baywang. Matatalas ang mga guhit ng kaniyang mukha, at taglay pa rin niya ang malamig na awtoridad na tila likas na nitong dala saanman ma
“Maayos naman ang lahat,” sagot ni Fierra, bahagyang umiiwas sa mga tanong. “Nakapagpahinga naman ako.”Hindi na siya nagdagdag pa ng paliwanag. Hindi niya kayang sabihin kay Jaena na hindi lamang ang sakit ng kaniyang braso ang dahilan kung bakit nahirapan siyang matulog, ni hindi niya kayang ikuwe
Kahit nakapikit, taglay pa rin ni Jaelan ang matinding presensiyang madalas magbigay ng distansiya sa mga taong nakapaligid sa kaniya. Isa siyang lalaking hindi basta-basta nilalapitan, lalo na kapag ipinakikita nito ang malamig at walang-pakialam na pakikitungo sa iba.Ngunit sa kabila ng lahat, na
Pagkaalis nina Jaena at Jaelan, unti-unting nanumbalik ang katahimikan sa pasilyo ng ospital. Naiwang mag-isa si Fierra sa kaniyang silid, nakahiga sa kama habang matagal na nakatitig sa kisame. Pagkaraan ng ilang sandali, ipinikit na rin niya ang mga mata at pinilit ang sariling matulog, umaasang k
Natigilan si Jaena. Matagal niyang tinitigan si Fierra, habang unti-unting naglalaho ang galit sa kaniyang mukha at napapalitan iyon ng magkahalong awa at sakit ng loob. Sa halip na magalit, bigla niyang naalala si Adrian, ang lalaking naging bahagi ng buhay ni Fierra sa loob ng dalawampung taon.Na
Nang tuluyang magsara ang p***o, silang dalawa na lamang ang naiwan sa silid.Tumayo si Jaelan at lumapit sa kama. Yumuko siya upang maayos na isuksok ang kumot sa paligid ng katawan ni Fierra, maingat na itinatakip iyon hanggang sa kanyang mga bisig. Natural at sanay ang mga kilos niya, na para ban
Matagal na tumitig si Vaiana sa pulang marka ng lipstick sa kwelyo ng polo ni Kyro. Wala halos bakas ng emosyon sa kanyang mukha, pero sa loob-loob niya, may gumuguhong katahimikan. Alam niyang kapag lumalabas si Kyro para sa mga social gatherings, hindi maiiwasang may mga babaeng dumikit, lumandi,
“Ma’am…”Mahinang sabil ng assistant ni Josephine, halatang puno ng hinanakit ang kanyang boses.Ngunit nanatiling kalmado si Josephine habang sinagot ito, “Kung nasaan ako ngayon, hindi ako umabot dito nang walang pinagdaanan. Kung walang nanonood ng mga palabas ko, kung hindi man ako kasing sikat
Sa kabila ng lahat ng pagbabago, patuloy pa rin siyang magpapakita ng malasakit.Si Anna, sa kanyang kalungkutan, ay nagpatuloy, "Alam kong malaki ang negosyo ng pamilya mo, at marami dyan na gustong magpakasal sa’yo." Ang tinig ni Anna ay malumanay ngunit puno ng pag-aalala. “You’ve been kind to Va
"Mahina noon, kaawa-awa pa rin ngayon?" sarkastikong sambit ni Mr. Serrano habang nakatingin sa asawa. "That was Kyro before. Pero ngayon, siya na ang humahawak ng buong de Vera family. Tayo, nasa abroad. Pero kung titingnan mo ang mga tao sa capital, sino sa kanila ang hindi lumuluhod sa pangalan n







