LOGIN“Pero gusto kong sumama sa iyo.” Bahagyang nagbago ang tinig ni Hailey, at may pahiwatig na ng pagmamakaawa sa mga mata niya. “Hindi ba puwedeng kahit ngayon lang?”“Miss Hailey.” Kalmado ang tinig ni Jaelan, ngunit malinaw ang distansiyang inilalagay niya sa pagitan nila. “Ang pagpapahintulot kong
Bahagyang kumunot ang noo ni Adrian. Malalim ang naging tingin niya kay Fiona, na para bang sinusubukan niyang unawain kung ano talaga ang nais nitong makamit sa pag-uusap nila.“Fiona, ano ba talaga ang gusto mong sabihin?”Sa halip na sumagot agad, biglang ngumiti si Fiona. Humakbang pa siya palap
Nang halos kalagitnaan na ng hapunan, dumating ang pamilya Alonzo sa bulwagan ng piging.Nang pangunahan ni Fardo ang asawa niyang si Malina at si Fiona papasok sa bulwagan, wala roon si Fierra. Nakasuot si Fiona ng mapusyaw na dilaw na bestida, habang maayos na nakapusod sa isang elegante at pinong
Hindi maiwasan ni Adrian na bahagyang kumunot ang kaniyang noo.Naalala niya ang tagpong nasaksihan niya sa ospital kanina, kung paano inilayo ni Jaelan si Fierra mula sa kaniyang mga bisig at pinrotektahan ito sa pamamagitan ng pagtayo sa harapan niya. Hindi rin niya malilimutan ang malamig na ting
Huminga siya nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Tinapos niya ang paghuhugas ng mga pinggan, maingat na inilagay ang mga iyon sa patungan, at pinunasan ang kanyang mga kamay bago bumalik sa sala.Madilim na ang kalangitan sa labas ng bintana. Sa di-kalayuan, kumikislap ang mga ilaw ng lungsod
Ilang segundo ring nanahimik ang kabilang linya matapos ang tanong ni Fierra. Ngunit nang muling magsalita si Fiona, ibang-iba na ang tono nito. Matalim at walang bahid ng pagtatago ang emosyon sa tinig nito, isang bagay na ngayon lamang narinig ni Fierra mula sa kanya.“So what if I do?” matapang n
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







