LOGINAt doon niya nakita ang dalawang taong pamilyar sa kanya.Si Vince at Cynthia.Sa pagitan ng dalawa ay may napakalapit na distansiya. Hindi malinaw kay Sylvie kung may kaunting sarsa o pagkain na naiwan sa gilid ng labi ni Vince, ngunit nakita niyang maingat iyong pinunasan ni Cynthia gamit ang kany
Pagkasabi niyon, basta na lamang niyang binitiwan ang kuwelyo ni Vince. Binuksan niya ang p***o ng sasakyan at bumaba nang walang kahit anong pag-aalinlangan. Hindi man lamang siya lumingon habang papalayo.Naiwan si Vince na nagngangalit sa loob ng sasakyan. Mariin niyang kinuyom ang mga kamay bago
Paglabas ni Vince mula sa study, sakto namang nakita niya si Sylvie na nagmamadaling ibinaba ang tawag sa telepono. Bahagya siyang natigilan, ngunit agad ding nawala ang ekspresyon sa mukha niya nang maalala ang mahigpit na babala ni Madam Donela kanina.“Ano’ng sinabi ni Lola?”Tumingin si Sylvie s
Napansin ni Madam Donela ang gusot na ekspresyon sa mukha ng apo. Bahagya siyang lumambot, ngunit nanatiling seryoso ang kanyang tinig nang magsalita siyang muli.“Vince, hindi kailanman sinira ng pamilya natin ang mga pangako nito. Alam mo iyan. At higit sa lahat, malaki ang utang na loob natin sa
Mahigpit niyang isinasara at bina-block ang p***o bago matulog. Madalas ay nakasiksik lamang siya sa sulok ng silid, handang bumangon sa anumang oras kapag may narinig na kakaibang ingay.Akala niya, kung magiging sapat siyang maingat, magiging ligtas siya. Ngunit nagkamali siya.Isang gabi, biglang
Sa oras ng hapunan, sinadya ng mga magulang ni Vince na paupuin si Sylvie sa tabi nito. Halata naman ang kanilang intensiyon, nais nilang mapalapit muli ang dalawa at magkaroon ng pagkakataong maayos ang kanilang relasyon. Hindi na tumutol si Sylvie. Hapunan lamang naman iyon. Kakayanin niyang tiisi
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo
Huminto si Kerstyn, ngunit hindi siya lumingon. Nanatili siyang nakatalikod, tuwid ang likod, malamig ang tindig. “May iba ka pa bang sasabihin?” tanong niya, ang boses ay walang emosyon, parang hangin sa gitna ng ulan.Hindi nagmamadali ang lalaki. Marahang lumapit gamit ang tungkod, inilapag ang h
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung







