เข้าสู่ระบบMatalim ang mga mata niyang nakatutok dito.“Ngayon, aalis ba kayo nang maayos, o tatawag ako ng pulis at hayaan ko silang kayo ang kausapin sa presinto?”Walang sinuman ang agad nakapagsalita.Nananatiling mabigat ang katahimikan sa buong restaurant. At sa mismong sandaling iyon, bumukas ang pintua
Medyo nagtagal pa ang sasakyan sa tapat ng restaurant kung saan nagtatrabaho si Fierra bago tuluyang umandar patungo sa hotel na pagdarausan ng dinner ni Jaelan nang gabing iyon.Ang dinner na iyon ay simpleng thanksgiving gathering lamang para sa kabilang partido. Wala namang mahalagang pag-uusapan
Napabuntong-hininga siya nang maluwag.“Thank goodness.”Mabilis niyang kinalas ang seatbelt at bumaba ng sasakyan. Bago tuluyang isara ang p***o, bahagya siyang yumuko at magalang na tumingin sa lalaki sa likurang bahagi ng sasakyan.“Mr. De Dios, salamat.”Wala nang ibang sinabi si Fierra. Hinawak
Sa kabilang bahagi ng sala, tahimik na nakaupo si Jaelan sa sofa. Isang kamay nito ang nakapatong sa armrest habang ang isa naman ay abala sa pagtingin sa mga dokumentong nakalatag sa kanyang kandungan. Matalim at seryoso ang kanyang mga mata, at kahit wala siyang sinasabi, sapat na ang presensiya n
Una, ang pagbabalik ni Adrian sa bansa. O kaya naman ay ang video ng kanyang dating kasintahan na aksidenteng napunta sa kanyang tablet.Ngunit hindi iyon ang ginawa ng lalaki.Sa halip, kinuha ni Jaelan ang isang paper bag na nakapatong sa coffee table. May inilabas siyang maliit na pakete at iniab
“Adrian, walang tao sa studio mo na kayang humawak ng ganitong problema? O kailangan ko pang ako mismo ang kumilos?”Natahimik ang kabilang linya.Ipinaalala ng lalaki ang sunod nitong mga salita.“Tinawagan ako mismo ng matanda at tinanong kung bakit hindi ako nakialam. Hindi ka na bata, Adrian. Ka
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a







