LOGIN“Nasa meeting si Caelan. Mukhang aabutin pa iyon ng halos isang oras bago matapos. Just wait here for him.” Tumango si Sylvie. “Okay. Thank you.” “Walang anuman.” Pagkaalis ni Ronie, tuluyan nang bumalik ang katahimikan sa malawak na opisina. Napatingin si Sylvie sa paligid. Simple lamang ang di
Pagdating niya sa gusali ng ES Group, agad siyang sinalubong ng receptionist. Dahil unang beses niyang pumunta roon at wala siyang appointment, natural lamang na hindi siya basta pinapasok. “Miss, may appointment po ba kayo? Sino po ang pakay ninyo?” “Pupunta ako kay Caelan. Wala akong appointment
“Ten… nine… eight…” Malamig at mabigat ang boses ni Sylvie habang isa-isang binibilang ang mga numero. Tatlo pa lamang ang nababanggit niya nang tuluyang bumigay si Cynthia. Hindi na nito nakayanan ang presyur at dali-daling lumuhod sa tabi ng kama, nanginginig ang boses habang nagsasalita. “I-It’
“Ikaw ba ang gumawa nito?”Napakurap si Cynthia at agad na nagkunwaring walang alam. Bahagya niyang ikiniling ang ulo, na para bang hindi niya talaga nauunawaan ang tinutukoy ni Sylvie.“Ano ang ginawa ko? Hindi ko talaga alam ang sinasabi mo, Ate.”Napailing si Sylvie at bahagyang ngumisi. Mukhang
Napangiti nang bahagya si Sylvie.“Walang saysay ang magalit sa mga taong gumagawa ng kuwento tungkol sa akin.”Hindi na nagpatuloy si Marina. Alam niyang kapag ganito kakalma si Sylvie, mas mabuting huwag na itong istorbohin.Buong araw na abala si Sylvie sa operasyon. Sa kabila ng mga isyung kumak
Magdamag na abala si Sylvie sa pag-aayos ng mga dokumentong kailangan para sa plano ng heart transplant base. Isa-isa niyang sinusuri ang mga datos, research papers, at iba pang impormasyong kailangang isama sa proposal hanggang sa unti-unting bumigat ang kanyang mga talukap. Hindi niya namalayan na
Sa mesa nina Bryan at Mika, tahimik silang kumakain ng truffle pasta habang pinapanood ang bride at groom, hindi basta tumutulong mag-ayos ng dessert plates, kundi magkasamang umiikot sa mga bisita, personal na kinakausap ang bawat table. Kahit may staff at coordinator, halatang gusto nilang sila mi
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong







