The Billionaire's Hidden Legacy

Talia's POV

May sampung oras na lang bago ang kasal namin ni Cedric. Dapat ay nandoon ako sa bridal suite para magpahinga, pero hindi ako mapakali. Gusto ko siyang surpresahin gamit ang regalong matagal kong pinaghandaan—isang custom-made watch na binitiwan ko pa ang malaking bahagi ng ipon ko para lang mabili.

Hawak ko ang maliit na kahon habang naglalakad sa dimly lit na hallway ng boutique hotel kung saan pinalagi ang buong bridal party. Hawak ko rin ang duplicate keycard ng suite niya na binigay sa akin ng coordinator kanina.

Pihit ng pintuan. Tahimik ang loob.

"Cedric?" mahinang tawag ko.

Walang sumagot. Pero may kakaibang amoy sa hangin—amoy ng matamis at pambabaeng pabango na hindi akin. Nagsimulang lumakas ang kabog ng dibdib ko. Unti-unti akong humakbang lapit sa silid-tulugan. Halos nakabukas nang bahagya ang p***o.

At doon, tumigil ang mundo ko.

Sa ibabaw ng malaking kama, nakita ko si Cedric. Hubad ang itaas na bahagi ng katawan niya, nakapatong sa isang babae na halos wala ring suot. Hindi lang basta sinumang babae. Si Chloe—ang matalik kong kaibigan na dapat ay maid of honor ko bukas.

"Ah... Cedric, dahan-dahan naman..." maarteng daing ni Chloe, habang nakakapit ang dalawang kamay sa balikat ng fiancé ko.

"Gusto mo rin naman, 'di ba?" nakangising sagot ni Cedric bago niya hinalikan ang leeg ni Chloe. "Mas masarap ka talagang makasama kaysa kay Tali. Masyadong pormal at malamig iyong isang 'yon."

Nabitawan ko ang hawak kong kahon. Lumikha iyon ng malakas na tunog nang tumama sa wooden floor.

Biglang napatingin ang dalawa sa p***o. Nanlaki ang mga mata ni Cedric nang makita ako. Agad siyang bumangon at nagmamadaling kinuha ang pants niya sa sahig.

"Tali! Teka—let me explain!" sigaw niya habang sinusubukang isuot ang pantalon.

Gusto kong sumigaw. Gusto kong manakit, magwala, o kahit umiyak man lang. Pero pumasok ang matinding lamig sa buong katawan ko. Para akong naputulan ng hininga habang nakatitig sa kanila. Ang lalaking akala ko ay magiging katuwang ko sa buhay, at ang babaeng pinagkatiwalaan ko ng lahat ng sikreto ko, n*******d sa harap ko ilang oras bago ang kasal namin.

"Huwag kang lalapit," malamig kong sabi nang magtangka siyang humakbang pabalik sa kinaroroonan ko.

"Tali, nasobrahan lang kami sa inum—"

"Tigilan mo ako, Cedric," putol ko sa kaniya. Straight na straight ang boses ko kahit na ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko. "Wala nang kasal na mangyayari bukas."

Inayos ni Chloe ang kumot sa katawan niya at tiningnan ako nang walang anumang bakas ng pagsisi sa mukha. "Tali, huwag ka namang maging immature. Lasing lang kami."

Hindi ko na sila sinagot. Tinalikuran ko silang dalawa at mabilis na naglakad palabas ng suite. Narinig ko pa ang tawag ni Cedric sa pangalan ko, pero mas binilisan ko pa ang lakad ko hanggang sa makalabas ako sa hotel lobby.

Sa labas, bumubuhos ang malakas na ulan. Pumasok ako sa unang taxi na huminto sa harap ko. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Ayokong umuwi sa pamilya ko—siguradong sisisihin lang nila ako kung bakit nasira ang kasal sa isang mayamang Pineda. Para sa kanila, ang kasal na ito ang magliligtas sa negosyo namin.

"Miss, saan tayo?" tanong ng driver.

"Kahit saan," sagot ko. "Doon sa may bar sa BGC."

Pagdating sa bar, pumasok ako agad nang walang alinlangan. Masyadong maingay ang musika, puno ng makukulay na ilaw at mga taong nagsasayaw, pero wala akong pakialam. Umupo ako sa tapat ng counter at dire-diretsong umorder ng alak.

Isang baso. Dalawang baso. Tatlo.

Gusto kong inumin lahat ng sakit at traydor na naramdaman ko ngayong gabi. Paano nila nagawa sa akin 'yon? Walang-wala ba talaga akong halaga sa kanila?

"Miss, masyadong mabilis ang tagay mo," sabi ng bartender sa akin nang humingi ako ng panibagong baso.

"Ibigay mo na lang," sagot ko habang nakatitig sa basong hawak ko.

Habang nakayuko ako sa counter, naramdaman ko ang pagpalit ng hangin sa tabi ko. Isang mabigat at imposibleng balewalaing presensya ang tumabi sa akin. Amoy ng mamahaling woodsy cologne at kaunting amoy ng scotch.

"Give her another drink," boses ng isang lalaki mula sa tabi ko. Malalim, malamig, pero may authority na agad na nakakakuha ng atensyon.

Lumingon ako nang bahagya. Isang matangkad na lalaki na nakasuot ng tailored dark suit ang nakatayo sa tabi ko. Katatapos lang marahil ng trabaho nito dahil nakabukas ang dalawang button sa itaas ng kaniyang polo, at medyo maluwag na ang kaniyang necktie. May matitigas siyang panga, matangos na ilong, at mga matang tila kayang basahin ang kahit anong itinatago mo.

Si Gideon Mercer. Kahit hindi ako masyadong mahilig sa business news, kilalang-kilala ang mukha ng pinakabata at pinakamayamang CEO ng Mercer Group.

"Ano'ng ginagawa ng isang tulad mo rito?" tamad kong tanong habang nakatingin sa kaniya. "Naghahanap ka ba ng maiistorbo?"

Bahagyang tumaas ang kaniyang kilay. Hinarap niya ako nang buo at tinitigan ang mukha ko. "I usually drink alone. Pero mukhang mas kailangan mo ng kasama ngayong gabi kaysa sa akin."

Natawa ako nang maikli at mapait. "Hindi ko kailangan ng savior. Lalo na mula sa isang tulad mo."

"I'm not trying to save you, Miss Miranda," seryosong sagot niya. Alam niya ang pangalan ko. "Pero mukhang masama ang gabi mo."

"Masama?" Umiling ako at ininom ang natitirang alak sa baso ko. "Worse than bad. Naaktuhan ko lang naman ang fiancé ko na may kalaro sa kama habang nakasuot pa ang wedding ring niya."

Bahagyang kumunot ang noo ni Gideon, pero mabilis ding bumalik sa seryosong ekspresyon ang mukha niya. "Then he's a fool."

Tinitigan ko siya sa mata. Dahil sa epekto ng alak, nawala ang takot ko sa kaniya. Lumapit ako nang kaunti sa kinaroroonan niya. "Gusto mong tulungan ako? Tulungan mo akong makalimot ngayong gabi."

Tumingin si Gideon sa mga labi ko bago muling tumitig sa mga mata ko. May kakaibang tensyon na biglang nabuo sa pagitan naming dalawa sa gitna ng maingay na bar.

"Are you sure about this?" tanong niya sa mababang boses. "Kapag sumama ka sa akin, walang balikan."

Huminga ako nang malalim at tumango habang direktang nakatitig sa kaniya. "Dadalhin mo ba ako sa hotel mo, o tititigan mo na lang ako rito?"