MasukNapakunot-noo si Caelan. “Magaling matulog?”Hindi niya maintindihan kung papuri ba iyon o insulto.Napansin ni Sylvie ang kalituhan sa mukha nito. Sa halip na ipaliwanag nang maayos, sadyang lumapit siya sa tainga nito at may mapaglarong ngiting bumulong,“Magaling kang kasama sa pagtulog. Isang sa
“Dahil lang gusto mong inisin si Cynthia, handa mong ipagkatiwala ang buong buhay mo sa isang lalaking hindi naman nagmamahal sa iyo?” Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata. “Sylvie, kailan ka naging ganoon ka-impulsive? Kailan ka nagsimulang hindi isipin ang magiging kapalit ng desisyon mo?”Natig
Kinabukasan ng umaga, pagkagising ni Caelan ay likas na napunta ang kamay niya sa kabilang bahagi ng kama. Ngunit ang malamig at walang laman na puwesto roon ang agad na gumising nang tuluyan sa kanyang diwa. Kumunot ang noo niya habang nakatitig sa bakanteng bahagi ng kama.‘Walang puso talaga ang
“Maghapon kang nag-o-operation?”Napakagat-labi si Sylvie bago marahang tumango.Alam niyang hindi na niya maiiwasan ang pag-uusap na ito. Kahit gaano pa siya ka-relax kanina sa Orin Club, alam niyang may utang siyang paliwanag sa lalaking nasa harapan niya.“Masama ang pakiramdam mo?”Muli siyang t
Ang paraan ng pakikipag-flirt niya rito. Ang usapan nila. At ang pangakong pupunta siya ngayong gabi.Napatingin siya sa oras.Nanlaki ang kanyang mga mata.“Eleven already…”Kung aalis siya ngayon, aabutin pa siya ng halos hatinggabi bago makarating sa Hansun Tower.At kung sakaling magsimula na na
Pagkapasok ni Sylvie sa Orin Club, dumiretso siya sa bar at umorder ng isang baso ng whiskey. Pagod na pagod siya matapos ang maghapong operasyon at pagsusulat ng medical records, kaya gusto lamang niyang uminom nang kaunti at magpalipas ng oras bago umuwi.Nang gabing iyon, simple lamang ang kanyan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis
“Halos ganoon na nga,” sabi ni Avi habang tila may kung anong tinitingnan sa phone, halatang kuntento matapos makipagtawaran. Umupo siya nang maayos at mayabang na suminghot bago biglang nag-seryoso ang tono. “Kerstyn, let me tell you ha, you really have to be careful. Ngayon, mas tuso na ang mga la
Hinalikan ni Kian si Kerstyn nang may kaunting bagsik. Ramdam iyon ni Kerstyn, alam na alam niya na hindi iyon simpleng lambing, kundi isang tahimik na parusa. Dahil doon, naging kakaiba ang kilos niya: masunurin, maamo, at hindi umiiwas. Sa halip, sinagot pa niya ang halik nito sa mas banayad nguni







