LOGINHindi namalayang napapatitig na pala si Fierra sa lalaki. Nang maramdaman ni Jaelan ang kanyang tingin, itinapon nito ang walang lamang bote sa basurahan bago siya nilingon.Malalim ang mga mata ni Jaelan, tila may itinatagong damdaming hindi kayang unawain ni Fierra. May kung anong mabigat sa kanya
“Sir, kayo po ba ni Madam… nag-away dahil kay Miss Hailey?”Bahagyang lumingon si Jaelan sa bintana, ayaw nang pahabain ang usapan. “Hindi.”Kung nag-away lamang sana sila ni Fierra dahil kay Hailey, marahil ay mas madali niyang mauunawaan ang nararamdaman niya ngayon. Kahit papaano, maaari niyang i
Nakatayo lamang si Hailey sa pasilyo habang unti-unting lumalayo ang mga yabag ni Jaelan. Para siyang nawalan ng lakas nang tuluyan itong mawala sa kanyang paningin. Dahan-dahang bumagsak ang kanyang mga kamay sa magkabilang tagiliran, at hindi niya namalayang namumula na ang kanyang mga mata. Maya-
Hindi pa rin niya tuluyang natatapos ang pangungusap, ngunit sapat na ang mga salitang iyon upang ipahiwatig kung ano ang nais niyang mangyari. Samantala, nanatiling malamig ang mukha ni Jaelan, at walang kasiguruhan kung papayag ba siyang sumabay sa ipinahihiwatig ni Hailey.“Anong relasyon natin s
“May sasabihin ka pa ba?”Bumasag sa katahimikan ang malamig at walang-damdaming tinig ni Jaelan. Tumingin siya kay Hailey, at wala ni katiting na lambing sa kanyang mga mata.“Kung wala na, puwede ka nang umalis.”Agad na natigilan si Hailey. Ang ngiting kanina lamang ay matamis na nakaguhit sa kan
‘Bakit naman pupunta si Hailey rito?’Natigilan si Fierra sa hindi inaasahang pagdating ng babae. Agad siyang napatingin kay Jaelan bago bahagyang yumuko at nagtanong sa mahinang tinig, “Ikaw ba ang nagsabi sa kanya na pumunta rito?”Malamig siyang tiningnan ni Jaelan, halatang hindi nagustuhan ang
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







