Mag-log inPero hindi pala. Mula pa sa simula, plano na pala siyang gamitin bilang panakip sa kanilang bitag.Hindi na talaga nagbabago ang mga taong sanay sa panlilinlang. Matalino, tuso, at marunong magkubli ng tunay na intensyon.Ngunit may isang bagay na hindi niya maintindihan.Itinaas ni Fierra ang tingi
Ngayon, makalipas ang dalawang taon mula nang maghiwalay sila, isang simpleng palayaw lamang ang sapat upang muling guluhin ang matagal na niyang pinatahimik na damdamin.'Fierry.'Parang may kung anong mabigat na dumagan sa dibdib niya.Muling nabuksan ang numero niya isang taon na ang nakalipas, m
Kinabukasan ng umaga, pagmulat ni Fierra ay ramdam pa rin niya ang kirot at pangangalay sa kanyang mga binti. Para bang buong gabi siyang nag-hiking sa bundok kasama si Sam. Napangiwi siya habang bumabangon sa kama, pilit tinitiis ang pananakit ng katawan habang nagbibihis. Habang isinusuot niya ang
Napaisip tuloy si Fierra na kung hindi lamang nagmamaneho si Marlon sa harapan, malamang ay hindi na siya pakakawalan ni Jaelan kahit nasa loob pa sila ng sasakyan.Namumula ang kanyang mukha sa hiya at kaba. Buong lakas niya itong itinulak habang hindi pantay ang kanyang paghinga.“Huwag kang maglo
Napangiti siya nang pilit.“Pero baka hindi rin niya ako pakinggan. Hindi naman talaga kami ganoon kalapit.”Totoo naman iyon. Legal na mag-asawa sila, pero kung pag-uusapan ang tunay na pagkakakilala sa isa't isa, hindi niya masasabi na malapit sila.Alam niya lamang ang ilang bahagi ng buhay ni Ja
“Fierra, salamat sa pagsama sa akin hanggang dito.”Pagdating nila sa labas ng hotel room sa ikalabinlimang palapag, marahang binitiwan ni Hailey ang braso ni Fierra. May banayad na ngiti sa labi nito habang tinitingnan siya na para bang sinusuri ng isang nakatatanda ang isang mas batang babae.“Tam
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







