MasukHindi sumagot si Vince. Nanatili lamang siyang nakatayo, bahagyang nakayuko."At huwag mong kalimutan na buntis si Cynthia sa anak mo!" madiing dagdag ng kanyang ama. "May responsibilidad kang dapat harapin. Hindi puwedeng tumakas ka na lang sa problema mo!"Sa pagkarinig sa salitang anak, napahinto
Lalong bumigat ang pakiramdam sa dibdib ni Sylvie."Matagal silang nag-usap," pagpapatuloy ni Aling Sita. "Hanggang sa tuluyan nang tumayo ang lalaki at umalis. Pero pagkatapos niyang mawala sa paningin ko, napansin kong nagbago ang mukha ng Mama mo."Napatigil si Sylvie sa paghinga nang ilang segun
Isa sa mga litrato ang matagal niyang pinagmasdan. Naroon ang kanyang ina, nakangiti nang banayad sa harap ng kamera. Maganda pa rin ang ngiti nito, ngunit kapag tinitigan nang mabuti, may kakaibang pagod sa mga mata nito, isang uri ng pagod na tila may tinatagong kuwento na hindi kailanman naisulat
“Aling Sita…” nanginginig ang boses ni Sylvie habang unti-unting bumabagsak ang mga luha sa kanyang pisngi. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”Bahagya siyang napailing, at hindi na niya napigilang humagulgol.“Sa loob ng lahat ng mga taon na iyon, akala ko ako ang pumatay kay Mama. Araw-araw ako
Ngunit sa kabila ng malabong liwanag ng dapithapon, agad na nakilala ni Sylvie ang taong iyon.Nanigas siya.“Aling Sita…”Simple lamang ang suot ng matanda. Nakasuot ito ng lumang asul na coat na halatang ilang beses nang nalabhan, dahilan upang tuluyan nang kumupas ang dating kulay nito. Pumuti na
Pagkatapos nilang kumain, magkasamang sumakay sina Sylvie at Caelan sa kotse. Tahimik na hinawakan ni Caelan ang manibela habang unti-unting umaandar ang sasakyan palabas. Sa simula, pamilyar pa sa kanila ang tanawin, matataas na gusali, mataong kalsada, at mga establisimyentong sunod-sunod na nagla
Nanigas si Tina sa kinatatayuan niya matapos marinig ang sinabi ni Kienna.Parang may bombang sumabog sa loob ng CR. Saglit na natahimik ang paligid, tanging mahinang lagaslas ng tubig mula sa gripo lang ang naririnig. Unti-unting tumigas ang panga ni Tina, at sa isang iglap, nag-iba ang ekspresyon
Ngumiti si Vaiana. “You’re welcome anytime, hijo. Next time, you stay for dinner.”“Of course,” sabat ni Lola Anna. “At siguruhin mong kasama mo pa rin si Kienna ha? Hindi puwedeng mawala ‘yang tour guide mo.”Napangiti si Kienna, ngunit may halong hiya. “Lola…” reklamo niya, pero natawa lang ang mg
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su







