เข้าสู่ระบบTinawag siya ni Henry mula sa ikalawang palapag. “Cara, ipinapatawag ka ni Lolo.”Matapos kainin ang huling ubas, kumuha si Cara ng tisyu mula sa kahon sa sala at pinunasan ang mga daliri. Pagkatapos, basta na lamang niya itong nilukot at itinapon sa basurahan. Wala siyang anumang pagmamadali sa kil
Kaya nang marinig niya ang sagot nito ngayon, hindi niya maiwasang matuwa sa loob-loob niya. Hindi man direktang tumanggi si Harvey, malinaw namang wala itong balak pagbigyan ang kahilingan ni Hannah.Mabuti na lamang at dumating ang yaya upang tawagin sila para sa hapunan. Sa wakas ay natapos din a
Ngunit hindi lahat ng ngiti ay nangangahulugang mabuting hangarin.Bahagyang ngumisi si Ashford bago uminom ng tsaa. Hindi siya nagpakita ng anumang interes sa pagtatanggol ni Henry sa nakababatang kapatid nito.“Hindi mo na kailangang ipagtanggol pa siya. Kung magpapatuloy siya sa ganitong ugali, b
Tuwing weekend, nakaugalian na ng mga Fajardo ang pagsasama-sama para sa isang hapunan. Isa itong tradisyong matagal nang ipinapatupad ng Lolo ni Harvey na si Ashford, kaya walang sinuman sa pamilya ang basta-bastang maaaring tumanggi sa pagdalo. Gayunpaman, hindi maintindihan ni Cara kung bakit kai
Hindi niya napigilang mapabuntong-hininga bago lumapit dito.“Halika na. Umuwi na tayo.”Ngunit sa halip na sumunod nang maayos, bigla siyang nilapitan ni Harvey at kumapit sa kaniya. Bahagya pang isinandal ng lalaki ang bigat ng katawan nito sa kaniya habang mahina itong nagreklamo.“Lasing na ako.
Hindi nagtagal ay bumukas ang p***o ng pribadong silid. Isang dalagang nakasuot ng maikling palda ang pumasok, at bahagyang napayakap ito sa sarili nang maramdaman ang lamig ng air conditioner. Halatang hindi nito inaasahan na ganoon kalamig sa loob.Agad siyang nilapitan ni Jiro at hinila palapit s
Sinulyapan ni Kerstyn ang mensahe sa kaniyang telepono. Ilang segundo siyang nakatitig doon, saka siya nag-type ng dalawang simpleng salita.[Tapos na.]Pagkapadala niya, agad niya iyong binura at ibinalik ang cellphone sa dati nitong puwesto sa may bedside table, na para bang walang nangyari.Tama
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u







