MasukHalos mabaliw si Sylvie sa paghahanap dito. Ang unang taong naisip niyang puntahan ay si Vince. Bata man siya, naniniwala siyang tutulungan siya nito. Tutal, si Vince ang taong pinakamalapit sa kaniya noon. Kaya dali-dali siyang pumunta sa tahanan ng Cervantes, umaasang makukuha niya ang tulong na k
“Sylvie!” Namula sa galit ang mukha ni Vince. “Huwag kang lumampas sa hangganan!”“Lumampas?” Napangiti si Sylvie, ngunit walang bahid ng init ang kaniyang mga mata. “Kung ayaw mo naman, puwede ka namang umalis ngayon. Walang pumipigil sa’yo. Huwag kang magkunwaring napipilitan kang gumawa ng mabuti
Pagkalabas ni Sylvie sa ospital, agad siyang nagpadala ng mensahe kay Jaime upang ipaalam na dadalo siya sa isang dinner party. Katatapos lamang niyang magpaalam nang maglalakad na sana siya sa gilid ng kalsada para sumakay ng taxi pauwi nang biglang huminto sa harap niya ang isang itim na Bentley.
Hindi sumagot si Sylvie at patuloy lamang sa paglalakad. Para sa kanya, isa lamang iyong pagtitipon na puno ng mga taong nagsasabi ng magagandang salita sa isa't isa habang tahimik na nagkakalkulahan sa isip.Ngunit hindi sumuko si Marina. Mabilis itong humabol at patuloy na nagpaliwanag.“Iyon ang
Agad na tinakpan ni Ronie ang bibig niya.“Okay, okay. I get it. Hindi na ako magsasalita.”Tumayo siya nang mabilis at naghanap ng kung anumang dahilan para makaalis.“Ako pala... may business trip. Oo, may kailangan akong puntahan. Hindi na kita guguluhin.”Hindi na niya hinintay ang sagot ni Cael
“Eksakto. Dapat talagang magpasalamat ka kay Cynthia. Kung hindi dahil sa kanya, matagal ka nang natanggal sa trabaho. Kaya mula ngayon, matuto ka sa kanya at tigilan mo na ang pagiging mayabang at paggawa ng gulo kung saan-saan!”Halos mapailing si Sylvie sa narinig niya. Sa totoo lang, hindi na ni
“Ma’am…”Mahinang sabil ng assistant ni Josephine, halatang puno ng hinanakit ang kanyang boses.Ngunit nanatiling kalmado si Josephine habang sinagot ito, “Kung nasaan ako ngayon, hindi ako umabot dito nang walang pinagdaanan. Kung walang nanonood ng mga palabas ko, kung hindi man ako kasing sikat
Suminghot si Vanessa at niyakap ang milk tea sa kanyang mga bisig. "Salamat, Tito at Tita, babalik ako sa susunod."Si Anna at Vicente ay nag-wave habang pinapaalis sila. Ngunit kahit na umalis na sila, hindi pa rin tumigil ang mga luha ni Vanessa.Habang tinutulungan ni Vaiana si Vanessa, inabot ni
Saktong pagdating ni Vaiana sa labas ng café, humabol si Dexter at agad siyang tinawag."Ma'am, may appointment po kayo kay Mr. de Vera para sa dinner…"Ngunit bago pa niya maituloy, napansin niyang may luha sa mga mata ni Vaiana. Napakunot ang noo ni Dexter, agad niyang naisip na nag-away na naman
Sa kabila ng lahat ng pagbabago, patuloy pa rin siyang magpapakita ng malasakit.Si Anna, sa kanyang kalungkutan, ay nagpatuloy, "Alam kong malaki ang negosyo ng pamilya mo, at marami dyan na gustong magpakasal sa’yo." Ang tinig ni Anna ay malumanay ngunit puno ng pag-aalala. “You’ve been kind to Va






