LOGINNapansin ni Madam Donela ang gusot na ekspresyon sa mukha ng apo. Bahagya siyang lumambot, ngunit nanatiling seryoso ang kanyang tinig nang magsalita siyang muli.“Vince, hindi kailanman sinira ng pamilya natin ang mga pangako nito. Alam mo iyan. At higit sa lahat, malaki ang utang na loob natin sa
Mahigpit niyang isinasara at bina-block ang p***o bago matulog. Madalas ay nakasiksik lamang siya sa sulok ng silid, handang bumangon sa anumang oras kapag may narinig na kakaibang ingay.Akala niya, kung magiging sapat siyang maingat, magiging ligtas siya. Ngunit nagkamali siya.Isang gabi, biglang
Sa oras ng hapunan, sinadya ng mga magulang ni Vince na paupuin si Sylvie sa tabi nito. Halata naman ang kanilang intensiyon, nais nilang mapalapit muli ang dalawa at magkaroon ng pagkakataong maayos ang kanilang relasyon. Hindi na tumutol si Sylvie. Hapunan lamang naman iyon. Kakayanin niyang tiisi
Halos mabaliw si Sylvie sa paghahanap dito. Ang unang taong naisip niyang puntahan ay si Vince. Bata man siya, naniniwala siyang tutulungan siya nito. Tutal, si Vince ang taong pinakamalapit sa kaniya noon. Kaya dali-dali siyang pumunta sa tahanan ng Cervantes, umaasang makukuha niya ang tulong na k
“Sylvie!” Namula sa galit ang mukha ni Vince. “Huwag kang lumampas sa hangganan!”“Lumampas?” Napangiti si Sylvie, ngunit walang bahid ng init ang kaniyang mga mata. “Kung ayaw mo naman, puwede ka namang umalis ngayon. Walang pumipigil sa’yo. Huwag kang magkunwaring napipilitan kang gumawa ng mabuti
Pagkalabas ni Sylvie sa ospital, agad siyang nagpadala ng mensahe kay Jaime upang ipaalam na dadalo siya sa isang dinner party. Katatapos lamang niyang magpaalam nang maglalakad na sana siya sa gilid ng kalsada para sumakay ng taxi pauwi nang biglang huminto sa harap niya ang isang itim na Bentley.
“Wala,” sagot ni Avi, pilit magaan ang tono para mapanatag siya. “Kinulong lang niya ako rito. Sinigawan ko siya, binasag ko ang buong kwarto, wala rin siyang nagawa.”Para mas mapaluwag ang loob ni Kerstyn, tinawag pa ni Avi ang helper at nagpa-prepare ng pagkain.Wala talagang gana si Kerstyn, ngu
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini







