เข้าสู่ระบบHuminga siya nang malalim, pinipigilan ang panginginig ng kanyang boses."Kung sakaling isilang ang bata at hindi man lang niya makilala ang sarili niyang lolo... kaya ninyo ba talaga iyon?"Umaasa si Cynthia na tatamaan ang konsensya ni Dante. Akala niya, kapag binanggit niya ang bata, kahit paano
"Kasalanan ito ni Sylvie," mariin niyang sabi, puno ng poot ang kanyang tinig. "Siya ang gumawa nito. Sigurado akong siya ang nasa likod ng lahat!"Bigla niyang naalala si Vince.Para bang may huling ilaw na sumindi sa madilim niyang isip, agad na sumibol ang pag-asa sa kanyang puso. Kung ayaw tumul
Maaga pa lamang kinabukasan, tila sabay-sabay na nakatanggap ng isang misteryosong utos ang mga pangunahing news platform sa syudad. Halos magkakasabay nilang inilabas ang isang nakakagulat na balita na kayang yumanig sa buong mundo ng negosyo.Marlon Palma, ang namumuno sa Palma Group, ay matagal n
Namutla si Marilyn. Napaatras siya nang kaunti, tila biglang nawala ang lakas sa kanyang katawan."Ngayon, tapos na ang lahat," dagdag ni Sylvie. "It's time to end this."Wala nang naisagot si Marilyn. Hindi niya kayang salubungin ang mga mata ni Sylvie, kaya napayuko na lamang siya at mahigpit na h
"Ikaw..." Halos hindi lumabas ang boses niya. Tumingala siya kay Sylvie, kitang-kita ang takot sa kanyang mga mata. "Saan mo nakuha ang mga ito?"Bahagyang kumurba ang labi ni Sylvie, ngunit walang saya sa kanyang ekspresyon. Puro malamig na pangungutya lamang."Akala mo ba hindi ko malalaman?"Hind
Walang pakialam si Sylvie sa mga ekspresyong makikita sa mukha nina Marlon at Marilyn. Sa halip na magpaliwanag, dire-diretso siyang naglakad patungo sa mga baitang ng hagdan, hindi man lamang lumilingon sa dalawa. Sa bawat hakbang niya, lalong tumitibay ang kanyang pasya. Nang marating niya ang pin
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na







