Masuk“Adrian, darating din ang araw na makikilala mo ang isang taong mas nararapat para sa iyo.” Ngumiti siya nang bahagya. “I hope you'll be happy.”Pagkasabi niyon, tumalikod na siya at naglakad patungo sa gate ng paaralan.Nanatili si Adrian sa kinatatayuan niya habang pinagmamasdan ang papalayong pi
Bahagyang bumagal ang kanyang mga hakbang.Bumukas ang p***o sa driver's seat at bumaba si Adrian. Mas payat ito kumpara noong huli silang magkita. Mas litaw na ang panga nito at may bahid pa rin ng pagod sa mga mata, ngunit mas maayos na ang kabuuan nitong hitsura. Hindi na ito katulad noong huli n
Napatingin si Jaelan kay Fierra. “Ano ang ipinagbago?”Sandaling nag-isip si Fierra bago ngumiti. “Hindi ko rin maipaliwanag nang maayos. Basta… pakiramdam ko, hindi ka na katulad ng dati.”Hindi na sumagot si Jaelan. Sa halip, iniangat niya ang kamay at marahang ginulo ang buhok nito, isang kilos n
“Mm…” Nag-isip muna si Fierra bago maingat na sumagot. “Sa palagay ko, mas mabuti nang magkaroon tayo. Hindi naman kailangang engrande o magarbo. Simple lang ayos na.” Bahagya siyang nag-atubili bago idinagdag, “Ang mahalaga lang naman ay matahimik na ang mga taong mahilig mag-isip at magsalita ng k
Nang maluto ang hapunan, inilabas ni Jaelan ang isang plato ng sweet and sour fish at inilapag iyon sa hapag-kainan. Bumalik siya sa kusina upang kunin ang isa pang plato ng ginisang gulay na may bawang at isang mangkok ng sabaw na kamatis at itlog. Pagkatapos ay naupo siya sa harap ni Fierra.Magka
Pagpasok ng sasakyan sa underground parking ng apartments, hindi napigilan ni Fierra na makaramdam ng kakaibang saya. Sa wakas, nakauwi na rin siya. Hindi niya inaasahang darating ang panahong ang simpleng pag-uwi sa lugar na iyon ay magbibigay sa kanya ng ganitong gaan sa pakiramdam.Inalis niya an
Ang anyo ng taong iyon mula sa likuran… parang lalaki.Pero hindi makumpirma ni Vaiana ang hinala niya. Hindi siya basta-basta gagawa ng konklusyon. Gusto lang niyang lapitan at tiyaking tama ang kanyang iniisip.Habang papalapit siya sa gilid ng kalsada, may biglang humawak sa kamay niya.“Vaiana!
Narinig ni Karen ang lahat at agad siyang umismid, malamig ang boses nang magsalita.“Siyempre para ‘yon sa ikabubuti ng anak ko! Ano bang napala ng anak ko sa pagpapakasal sa anak n’yo? Ano pa ba ang silbi ng pamilya n’yong ‘yan kundi hilahin si Kyro pababa?”Habang nagsasalita, hindi na siya nagti
Ilang araw nang sunod-sunod na bumabalik si Kyla sa opisina, kaya’t napansin na rin siya ng receptionist. Kita sa kilos ng dalaga ang pagpupursigi. Kaya’t kahit pa medyo naiilang, magalang pa rin siyang sinagot ng receptionist, “Sige po, tatawagan ko muna, pakihintay na lang po sandali.”Sa narinig,
Dapat ay masaya si Vaiana—ginawa ni Kyro ang bagay na gusto niya. Pero sa halip na kasiyahan, nanatili siyang tahimik, pinipigil ang sarili, at marahang pinagdikit ang kanyang mga labi.Napansin ni Kyla na pareho silang may mabigat na ekspresyon ni Kyro. Ayaw niyang manatiling malamig ang hangin sa






