เข้าสู่ระบบ“Kung ganoon, wala na akong ibang kailangang gawin.” Tumayo siya at inayos ang folder na dala niya. “Mauuna na ako. Babalik na lang ako sa bahay.”“Ihahatid kita.”Agad na umiling si Fierra. “Huwag na. Kaya ko namang sumakay ng taxi. Marami ka pa sigurong kailangang asikasuhin sa kumpanya.”Saglit n
Itinulak niya ang dokumento patungo kay Fierra upang mas madali niya itong maabot.“Basahin mo muna. Kung may bahagi kang hindi gusto o may gusto kang baguhin, sabihin mo lang ngayon. We can discuss it.”Tahimik na umupo si Fierra sa upuang nasa tapat ng mesa. Dahil nakaplaster ang kaniyang kanang b
“Unti-unti kong naisip na baka tama nga ang sinabi niya tungkol sa iyo.”Bahagyang bumilis ang tibok ng puso ni Fierra. Hindi niya napigilang ituon ang buong atensiyon sa mga susunod na salita ng lalaki. Mula pa nang magsimula siyang magdisenyo, pinangarap na niyang makilala ang kaniyang kakayahan n
“Ah, ganoon pala… President, dahil magkakilala naman na kayo, hindi na ako makikialam. Kayo na lang po ang mag-usap tungkol sa kontrata. Mauuna na ako.”Pagkasabi nito, mabilis siyang lumabas ng opisina at maingat na isinara ang p***o sa likuran niya. Sa ginawa niyang iyon, para bang kusa na rin niy
Lalong namula si Fierra. Para bang hindi na sapat ang lahat ng kahihiyang nararamdaman niya, kailangan pa talaga siyang kulitin ng lalaking ito sa harap ng ibang tao. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at iniwas ang mukha, hindi malaman kung paano sasagot nang hindi lalo pang napapahiya.“Hindi
Pagdating ng elevator sa pinakataas na palapag, pinangunahan ni Wren si Fierra sa isang mahabang pasilyo hanggang sa huminto sila sa harap ng isang mabigat na pintuang yari sa kahoy. Kumatok muna siya bago marahang itinulak iyon upang bumukas.“President, narito na po ang hinihintay ninyo,” magalang
Ayaw pa ring sumama ni Jamila. Wala nang ibang magawa ang mga pulis kundi tumawag ng karagdagang tauhan para tuluyang maihatid si Jamila sa presinto.Dalawang babaeng pulis ang lumapit at walang pasabi na tinulungan si Jamila na tumayo. Mahigpit nilang hinawakan ang kanyang mga braso, hindi na siya
Pinatay ni Vaiana ang makina ng kotse at tahimik na naghintay habang papalapit si Lucille.Bitbit ni Lucille ang dalang pagkain at may malamig na ngiti sa labi. “Bakit hindi ka pumasok? Nahihirapan ka bang makita akong kasama si Kyro?” may halong panunuya ang boses nito.Tahimik lang si Vaiana, saka
Ang anyo ng taong iyon mula sa likuran… parang lalaki.Pero hindi makumpirma ni Vaiana ang hinala niya. Hindi siya basta-basta gagawa ng konklusyon. Gusto lang niyang lapitan at tiyaking tama ang kanyang iniisip.Habang papalapit siya sa gilid ng kalsada, may biglang humawak sa kamay niya.“Vaiana!
Si Kyro ay nag-isip saglit, ngunit nagdesisyon pa rin siyang sumama kay Jamila. "Sige, samahan kita," sabi niya.Naiwan si Vaiana, at wala siyang balak na manatili sa pribadong kwarto at makipagkita nang harapan sa assistant ni Jamila. Lalo na’t naiisip niya na ang handaan para sa buong buwan ng ana







