เข้าสู่ระบบHindi sumagot si Vince. Nanatili lamang siyang nakatayo, bahagyang nakayuko."At huwag mong kalimutan na buntis si Cynthia sa anak mo!" madiing dagdag ng kanyang ama. "May responsibilidad kang dapat harapin. Hindi puwedeng tumakas ka na lang sa problema mo!"Sa pagkarinig sa salitang anak, napahinto
Lalong bumigat ang pakiramdam sa dibdib ni Sylvie."Matagal silang nag-usap," pagpapatuloy ni Aling Sita. "Hanggang sa tuluyan nang tumayo ang lalaki at umalis. Pero pagkatapos niyang mawala sa paningin ko, napansin kong nagbago ang mukha ng Mama mo."Napatigil si Sylvie sa paghinga nang ilang segun
Isa sa mga litrato ang matagal niyang pinagmasdan. Naroon ang kanyang ina, nakangiti nang banayad sa harap ng kamera. Maganda pa rin ang ngiti nito, ngunit kapag tinitigan nang mabuti, may kakaibang pagod sa mga mata nito, isang uri ng pagod na tila may tinatagong kuwento na hindi kailanman naisulat
“Aling Sita…” nanginginig ang boses ni Sylvie habang unti-unting bumabagsak ang mga luha sa kanyang pisngi. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”Bahagya siyang napailing, at hindi na niya napigilang humagulgol.“Sa loob ng lahat ng mga taon na iyon, akala ko ako ang pumatay kay Mama. Araw-araw ako
Ngunit sa kabila ng malabong liwanag ng dapithapon, agad na nakilala ni Sylvie ang taong iyon.Nanigas siya.“Aling Sita…”Simple lamang ang suot ng matanda. Nakasuot ito ng lumang asul na coat na halatang ilang beses nang nalabhan, dahilan upang tuluyan nang kumupas ang dating kulay nito. Pumuti na
Pagkatapos nilang kumain, magkasamang sumakay sina Sylvie at Caelan sa kotse. Tahimik na hinawakan ni Caelan ang manibela habang unti-unting umaandar ang sasakyan palabas. Sa simula, pamilyar pa sa kanila ang tanawin, matataas na gusali, mataong kalsada, at mga establisimyentong sunod-sunod na nagla
Unti-unting bumigat ang dibdib niya.May mga taong tulad ni Dwyn, ang mga pribilehiyong tinatapon na parang walang halaga.At may mga tulad nila…ang hindi man lang makaabot kahit sa anino ng ganoong kapangyarihan.Tulad niya. ***Kinabukasan, pagpasok ni Kerstyn sa isang pribadong silid sa dating
Sa ilalim ng mainit na ilaw, inayos niya ang kwelyo ni Kerstyn. “Pumasok ka na. Matulog ka nang maaga. Hindi ako makakasama ngayong gabi. If you need something, look for Malou or call me.”Simula nang magkasakit si Kerstyn, lagi silang magkasama matulog. Kaya kahit hiwalay ngayong gabi, natural lang
Mabilis ang galaw ni Avi, mabigat at walang pag-aalinlangan. Sa tindi ng hampas, napalingon si Dwyn sa kabilang direksiyon, para bang may kumidlat sa loob ng private box.Nanlaki ang mga mata ni Ruiz. “Avi, are you insane? Bakit ka nananakit?”Nag-angat ng baba si Avi, tamad ang ngiti pero matalim a
Ang suot niyang suit ay kapareho ng kulay ng silid, malinis ang linya, mamahalin, at lalong pinatingkad ang mala-ukit na kaguwapuhan ng lalaki.Narinig ni Kian ang bahagyang ingay sa pagpasok ni Kerstyn, pero hindi niya tinaas ang tingin. Tahimik niyang tinapos ang pirmda sa dokumentong nasa harap n







