เข้าสู่ระบบJACQUELINE POV Huminto si Martin sa tapat ko. “Jackie.” malamig ang boses na bigkas ni Martin pero halata ang galit. Hindi ko alam kung bakit kaya kaaagad din akong nag-angat ng tingin at direkta siyang tinitigan sa mga mata. “Yes? May kailangan ka?” malamig ang tono ng boses na tanong ko. Kung totoosin, wala naman na talaga akong nararamdaman sa taong ito eh. Hindi, meron pala. Hindi pagmamahal kundi galit at pagkamuhi. Muntik niya na kasing sirain ang buhay ko eh. Mabuti na lang talaga at may isang Russell Davis na nagligtas sa akin ng gabing iyun. “Ano’ng ginagawa mo rito?” narinig kong tanong ni Martin. Kaagad namang napakunot noo ako. “Kakain…Bakit? Bawal ba?” sagot ko habang pilit pinapanatiling kalmado ang sarili. "Sa ganitong lugar?" puno ng pang-uuyam sa tono ng boses na tanong ni Martin. Na akala mo hindi namin kayang bayaran ang mga pagkain sa lugar na ito "Bakit, iniisip mo ba na hindi namin afford ang lugar na ito? Tsk, Martin, mali ang estimate mo!" yamo
JACQUELINE POV TAPOS na ang klase?" nakangiting tanong sa akin ni Russell pagkalapit niya sa akin. HIndi na din ako nakapalag nang bigla na lang niyang kunin sa akin ang bag ko. "Oo, kakatapos lang." sagot ko din naman kaagad. Napangiti naman siya bago niya hinarap ang mga kaibigan ko "Nagmamadali ba kayo? Sumabay na kayo sa amin, kakain muna tayo ng dinner bago umuwi." pagyayaya niya. Napansin kong kaagad na namilog ang mga mata ng tatlo kong mga kaibigan at sabay-sabay na tumango "Ha? Talaga? Aba, oo naman! Libre na iyan eh, hindi talaga namin palalagpasin iyan.' ani ni Lilia. "Oo, siyempre. free kami ngayun." sabat naman ni Jezzie "Kung ganoon, ano pa ang ginagawa natin. Tara na!" pagyayaya ni Russell at pagkatapos noon, sabay-sabay na kaming naglakad patungo sa kotse Ni hindi man lang namin napansin ang matalim na titig ng kung sino na nakasunod pala sa amin. Sa isang sikat na restaurant kami dumiretso. Pagkapasok pa lang namin ay bumungad na agad ang malamig na h
JACQUELINE POV “What? So talagang totoo ang tsismis?” gulat na bulalas ni Eduardo dahilan para mapalingon pa sa amin ang ilang taong nasa katabing mesa. “Gosh! Kasal ka na at naghoneymoon na kayo? Jackieeeee!” kinikilig na sambit ni Jezzie habang hinahampas pa ang braso ko. “Grabe! Ang swerte mo naman!” sabat naman ni Lilia “Wait lang, wait lang!” sabat ni Jezzie habang parehong nakatakip ang kamay sa bibig niya. “So ibig mong sabihin… hindi ka na virgin? Na nakuha na ni Russell iyang sa ’yo?” Halatang-halata ang kilig sa boses niya kaya hindi ko napigilang matawa. “Jezzie. Wala ka talagang filter sa bibig!” natatawang saway ni Eduardo “Ano ba? Curious lang naman ako!” depensa nito sabay kindat pa sa akin. “Eh hello? Si Russell Davis iyon! Napailing na lang ako habang hindi pa rin maalis ang pamumula ng mukha ko. Grabe naman itong mga kaibigan ko. Ang titindi ng imagination. “Hindi naman ganoon kadali ang lahat. At saka… complicated ang kasal namin.” mahina kong s
JACQUELINE POV “AYOS ka lang ba?” nag-aalalang tanong sa akin ni Lilia habang mabilis niyang hinahabol ang paglalakad ko palabas ng hallway. Natapos din ang medyo mahaba-habang balitaktakan namin ni Aimee at kasalukuyan na kaming naglalakad patungo sa room ng first class namin. Mabigat pa rin ang pakiramdam ko dahil sa nangyari kanina. Hanggang ngayon ay parang naririnig ko pa rin ang mapang-asar na boses ni Aimee habang ipinagsisigawan niya sa harap ng halos kalahati ng klase na asawa na raw ako ni Russell Davis. Mabuti na lang at tumunog agad ang bell, kung hindi ay baka mas humaba pa ang eksena namin. Kasama ko pa rin sila Lilia, Jezzie, at Eduardo. Kanina pa nila ako tinatanong kung may katotohanan daw ba ang sinasabi ni Aimee. Iyon ay ang tungkol kay Russell. Kung totoo bang asawa ko na siya. “Jackie, seryoso kasi kami,” muling sambit ni Eduardo habang nakasuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng uniform niyang pantalon. “Hindi naman basta-basta nagbibiro si Aimee tungkol sa g
JACQUELINE POV Kaagad namang naningkit ang mga mata ko sa inis. Ang tatlo kong mga kaibigan na nasa likod ko lang, narinig ko pa rin ang pagbubulungan. Ang tungkol pa rin sa narinig nilang nag-asawa na ako ng topic nila "Nakakatuwa si Jackie....” pabulong na saad ni Ernesto “Yes, nag asawa na pala siya. Kaya pala inihatid siya kanina.,” dagdag pa ni Lilia Ang ilan sa mga istudyante na kanina ay paroon at parito, bigla na lang napahinto sa paglalalakad. Na alam ko naman ang dahilan. Sumasagap lang sila ng tsismis mula sa mabahong bibig nitong si Aimee. “Sila yata ‘yung magkapatid…” narining kong wika ng isa sa mga estudyante. “‘Yan ba ‘yung pinilit daw magpakasal?” saad naman ng isa pa. “Si Russell Davis ba talaga asawa niya?” Lalong uminit ang ulo ko sa dami ng matang nakatingin sa amin. Ngunit imbes na magwala, pilit kong kinontrol ang emosyon ko. Hindi ako papatalo kay Aimee sa ganitong paraan. "Ex-con? He's a nice guy! At ano na lang kaya ang iisipin ng buong an
JACQUELINE POV"SUSUNDUIN kita mamaya." nakangiting wika ni Russell sa akin habang nakayakap ako sa aking bagong School bag."Kaya ko na. Ibig kong sabihin, baka busy ka. Ayaw kong maka-isturbo." sagot ko din namanNahihiya na talaga ako sa mga kaganapan na makikita sa buong paligid. Naririnig ko na ang mga bulungan ng mga kapwa ko istudyante at tama nga ang hinala ko. May nakakakilala dito kay Russell Davis."Hmm, no! I insist! Tsaka, hindi ako busy." nakangiting sagot niya at pagkatapos noon, basta na lang ako nitong hinalikan sa noo bago nakangiti na sumakay ng sasakyanNapapatulala na lang talaga ako! HIndi ko kasi talaga akalain na hahalikan ako nitong si Russell sa harapan ng maraming tao. I mean, kahit sa noo lang ang halik na iyun, pero halik pa rin. At ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko"See you later, Wife." narinig kong muling wika ni Russell, bago nito tuluyang pinaharurot ang sasakyan paalis.Naiwan naman akong napatulala na lang. Pakiramdam ko, hindi pa tapos ang
BARBARA Sa mga sumunod na mga araw at buwan, inabala niya ang sarili niya sa trabaho. Masasabi niyang kahit papaano nasanay na sya sa trabaho dito sa mansion. Gamay niya na din niya ang pagamit ng mga high tech na kagamitan at higit sa lahat, hindi na lang paglalaba ang kaya niyang gawin. Marunong
Charles “Kung tatakas ka, saan ka naman pupunta? Oh come on, Cassy, umuo ka na diba? Pumayag ka na kaya nga na pursue na ang engagement party mamaya?” seryosong tanong niya dito. “God, hindi ba naisip ng kapatid niyang ito ang malaking problema kung sakaling bigla na lang itong mawala mamaya sa
BARBARA “Po? A-anong---“ hindi niya na natuloy pa ang sasabihin niya sana nang bigla na lang siya nitong itinulak na siyang naging dahilan kaya patihaya siyang napahiga sa kama nito. Lalo siyang nagulat nang mapansin niyang basta na lang hinubad ni Sir Charles ang suot nitong t-shirt at walang sa
Halos isang oras din silang nag stay sa loob ng bar at sa wakas, laking pasasalamat niya nang bigla na lang nagyaya si Sir Charles na uwi na daw sila. Feeling niya tuloy, bigla siyang nabunutan ng tinik sa lalamunan. Hindi talaga siya nag-eenjoy sa lugar na ito. Naiingayan siya. Tsaka, feeling n







