MasukJILLIAN SANTILLAN POV Sa pagbalik ng farm, hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang nakangiti kaming sinalubong ni Mama Maureen. Nawala lang kami saglit ni Raph pero para bang may nagbago. Iba na din ang awra ni Mama ngayun. Nakangiti na ito at mukhang masaya "Anak, halika na...magpalit ka na ng damit." wika nito Hindi ko naman mapigilan ang mapankunot- noo. Nagtatanong ang mga matang napatitig ako kay Ralph bago ko ibinaling ang tingin ko dito kay Mama "Ma, ano ang problema? Tsaka, nasaan po ang mga bisita?" kunot noo kong tanong dito "Nasa loob sila, kausap ang judge na inimbitahan nila para magkasal sa inyo ni Ralph." walang pagdadalawang isip na sagot nito Kaagad din namang nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat. Tatlong oras lang kaming nawala ni Ralph dahil kumain kami sa labas tapos sa pagbalik namin, ikakasal na kaagad kami? Hindi naman halatang masyado silang nagmamdali diba? "Ma..ka-kasal? Namin ni Ralph? Teka lang, bakit parang masyado naman yatang mabilis
JILLIAN SANTILLAN POV "Thank you." nakangiting wika ko kay Ralph. Sa kauna-unahang pagkakataon simula noong nalaman kong nagdadalang tao ako, ngayun lang yata ako nakaramdam ng matinding kabusugan. At sa kauna-unahang pagkakataon, lahat ng mga kinain ko ay hindi ko na isinusuka. Siguro, nagdadahilan lang ang magiging anak namin eh. Siguro, naramdaman nito na ang Daddy nito ang nag-effort na bumili ng kinain ko kanina kaya tinangap din nito "No problem..actually nabusog din ako. Teka lang, saan mo nga pala gustong pumunta? Gusto mo pa bang mag-ikot or balik na tayo sa farm?'" tanong din naman nito sa akin Saglit akong nag-isip. Sa totoo lang, wala pa sana akong balak na bumalik ng farm eh. Kaya lang, naisip ko naman na puyat at pagod pala itong si Ralph. Kailangan din nitong magpahinga. "Inaantok ako. Gusto kong umuwi na muna tayo." tamad kong bigkas. "Yes, much better. Para naman makapagpahinga ka na din." sagot din nito at pagkatapos noon, iniabot nito ang isang bottled w
JILLIAN SANTILLAN POV 'AYOS ka lang ba? Hindi ka kumain kanina. Jillian, kinausap ako ng Mama Maureen mo kanina, ilang araw ka na daw walang matinong kain dahil lahat ng mga pagkain na inihahain sa iyo, inaayawan mo." seryoso nitong wika sa akin. Nandito ako ngayun sa garden, tahimik na lumuluha samantalang sila Mama Maureen, Mommy Arabella at Tita Veronica kasama sila Tito Rafael at Daddy Kurt, ayun, hindi pa rin sila tapos sa kanilang diskusyon. Sabi nila, pag-uuusapan daw nila ang pgpapakasal namin ni Ralph pero ayaw ko na munang makinig. Feeling ko kasi, sumasakit ang ulo ko dagdagan pa na para bang naduduwal ako. Sino ba naman kasi ang hindi magugulat sa katotohanan na nagsusumigaw sa harapan ko? "Masyadong maselan ang pang-amoy at panlasa ko. Gusto kong kumain, kaya lang, hindi ko naman alam kung ano ang kakainin ko." seryosong sagot ko naman dito kay Ralph. "Gusto mo bang lumabas tayo? I mean, malay mo naman, may mahanap tayong gusto mong kainin sa labas diba?" sago
JILLIAN POV "OH----MY----GOD!" narinig kong sambit ni Tita Veronica. Si Mommy naman, tulalang nakatitig kay Mama Maureen. Halatang hindi makapaniwala sa narinig Ako naman, hindi mapigilan ang mapahagulhol ng iyak. Hindi ko kasi talaga inaasahan na ang taong tinatawag kong 'kuya' ay ama ko pala? Si Kuya Peanut ay Daddy nila Penelope at Charmaine. Hindi man ako ganoon ka -close sa ama nila pero palagi ko namang nakakasama sila Charmaine at Penelope sa mga galaan Kaagad ko namang naramdaman ang paghagod ni Ralph sa likuran ko. Na para bang pilit ako nitong pinapakalma "Ma...nagbibiro ka ba? Sabihin mo sa akin, hindi totoo ito diba? Prank lang ito?' umiiyak kong wika Luhaan namang napailing si Mama Maureen. Halatang sa mga oras na ito, walang lugar ang isang biro. Lalo na at nandito kami sa isang kritikal na topic "Anak, I'm sorry kung naging magulo ang lahat. Pero, gusto ko nang palayain ang sarili ko kaya ko sinasabi ito. Alam kong si Peanut Smith ay may sarili nang pamily
"I agree. Ang nakaraan ay dapat ng ibaon sa limot. Besides, ngayung buntis na si Jillian, kailangan na nating planuhin ang kanyang kinabukasan. HIndi din naman ako papayag na manganak siya na hindi niya kasama ang lalaking nakabuntis sa kanya." sabat din nin Mommy Arabella Pero, ayaw paawat ni Mama Maureen. Muli kasi itong nagsalita eh. "Okay, payag ako sa bagay na iyan. But, para sa future ng anak ko, ayaw ko nang maglihim sa kanya. Gusto kong ngayun din, ibulgar ang isang katotohanan na itinago ko sa matagal na panahon." "Isang sekreto? Well, ano iyun? Sabagay, truth will set you free ikaw nga kaya naman, mas maigi na sabihin mo na din. Para naman ngayun pa lang, magawan na natin ng solusyon." ani ni Tita Veronica. Ako naman, tahimik lang na nakikinig. Si Tito Rafael at Daddy Kurt, halatang interesado din sa mga susunod na sasabihin ni Mama Maureen. "Ma, ano iyun? Sabihin niyo na po..para matapos na ito." seryosong sabat ko din sa usapan nila "Jillian, alam kong unfa
JILLIAN SANTILLAN POV "Idiot, bata pa ako para magretiro kaya huwag mong isali sa usapan iyan. Ang isipin mo ngayun ay kung paano maging isang mabuting asawa at ama ng magiging anak mo." sagot din naman ni Tito RAfael sa anak. Wala sa sariling napatitig ako kay Tita Veronica. Blanko ang expression ng mukha nito habang nakatitig ito sa tiyan ko. Si Mommy Arabella naman, nakaupo na pala sa ulit sa dati nitong pwesto. Tahimik pero kapansin-pansin ang panginginig ng mga kamay nito. "Tsk, paano ba iyan Ralph, mukhang ang Daddy mo lang masaya sa pagdadalang tao ni Jillian. Bilang biological mother niya, ako pa rin ang magdedesisyon sa bagay na ito." sabat din naman ni Mama Maureen. Kaagad din namang umalma si Mommy Arabella. "Yes, maybe you're the biological mother, pero ako ang nagpalaki sa kanya at hindi na ako papayag na muli mong ilayo ang anak ko kagaya ng ginawa mo!" 'Whatever! Ang pagpapalaki mo sa anak ko ay isang malaking utang na loob na tatanawin ko habambuhay. Pero
"I am sorry, Are! Magta-trabaho lang po ako pero hindi ko naman po akalain na matatagalan akong makabalik eh. Pero, nandito na ako, Ate. Back to normal ang buhay ” Nakangiti niyang wika dito. “Talaga ba? Naku, ikaw talaga, ang dami mong dapat na ipaliwanag sa akin. Ang tagal mong nawala at alam
KATRINA “Aalis ka na? Agad-agad?” tanong sa kanya ng Ate Amery niya. Halos dalawang oras na din silang walang ibang ginawa kundi ang mag-usap. Kung anu-anong topic na ang napag-usapan nila. Naubos niya na din ang iniserved nito sa kanyang snacks at gutuhin niya mang magstay ng kahit isang oras pa
“Tsk, deadma lang? Hindi man lang nagreply kahit na isang mensahe lang?” mahinang bulong ni Christohper sa kanyang sarili habang nakatutok ang mga mata niya sa kanyang cellphone. Hindi niya na mabilang pa kung ilang mensahe na ang naipadala niya na kay Katrina pero wala eh. Deadma ang dalaga sa k
CHRSITOPHER KUMUSTA? Naibigay mo ba? Ano ang sabi niya?” nakangiting tanong ni Christohpher sa staff ng Star in the Universe! Ito ang inutusan niyang mag abot ng regalo para kay Katrina. Hangang ngayun wala pa rin kasi siyang lakas ng loob para makaharap ang dalaga eh! Kanina pa siya nag-aabang







