INICIAR SESIÓNJILLIAN SANTILLAN POV '"HI JILLIAN!" nakangiting bati sa akin ng isa sa mga kaibigan/ka-classmate ko na si Nerry. Kakatapos lang ng unang subject namin at hinihintay na lang namin ang aming professor para sa susunod na subect nang bigla na lang ako nitong lapitan. Kaagad din naman akong napatingala dito ""Yes?" "Ahmm, birthday ko ngayun at gusto sana kitang i-invite para sumama sa amin na i-celebrate ang party ko. Actually, biglaan lang naman ito eh lalo na at wala akong balak na mag celebrate talaga." nakangiting wika nito sa akin "Ha? GAnoon ba? Naku, happy birtday. Wish you all the best, Nelly. Hindi ba nakakahiya na sumama, hindi man lang ako nakabili ng regalo para sa iyo?." nakangiting sagot ko din dito "Naku, ayos lang. HIndi naman importante ang regalo eh. Ang importante sana makasama ka." nakangiting sagot nito Si Nelly ay kilala ko na simula noong high School pa lang kami. Palibhasa kasi pareho kami ng School at pareho din kami ng kurso na kinukuha kaya naman m
JILLIAN SANTILLAN POV Sa wakas, natapos din ang bakasyon na feeling ko, hindi ko din naman na-enjoy. Bumalik kami ng Manila na magulo pa rin ang aking puso at isipan. Hangang ngayun kasi, hindi pa rin mawala sa isiapn ko ang mga nangyari sa pagitan naming dalawa ni Kuya Ralph eh It's just a kiss at minsan, iniisip ko na lang na baka naman nadala lang si Kuya Ralph sa ganda ng mga tanawin sa lugar na iyun kaya napagkakamalan akong nobya nito. At kapag nandito na ulit kami sa Manila, parang wala na din. Kumabaga, bugso lang ng damdamin ang lahat Kaya lang, alam kong hindi ganoon iyun. Isa pa, kay hirap din talagang iwaglit sa isipan eh. First kiss ko iyun! Palaging lumilitaw sa balintataw ko ang halik na iyun at kahit na ano ang gawin ko, hindi talaga mawaglit sa isipan ko ang lahat-lahat Feeling ko, ako yata ang may problema eh. "Kumusta ang bakasyon niyo ng mga pinsan at pamangkin mo? Ayos ba? Nag-enjoy ka ba kahit na balita ko nagkasakit ka daw ah?" nakangiting tanong n
JILLIAN SANTILLAN POV DALAWANG araw din masama ang panahon kaya dalawang araw din kaming walang ginagawa kundi ang magkulong lang sa bahay bakasyonan. Kaya lang, habang lumilipas ang maghapon at buong gabi na wala naman kaming ginagawa kundi ang magkwentuhan lang, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng lungkot Bigla kasing hinahanap ng puso ko ang presensya ni Kuya Ralph eh. Simula noong bigla na lang itong umalis ng bahay bakasyonan at nauna nang bumalik ng Manila, feeling ko may kulang sa bakasyon na ito. Na para bang hindi na masaya lalo na at wala si Kuya Halos gabi-gabi kong napapanaginipan ang halik nito. Kahit sa panaginip, ramdam ko ang labi nito na nakadikit sa labi ko. Kapag nagigising naman ako, palagi kong kinakastigo ang sarili ko. Lalo na at bawal nga! Hindi maaari kasi magkamag-anak kaming dalawa n Kuya Ralph. Hindi ako dapat ma-inlove or kahit na magkaka-crush man lang dito TAma, ito ang tamang paglalarawan sa nararamdaman ko ngayun. Feeling ko kasi talaga,
JILLIAN SANTILLAN POV "KU-Kuya ayos na po. Pwede bang--pwede bang bitawan mo na ako? Para kasing------" hindi ko na natuloy pa ang saabihin ko nang bigla na lang nitong inangkin ang labi ko. Hindi ko inaasahan ang mabilis na pagkilos ni Kuya Ralph. Hindi ko inaasahan na hahalikan niya ako! Pakiramdam ko, biglang tumigil ang pag-inog ng mundo. Lalo na at hindi lang simpleng halik sa labi ang ginagawa nito ngayun. Mapusok, mapanghanap at ramdam ko ang dila nito na pilit na ibinubuka ang lips ko Pero ang hindi ko maintidihan sa aking sarili ay hindi ko man lang nagawang magprotesta. Na para bang bigla na lang akong naistatwa at hindi makakilos. Ni hindi ko man lang namalayan sa aking sarili na kusa ko na palang naipikit ang aking mga mata upang mas damhin ang labi nito na walang pakundangan na ginagalugad ang aking bibig. "Jillian----" Narinig kong sambit ni Kuya Ralph gamit ang malambing nitong boses. Dahan-dahan akong nagmulat ng aking mga mata at hindi ko mapigilan an
JILLIAN SANTILLAN POV '"Ano? Ayaw ko nga. Kahit na awayin mo pa ako, hindi kita pakikingan." yamot kong sagot dito at pagkatapos noon, muli na akong naglakad. Itinuloy ko ang aking plano habang si Kuya Ralph naman, naramdaman kong nakasunod sa akin. Hindi ko na ito pinansin habang ang mga mata ko ay nakatoon lang sa ibaba. Na wari ba ay may hinahanap ako na bagay na hindi ko naman alam Wala lang, gusto ko lang makiuso sa mga napapanood ko. Kaya nga nang may nakita akong isang shell na parang bato, akmang dadamputin ko na sana iyun pero mabilis akong naunahan ng isang kamay "Huwag kang dampot nang dampot ng mga bagay na hindi mo naman alam. Baka mamaya, ma injured ka na naman niyan." Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. Yamot akong napatayo ng maayos at direktang hinarap si Kuya Ralph "Ikaw na naman? Ano ba? Pwede bang time out na muna? Masyado ka nang papansin eh!" naiirita kong wika dito. Nginisihan lang ako nito sabay taas sa hawak nitong eco bag. "Kanina ka pa
JILLIAN SANTILLAN POV "MASAKIT BA? BAKIT ka ba kasi nakipag-away kay Kuya Ralph? Ayan tuloy, nasaktan ka." nadatnan ko si Russell na nasa loob ng silid nito. May nakapatong na ice pack sa ibaba ng mga mata nito kaya naman hindi ko mapigilan ang makaramdam ng awa dito "Ayos na ako. Kaunting bagay lang ito na hindi na dapat pang palakihin." seryoso ang tono ng boses na sagot nito sa akin "Ano ba kasi ang nangyari? Kay aga-aga, bakit ba kayo nag-away?" seryosong tanong ko. Wala talaga siyang balak na tigilan itong si Russell hangat hind magsasabi ng totoo eh, Kay Kuya Ralph kasi, alam niyang wala siyang mapapala. Isa pa, ayaw ko nang magtanong ng kahit na ano sa lalaking iyun. Feeling ko kasi, palagi na lang ako pinagti-tripan eh. "Tita, ayos lang talaga ako. Tsaka ang nangyari kanina ay normal lang." nakangiting sagot naman nito sa akin Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapakunot noo. Malalim akong napabuntong hininga bago ako dahan-dahan na tumayo 'Bahala ka na nga, pero







