Chapter 8

JENNIFER MADALANG- AWA POV

HIndi ko alam kung ilang minuto na ako dito sa loob ng banyo na walang ibang ginawa kundi ang tumunganga lang! Naikot ko na yata lahat ng kasuluk-sulukan at mas lalo akong natuwa nang mapansin ko na kumpleto na sa gamit! Mula sa toiletries at mga towel pati nga bath robe ay meron na rin!

Na-engganyo tuloy akong maligo! Lahat din kasi nang nakikita kong mga gamit sa katawan ay puro imported eh! Parang kay sarap gamitin!

Pakialamera sa kung pakialmera ako ng gamit nng may gamit pero bahala na! Nandito na din lang, gusto ko ding ma-experience maligo sa banyo ng mga mayayaman!

Pati tubig may heater din! May bathtub din akong nakikita at jacuzzi! Shit...ang sarap pala ng buhay ng Valdez na iyun? Ang ipinagtataka kong lang, paano kayang naatim ni Ethel na iwan si Mr. Valdez gayung kung totoosin pwede pala siyang magbuhay reyna sa lalaking ito

Sa halos isang taon kong nakikita si Ethel sa resort, masasabi ko na nakadalawa na siyang kinakasama! Noong una, hiniwalayan daw nito dahil nananakit! Sinasaktan din ang batang si Ezekiel per iyung latest na lalaki niya ngayun wala ding ipinagkaiba sa una! Nananakit din at minsan nga, may black-eye pa si Ethel kung pumasok sa beach resort eh! Receptionist ito doon at tinatakpan na lang niya ang kanyang pasa at black eye sa pamamagitan ng make-up!

Haysst, minsan hindi mo din maintinidhan kung anong tumatakbo sa isip ng isang tao! Nasa kama na lumipat pa sa banig! Bakit kaya naghiwalay silang dalawa ni Mr. Valdez gayung may anak naman sana sila? Kawawala naman pala si Ezekiel! Mayaman ang ama pero namatay na hindi niya ito nakasama ng matagal! Namatay ang bata na hindi masyadong naaalagaan!

Hindi ko mapigilan ang mapailng! Kahit papano, masama din ang loob ko sa pagkamatay ng batang iyun! Palagi kong nakikita ang batang iyun at minsan inaabutan ko ng snacks dahil naaawa din ako! Sa buong oras ng duty ng Ina nito, wala itong ginawa kundi ang hintayin si Ethel!

Sa edad na pitong tanong gulang, dapat nag-aaral na din ang batang iyun pero hindi nga nakakapasok ng School dahil hindi naman priority ni Ethel ang education! Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa utak ng babaeng iyun at kung bakit nakaya niyang tiisin si Ezekiel noong nabubuhay pa!

Mayaman naman pala ang ama ng bata! Kung alam niya sa sarili niya na hindi niya naman pala kayang alagaan si Ezekiel dapat ibinigay niya na lang sa ama nito!

Habang naliligo ako, hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng lungkot! Bigla din tuloy akong napaisip kung ano ba talaga ang kailangan ni Mr. Valdez at bakit niya ako dinala dito sa bahay niya?

Alam kong galit ang lalaking iyun sa akin! Na sinisisisi din ako nito sa nangyari sa anak niya!

Pero may kasalanan ba ako? Parang wala naman! Ginawa ko naman ang lahat para mailigtas si Ezekiel pero huli na! WAla na itong pulso noong na-rescue ko!

Dapat nga ang kapalitan kong lifeguard ang sinisi ni Mr. Valdez! Hindi ako dahil pagkadating ko sa post ko, ilang minuto nang nalulunod ang bata! Kaya nga hindi ko na nailigtas dahil wala nang pulso noong naiahon ko sa tubig!

Hangang sa natapos akong maligo, laman pa rin ng isipan ko ang nangyari kay Ezekiel! Kawawang bata! Namatay dahil sa iresponsableng ina! Kung naging kapatid ko lang siguro si Ethel, baka kinutusan ko na din eh! Kung hinayaan niya sanang pumasok ng school ang bata eh hindi sana ito tumatambay ng halos araw-araw sa buhay nito sa beach resort!

Pagkatapos kong maligo, nagpasya akong gamitin ang isa sa mga bathrobe na nakita ko! Pagkatapos noon, pinunasan ko ang basa kong buhok nang malinis na tuwalya bago ako naglakad palabas ng banyo

Iyun nga lang, pagkalabas ko hindi ko maiwasan na magulat nang maabutan ko sa silid si Mr. Valdez! Prenteng nakaupo sa kama at halatang inaabangan ang paglabas ko ng banyo

"Ano ang ginagawa mo dito?" nagtataka kong tanong sa kanya! Napansin ko pang kaagad na naglakbay ang paningin iya sa kabuuan ko kaya naman wala sa sariling napayakap ako sa sarili ko!

Kahit naman naka-bathrobe ako, nahihiya akong isipin na para bang hinuhubaran niya ako ngayun sa paraan ng pagkakatitig niya sa akin!

"Pamamahay ko ito at sino ka para tanungin ako ng ganiyan?" salubong ang kilay na tanong niya sa akin! Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi!

"Oo nga, bahay mo ito at dinala mo ako dito sa hindi ko malamang dahilan! Pinagamit mo sa akin ang silid na ito at wala na ba akong karapatan na magatanong? Tsaka, paano ang privacy ko? Kung yaw mong lumabas-labas ako ng silid, igalang mo naman ako! Lalo na ang pagkababae ko!" makapal ang mukhang sagot ko sa kanya! Napansin ko pa nga ang pag-angat na kabilang sulok ng labi niya at naniningkit ang mga matang nakatitig sa akin!

"Hindi ko alam kung saan ka kumukuha ng lakas na loob para sagot-sagutin mo ako ng ganiyan! Remember, may nagawa kang kasalanan sa akin at nandito ka ngayun sa harapan ko para mapagbayaran iyun!" seryoso niyang bigkas!