Chapter 1: Ang Divorce Paper na 20,000

Chapter 1: Ang Divorce Paper na 20,000

"20,000, Elisa. 20,000 lang katapat mo."

Nanginginig ang kamay kong hawak ang divorce paper na itinapon ni Mark sa harap ko. Ang asawa ko sa loob ng limang taon.

Limang taon akong naglaba ng amoy pawis niyang damit. Nagluto kahit wala nang laman ang ref. Nagtiis sa maliit naming bahay na tumutulo pag umuulan. Lahat ginawa ko para makatapos siya ng pag-aaral.

At ito ang kabayaran?

Sa tabi niya, nakangisi si Carla. Buntis. Halata na ang limang buwang tiyan. Suot ang dati kong best dress na bigla na lang nawala.

"Elisa, be practical naman," sabi ni Carla habang hinihimas ang tiyan. "Hindi ka mabibigyan ni Mark ng anak. Baog ka. Ako, mabibigyan ko siya ng tagapagmana."

"Mark, please," bulong ko, luha na ang bumabalong sa mata.

"Limang taon na sayang!" sigaw ni Mark. "Sawang-sawa na ako sayo! Amoy sibuyas ka! Wala kang kwenta! Si Carla, anak ng may-ari ng construction company! Kapag pinakasalan ko siya, manager agad ako!"

"Pumirma ka na. Kunin mo yang 20k at umalis ka na dito. Basura ka lang naman."

Basura.

Kinuha ko ang ballpen. Nanginginig. Pero bago pa bumagsak ang luha ko sa papel, biglang may malakas na busina sa labas.

BEEEEP! BEEEEP!

Limang itim na Rolls Royce Phantom ang nakaparada sa tapat ng barung-barong namin. Sa putikan. Sa lugar na kahit tricycle ayaw pumasok.

Bumukas ang p***o ng nasa gitnang kotse. Isang matandang lalaki na naka-italian suit ang bumaba. May kasamang walong bodyguard na naka-black.

Lumakad siya papasok sa bahay namin. Hindi alintana ang putik. At sa harap mismo ni Mark at Carla, lumuhod siya.

"Ma'am Elisa Reyes," nanginginig ang boses ng matanda, at inabot ang isang itim na card na kumikinang, "Sa wakas, nahanap ka na namin. Ako si Atty. Salvador. Abogado ng Reyes Empire."

"Ang lolo mo, si Don Ricardo Reyes, iniwan ang lahat sayo. 50 Bilyong Piso, 30 kumpanya, at 5 mansyon. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana."

Natigil ang mundo. Si Mark, nabitawan ang hawak niyang kape. Si Carla, nanlaki ang mata sa black card.

50 Bilyon. Bilyonaryo ako?

Si Mark nauutal, "Anong... anong ibig sabihin nito? Elisa, sino sila?"

Hindi ko siya sinagot. Tiningnan ko si Atty. Salvador. "Tumayo ka, Attorney."

Tumayo siya at yumuko. "Ma'am, limang taon namin kayong hinanap. Akala ng Don patay ka na nung iniwan ka ng nanay mo. Pero bago siya mamatay, inutusan niya kaming hanapin ka."

Kinuha ko ang black card. Mabigat. Purong metal. May nakaukit na R.

Biglang nagbago si Carla. Lumapit at pilit ngumiti. "Ate Elisa, nagbibiro lang kami ni Mark kanina. Diba Mark? Prank lang yun!"

Prank? Yung 20,000 at basura, prank?

"Hubarin mo yang damit ko," mahinahon kong sabi kay Carla.

"Ha?" gulat niya.

"Yang best dress na suot mo. Akin yan. Ninakaw mo."

Namula si Carla. Si Mark naman biglang lumuhod sa harap ko. Yung lalaking kanina lang sinabihan akong basura, ngayon nasa paanan ko.

"Elisa, love, sorry na. Mahal kita, love. Wag mo kong iwan. Asawa mo pa rin ako!"

Natawa ako ng malakas. Yung tawa na limang taon kong pinigilan.

"Asawa? Sabi mo sayang ang limang taon? Sabi mo basura ako?"

Lumapit ang isang bodyguard at binuksan ang p***o ng Rolls Royce. "Ma'am, ang helicopter ninyo naghihintay sa labas ng barangay. Dadalhin namin kayo sa mansyon ninyo sa Manila."

Si Mark tumatakbo, kumakatok sa bintana ng kotse. "ELISA! PATAWARIN MO KO!"

Pero umandar na ang kotse. Mabilis. Iniwan ang putikan, ang barung-barong, at ang limang taon kong impyerno.

Pagtingin ko sa salamin, nakita ko ang sarili ko. Magulo ang buhok, simple ang damit, pero hawak ang black card na 50 Bilyon ang laman.

"Ma'am, saan po tayo?" tanong ng driver.

Ngumiti ako sa unang pagkakataon na may pag-asa.

"Sa bagong buhay ko."

Sa wakas, malaya na ako. At sisiguraduhin kong pagsisisihan ni Mark ang araw na tinawag niya akong basura.