Todos los capítulos de Bilyonaryo Pala Ako, Niloko Ng Asawa: Capítulo 1 - Capítulo 10

Chapter 1: Ang Divorce Paper na 20,000"20,000, Elisa. 20,000 lang katapat mo."Nanginginig ang kamay kong hawak ang divorce paper na itinapon ni Mark sa harap ko. Ang asawa ko sa loob ng limang taon.Limang taon akong naglaba ng amoy pawis niyang damit. Nagluto kahit wala nang laman ang ref. Nagtiis sa maliit naming bahay na tumutulo pag umuulan. Lahat ginawa ko para makatapos siya ng pag-aaral.At ito ang kabayaran?Sa tabi niya, nakangisi si Carla. Buntis. Halata na ang limang buwang tiyan. Suot ang dati kong best dress na bigla na lang nawala."Elisa, be practical naman," sabi ni Carla habang hinihimas ang tiyan. "Hindi ka mabibigyan ni Mark ng anak. Baog ka. Ako, mabibigyan ko siya ng tagapagmana.""Mark, please," bulong ko, luha na ang bumabalong sa mata."Limang taon na sayang!" sigaw ni Mark. "Sawang-sawa na ako sayo! Amoy sibuyas ka! Wala kang kwenta! Si Carla, anak ng may-ari ng construction company! Kapag pinakasalan ko siya, manager agad ako!""Pumirma ka na. Kunin mo yang

Pagkatapos kong palayasin si Mark at Carla sa 50th floor office ko, akala ko tapos na. Pero hindi pa pala.Tumawag si Mommy. Umiiyak."Elisa, nasa ospital ako, puntahan mo ako."Takbo ako agad sa ospital. Pag-aari ko pala ang ospital na yun, kaya lahat ng doctor yumuko sakin."Ma'am Elisa, sa VIP room po ang nanay ninyo."Pagbukas ko ng VIP room, nanlumo ako.Nakahiga si Carla sa kama, hawak ang tiyan, umiiyak. At nasa tabi niya si Mommy, inaalalayan siya. At si Mark, nakatayo sa gilid."Anong ginagawa niyong lahat dito? Ma, bakit kasama mo sila?" sigaw ko.Ngumiti si Carla ng peke. "Elisa, patawarin mo kami. Wala kasi kaming pera pang-ospital. Si Mark, iniwan din ako. Sabi niya babalikan ka niya dahil bilyonarya ka na pala.""Ano?" Tumingin si Mommy sakin, may hawak na lumang envelope."Anak, may kailangan kang malaman. Matagal ko nang tinago to. Si Carla, hindi mo kaaway. Pinsan mo siya. Anak siya ng kapatid ko. Kaya dugo mo pa rin siya."Parang binuhusan ako ng yelo."Pinsan ko? A

Hindi pa rin makapaniwala si Elisa habang nasa loob siya ng Rolls Royce. Hawak niya pa rin ang kamay ng matandang babae na naka-wheelchair na nasa tabi niya. Ang tunay niyang ina, si Isabella Reyes."Anak, patawarin mo ako. Hindi kita dapat pinamigay," umiiyak si Isabella habang hinahawakan ang mukha ni Elisa. "Pero wala akong choice. Patay na ang Papa mo at ako lang mag-isa. Maraming gustong pumatay sa atin dahil sa pera. Ang mga kalaban namin sa negosyo, gusto nilang patayin tayong dalawa para makuha nila ang kumpanya. Kaya ipinagkatiwala kita sa pamilya Gonzales. Akala ko mapagkakatiwalaan sila dahil kaibigan sila ng Papa mo. Binigyan ko sila ng 10 milyon para sa pag-aalaga sayo. Pero niloko nila tayo. Hindi ka nila pinalaki ng maayos. Ginawa ka nilang katulong."Umiiyak din si Elisa. "Mama, okay lang. Nandito na ako. Hindi na kita iiwan. Pero Mama, malubha ka na ba?"Ngumiti si Isabella kahit may luha. "May stage 4 heart disease ako anak. Hindi na ako magtatagal. Kaya kailangan mo

Pagkatapos ng araw na yun sa bahay ng mga Gonzales, umuwi si Elisa sa penthouse niya na may halong saya at lungkot. Masaya siya dahil sa wakas ay nakaganti na siya sa mga taong nang-api sa kanya. Malungkot siya dahil naalala niya ang hirap na pinagdaanan niya sa loob ng dalawampung taon. Pero alam niyang tapos na yun. Tapos na ang paghihirap niya. Ito na ang simula ng bago niyang buhay bilang si Elisa Reyes, ang bilyonaryang CEO. Kinabukasan ng alas otso ng umaga, maaga siyang nagising para sa isang napaka-importanteng meeting. Meeting kasama ang lahat ng investors ng Reyes Corporation. Ang mga investors ay ang pinakamayayamang tao sa Pilipinas at sa buong Asia. Mga bilyonaryo din tulad niya. At kailangan niyang ipakita sa kanila na kaya niyang pamunuan ang kumpanya kahit bata pa siya at kahit wala siyang experience sa business. "Ma'am Elisa, ready ka na ba? Nasa baba na ang kotse at naghihintay na ang lahat ng investors sa Reyes Tower. Kasama din ang mama mo na si Ma'am Isabella pe

Pagkatapos mabasa yung brown envelope, hindi na umiyak si Elisa.Tapos na. Naubos na luha niya ng 22 years. Ngayon galit na lang.Tumingin siya kay Rafael na nakaluhod pa rin sa putik sa harap ng kubo ni Mang Pedring sa Laguna."Tumayo ka."Hindi makatayo si Rafael. Nanginginig tuhod niya."Sabi ko tumayo ka! Hindi ako katulad mo na mahilig mamahiya ng tao sa harap ng maraming tao! Tatayuan mo ako!"Dahan dahan tumayo si Rafael. Umiiyak pa rin.Si Mang Pedring na nakahiga sa papag na halos sira na, umiiyak din."Elisa... patawarin mo na kami... matanda na ako... malapit na ako mamatay...""Bakit? Bakit niyo ginawa sa akin to? Bata lang ako nun. 2 years old lang ako nung kinuha niyo ako. Wala akong kasalanan sa inyo. Bakit niyo ako pinahirapan ng 22 years?""Per... pera lang Elisa... malaki utang namin dati... 50k lang... malaki na yun samin nun... akala ko okay lang kasi ampon ka lang naman... hindi ka naman papatayin ng mga Gonzales...""Ampon lang? Tao pa rin ako! May puso pa rin ak