Share

Breaking The Billionaires Rules
Breaking The Billionaires Rules
Author: Seira_Maia

PROLOGUE

Author: Seira_Maia
last update publish date: 2026-07-15 20:51:15

SEBASTIAN'S POV

"Sir, pang-siyam na applicant na po 'yon."

I didn't bother looking at the woman who had just walked out of my office. I simply signed the evaluation form before placing it on top of the rejected pile. Nine applicants in one day, yet none of them managed to convince me that they deserved the position.

Mr. Reyes let out another exhausted sigh. I could already tell what he was about to say even before he opened his mouth.

"Sir, if you reject the last applicant, wala na po tayong ibang iinterviewhin."

I looked up from the documents on my desk and met his worried expression.

"So?"

"Halos isang taon na po tayong naghahanap ng bagong maid. Every month, we interview ten applicants, but none of them gets hired because they fail to meet your standards."

I closed the folder in front of me and leaned back on my chair.

"They applied for the job. The least they could do is prove they're capable of doing it."

"But, Sir—"

"If they can't even impress me during an interview, what makes you think they'll survive working in this mansion?"

Mr. Reyes fell silent. He had been working for my family long enough to know that once I had made up my mind, no one could change it.

"Is there anyone left?"

He nodded. "Isa na lang po."

"Send her in."

Without another word, he walked out of my office.

I picked up the last resume from the stack and glanced at the applicant's name, but I didn't bother reading the rest. I had already decided how this interview would end.

A few seconds later, three soft knocks echoed from the other side of the door.

"Come in." the door slowly opened.

"Good morning, Sir."

I kept my eyes on the resume.

"Name."

"Maevis Scarlett Bellamy."

"Age."

"Twenty-three."

"Any experience as a maid?" There was a brief pause before she answered.

"Wala po."

I almost sighed another applicant with no experience I was about to tell her that the interview was over when I instinctively lifted my head.

For the first time that day, I actually looked at the person standing in front of me.

She wasn't wearing anything extravagant. Just a simple white blouse tucked into black slacks, with a worn brown envelope clutched in her hands. She looked nothing like the previous applicants who tried so hard to leave a good impression.

I was about to dismiss her the same way I did with the others. After all, she had no experience, and I wasn't interested in wasting my time training someone from scratch. But the moment I looked up, the words I was about to say never came out.

There was something about the woman standing in front of me that made me hesitate. She looked ordinary nothing flashy, nothing remarkable yet she met my gaze without a hint of fear.

Most applicants would avoid eye contact the moment I questioned them but she didn't. Instead of asking her to leave, I closed the folder in my hand and rested it on the table.

"You have no experience." I asked her

"Yes, Sir."

"Then convince me. Give me one reason why I shouldn't ask you to leave right now."

"Because I need this job, Sir."

"Everyone who comes here says the same thing."

"I know."

"Then give me a reason."

She lowered her eyes for a moment before speaking again.

"My younger brother has cancer. She's been in a coma for months, and the hospital has already warned me that they won't continue her treatment if I can't settle the bills. I've been applying everywhere, but no one wants to hire someone without experience."

She looked at me without a trace of self-pity.

"I can't promise that I'll be perfect, but I can promise that I'll work harder than anyone you hire."

I stayed quiet, letting her words sink in. Most applicants would've begged or cried by now. but she didn't. She simply waited for my answer, ready to accept whatever decision I made.

I closed the resume and slid it across the table.

"You'll start tomorrow."

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Breaking The Billionaires Rules    CHAPTER 21

    Scarlett Pov's The next morning. Maaga akong nagising at agad na naghanda para sa trabaho. pagkarating ko sa opisina, agad kong inayos ang schedule ni Sebastian.Today was packed.May sunod-sunod siyang meetings, pero ang pinakamahalaga ay ang meeting niya with one of their biggest business partners.Kailangan niyang ma-close ang deal na iyon dahil malaking proyekto ang nakasalalay rito isang proyekto na makakatulong sa patuloy na paglago ng Deveraux Group.I double-checked every document on his desk, making sure nothing was missing the presentation, proposal, contract, and financial reports were all in place.Pagkatapos ay tinawagan ko Sir Mr Reyes para i-confirm kung handa na ang lahat."Yes, everything is ready." sagot nya sa kabilang linya."Thank you Mr, Reyes." pagkababa ko ng telepono ay napatingin ako sa wristwatch ko thirty minutes before the meeting.Huminga ako nang malalim.Perfect.Kinuha ko ang tablet na naglalaman ng schedule ni Sebastian bago ako lumabas ng opisina

  • Breaking The Billionaires Rules    CHAPTER 20

    Scarlett Pov's tumayo si Sebastian Iniunat niya ang kanyang kamay sa harapan ko."Come on." napatingin ako sa kanya."Saan tayo pupunta?" bahagya siyang ngumiti."Let's take a walk."Tinanggap ko ang kanyang kamay at marahan niya akong inalalayan na makatayo magkatabi kaming naglakad sa kahabaan ng parke.Paminsan-minsan ay may mga batang tumatakbo sa harapan namin, habang ang iba nama'y masayang nagbibisikleta kasama ang kanilang mga magulang.Tahimik ko silang pinagmasdan."Ang saya nilang tingnan." mahina kong sambit napatingin si Sebastian sa direksyong tinitingnan ko."Do you like kids?" napangiti ako."I love them. siguro dahil narin namimiss ko Yung kapatid ko kaya medj nangungulila Ako sa mga bata imiss my brother" napatingin ako sa kanya."What about you?""Do you like kids?" Saglit siyang natahimik.Pagkatapos ay tumingin siya sa isang batang tumatawa habang hinahabol ng kanyang ama."No" narahan niyang sagot at Napailing siya."Bakit Naman?" napahalakhak ako."its just

  • Breaking The Billionaires Rules    CHAPTER 19

    Scarlett Pov's "Let's go." mahina ngunit kalmado niyang sambit hindi ako sumagot tahimik lang akong tumingin sa pintuan ng silid ni Caleb bago dahan-dahang tumalikod.Wala na akong ganang magsalita pakiramdam ko ay naiwan ang kalahati ng katawan ko sa silid na iyon dahil sa kabang nangyare sa akin.Napansin iyon ni Sebastian, ngunit hindi na siya nagtanong hindi niya ako pinilit magsalita.Tahimik lang siyang naglakad sa tabi ko habang palabas kami ng ospital pagkarating namin sa sasakyan, agad niya akong pinagbuksan ng pinto.Tahimik akong sumakay at isinandal ang ulo ko sa bintana hindi ko na rin inalam kung saan niya ako dadalhin.Sa mga sandaling iyon... wala akong pakialam kung saan kami pupunta. ang gusto ko lang ay kahit papaano... mawala ang bigat na nararamdaman ko sa dibdib.Wala ni isa sa amin ang nagsalita nakatanaw lang ako sa bintana habang pinagmamasdan ang mga taong abala sa kani-kanilang buhay.Pakiramdam ko ay naiwan pa rin ang isip ko sa kwarto ni Caleb ilang bes

  • Breaking The Billionaires Rules    CHAPTER 18

    Scarlett Pov's Nasa kalagitnaan na kami ng biyahe.Tahimik lang akong nakatanaw sa bintana habang pinagmamasdan ang mga gusali at sasakyang unti-unting nilalagpasan namin.Ni isa sa amin ay walang nagtatangkang magsimula ng usapan tanging ang mahinang ugong ng makina ng sasakyan at nakakabinging katahimikan ang namamayani sa pagitan naming dalawa.Paminsan-minsan ay palihim ko siyang sinusulyapan tahimik lang siyang nakatingin sa daan, isang kamay ang nakahawak sa manibela habang ang isa naman ay nakapatong sa gilid ng bintana.Hindi ko na napigilang basagin ang katahimikan."So..." bahagya siyang lumingon sa akin."Hm?""Sasabihin mo na ba kung saan tayo pupunta?" nuli niyang ibinalik ang tingin sa kalsada bago bahagyang ngumiti."Be patient we're almost there." napabuntong-hininga na lamang ako."Kainis." narinig ko ang mahina niyang tawa." Just Trust me, You'll like it." dinedma ko nalang sya bahala ka sa Buhay mo kung ayaw mo Sabihin litsi.Halos tatlumpung minuto pa kaming bum

  • Breaking The Billionaires Rules    CHAPTER 17

    Scarlett Pov's Pagkababa namin ng elevator ay agad naming narinig ang isang pamilyar na boses na nagmumula sa dining room hindi pa man kami tuluyang nakakapasok ay rinig na rinig na ang pagrereklamo ni Zach."Seriously? I 've been sitting here for almost an hours Nobody's allowed to serve breakfast until Uncle Sebastian arrives, Who came up with that fuckingg ridiculous rule?"Tahimik lang ang mga bagong chef ng Madatnan Namin ito, walang ni isa ang nangahas sumagot napabuntong-hininga si Zach at padabog na isinandal ang likod sa kanyang upuan."I'm starving." Isa sa mga bodyguard ang bahagyang yumuko."My apologies, Sir Zach." rinig Kong Sabi ni Ford"We're only following Sir Sebastian's orders."sagot Naman ni Andrew kita ko Mula rito ang pailing si Zach."I know. If he's not coming down then let's everyone. Eksaktong sandali ring iyon nang marating namin ang pintuan ng dining room tumigil sa pagsasalita si Zach nang makita kami lahat ng Chef at bodyguards ay sabay-sabay ring yu

  • Breaking The Billionaires Rules    CHAPTER 16

    Scarlett Pov's Nagising na lamang ako nang may maramdaman akong mainit na hininga na dumadampi sa aking leeg bahagya akong napakunot-noo at dahan-dahang iminulat ang aking mga mata.Agad kong naramdaman ang mabigat na brasong nakapulupot sa aking baywang.Alam kong magkasama kami ni Sebastian sa iisang kwarto pero be hindi ko inexpect na ganitong pagtulog pala Ang gusto nya susq Naman Akala ko ba Naman sa sofa sya matutulog o kaya sa sahig? What was I expected?? boss ko kaya sya Ang masusunod tsk.Dahan-dahan kong ibinaba ang Aking tingin nakahiga si Sebastian sa tabi ko, mahimbing ang tulog habang mahigpit akong yakap. Ang mukha niya ay nakasiksik sa may leeg ko, at sa bawat paghinga niya ay dumadampi ang mainit niyang hininga sa aking balat.Napakurap ako."Kailan pa siya natapos maligo?"Mahina kong bulong sa sarili, Nakatulog nga pala Ako kaya Hindi ko namalayan kung anong Oras sya natapos, ibinaling ko Ang paningin ko sa orasan na nasa wall its already 1:30 in the midnight. Ma

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status