LOGIN"Tita, ako napo ang kakausap sa anak nyo"Napalingon ako para tignan ang nag salita, at tama nga, si Fride ang nag salita"Pre, walang magagawa ang pag iyak mo" paninimula nito"Ano ba ang dapat kung gawin?, walang araw na hindi ko siya naaalala, ayaw ko ng ganito!, gusto ko siyang makita""Alam kung mahal mo siya pre, pero siguro may dahilan sya kung bakit kanya iniwan""Wala pre, hindi naman kami nagtalo o nag away, kilala moko pre, hinding hindi ako gagawa ng bagay na ikasisira namin ni Kiey, mahal na mahal koyon, at kahit kasalanan nyapa alam nyong handa akong magpakumbaba, wag lang kaming masira, dahil simulat simula ay mahal kona siya!""I know pre, ginagawa narin namin lahat para mahanap si Kiey, may naiwan ba siyang bagay sayo bago sya umalis?""Isang sulat, sulat na nag sasabing mag hiwalay na kami, sulat na naging dahilan ng mga overthink kona bakit nyako iniwan, at Saan siya pupunta?"Niyakap ako ni Fride, bago siya muling nag salita "alam kung mahal na mahal mo si Kiey pr
"Nandito na ang lahat?" Panimula ko, at sabay sabay silang tumugon "Yes boss!" "Dikona patatagalin pa, gusto kung mag imbestiga kayo tungkol sa girlfriend ko, sa loob ng isang buwan kaylangan may update na kayo, dahil kung wala pa anong silbi ng ating samahan, kung simpleng kaso lang at isang tao lang ay hindi pa mahanap!" "Makakaasa ka boss, gagawin namin ang lahat at makikipag ugnayan kami sa mga tauhan natin sa ibat ibang bansa para mapadali ang paghahanap sa girlfriend nyu" sagot saakin ng assistant ko, kaya tumango ako bilang tugon at umalis na."Nasaan kanaba munting prinsesa ko?" naiiyak kung tanung sa kawalan habang naka higa sa kama na bumuo sa masayang kwento namin ni Kiey, isang kwarto na pumuno ng pagmamahal sa pagitan namin, ang mga tawanan, at asaran na pinag samahan namin, ang mga kwentohan at tampuhan na kami ang may gawa, isang kabanata na kaylan man hindi ko aakaling matatapus din pala ng ganun ganun lang, pero hindi ako t*nga para hindi kumilos, hindi ako matutulo
"ganito kasi yon kanina pumun___" diko natuloy ang sasabihin ko ng may biglang tumawag sa kaniya "sandali sasagutin kolang" pag papa-alam niya saakin kaya napatango nalang ako bilang pag sang-ayon, ngunit agad akong sumunod para marinig ang kanilang pag uusap "Darating kaba talaga sa araw ng kasal?" Ito ang bumungad sa aking pandinig, patuloy akong nakikinig "Kapag sinabi kung darating ako, darating ako okay!" Sagot ni Zi'eo sa kausap "Kung gayon asahan kita" boses iyon ng isang babae, at dahil don tuluyan na akong naiyak, ang pag daloy ng luha sa mga mata ko ay hindi kona mapigil pa"Sige na may gagawin pa ako" pag papaalam ni Zi'eo kaya naman dali dali akong tumakbo sa kwarto at nagkunwaring tulog, ayaw kung mahalata niya na umiiyak ako "Akala koba may sasabihin ka? ang daya mo naman at tinulugan mo ako" malambing na saad ni Zi'eo at tumayo saka ako kinomutan"Good night" saad niya at naramdaman kona lang na hinalikan niya ako sa nuo, sumunod ang mga hakbang niya palayo sa kw
"sadya ko itong pinagawa para sayo love, may naka-ukit pana pangalan mo sa loob" pag k-kwento ni Zi'eo habang binubuksan ang box na hawak niya, matapus niyang buksan ay kinuha niya na ang laman"K-kwentas?" tanung ko sa kanya ngumiti naman siya ng malawak bago muling nag salita "Love sana magustuhan mo ito, matagal konang pinagawa ito para sayo, nakangiti man siya pero ramdam kung may takot, hindi kolang alam kung saan siya takot, takot ba siya na baka hindi ko tanggapin ang kwentas, o baka natatakot siyang malaman kona ikakasal na pala siya""Tinignan ko muna ng matagal ang hawak niyang kwentas, sinuri ko ito gamit ang mapang husga kung mata. "Maganda" ito ang bumulong sa isipan ko, napaka ganda naman kasi talaga ng kwentas na para bang sinadya talagang gawin para sa special na tao, ngingiti na sana ako, ngunit bigla kung naalala yung mga narinig ko kanina, kaya naman inabot ko ang kwentas ng walang emotion kahit kunti"galit kaba love?" tumingin ako ng deretso kay Zi'eo dahil sa ta
"oh!, sorry my princess hindi kita nasundo, anong gusto mo?, bibilhan kita para maka bawi naman ako" pikit kung pinigilan na mag dulot ng hikbi dahil ayaw kung malaman niya na umiiyak ako "wala" maikli kung sagut, hindi kona kayang magsalita ng mahaba at baka mapansin niyang umiiyak ako "oh? why naman napaka cold ng princess ko?, may nagawa ba akong mali?, tell me mylove, what's wrong?" nag aalalang tanung nito, at iyon ang pinag tataka ko, paanong napaka sweet niya saakin kahit ikakasal na siya sa iba?, at bakit kilangan niyang iparamdam na iba ako sa lahat?, bakit kilangan niya akong paibigin sa kaniya?, bakit niya ginagawa itong lahat?, walang pinag bago ang ginagawa niya sa ginawa saakin ng kaibigan at ex ko, alam niyang ayaw ko sa lahat ang niluluko, pero bakit ganon siya?, at kung makapag salita siya, makipag usap saakin parang wala siyang tinatago "love?, nasaan kaba talaga?, parang__umiiyak kaba?" Sunod sunod nitong tanung, napa hikbi pala ako dahil sa pag iisip at nakalimuta
"Tara na sa kompanya" pag iiba ko dahil tiyak hindi na siya titigil sa pang aasar, "hindi na tayo dadaan sa mall?" mapag usisa niyang tanong, kaya naman tinignan ko siya ng deritso' tingin na may kahulugan, "ikaw naman boss dina mabiro" pangiti ngiti niyang wika. "Hindi mona poba bababain si Kiey boss?" tanung ni assistant Zareuh dahilan kaya napailing ako bilang tugon, "tara na sa kompanya" pag aya ko, baka mapansin pa kami ni Kiey at isipin niyang sinusundan ko siya dahil wala akong tiwala sa kaniya ayaw ko naman na ma misunderstand siya, baka iba pa ang maging impact sakaniya kapag nagpakita pa ako "grabi pala ipekto ng inlove boss no?" natikom ko bigla ang magandang ngiti sa labi ko dahil sa sinabi ni assistant Zareuh, nag sisimula na naman akong ngumiti mag isa habang iniisip si Kiey, ganito ba talaga ang ipekto ng inlove? "tigilan moko Zareuh" tanging sagut ko dito, na naging dahilan ng pag focus niya sa pag mamaneho. Nasa kompanya na kami, pinag mamasdan ko si assistant Zareuh




![His Lasting Impression : Mafia Don Obsession [ Book 1 ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


