LOGINครู่เดียวกลีบกุหลาบงามก็ชื้นแฉะจากน้ำลายและน้ำหล่อลื่นที่หลั่งจากภายใน ชายหนุ่มไม่รอช้าแทรกนิ้วยาวของตนเข้าไปตื้น ๆ แล้วชักเข้าถอนออกเป็นจังหวะ ได้ยินเสียงครางหวานดังเป็นระยะตามการเคลื่อนไหวของตน จนเมื่อรู้สึกว่าช่องทางเริ่มคลายตัวลง นิ้วที่สองและสามก็ถูกเพิ่มเข้ามา
ธันวาขยับนิ้วเข้าออกรัวเร็ว ทั้งหมุนวนทั้งเสยขึ้น น้ำหล่อลื่นไหลทะลักออกมาตามเรียวนิ้วยาวที่สวนกระแทกเกิดเสียงดังเฉอะแฉะ
“รู้สึกดีไหมครับพี่ลิน” ธันวาเงยหน้ามองใบหน้าสวยที่แดงเรื่อด้วยแรงอารมณ์และก็ได้คำตอบเป็นขาเรียวที่แยกออกกว้างให้เขาจ้วงนิ้วเข้าไปได้สะดวกขึ้น
“อ๊ะ เสียว ธันว์ พะ...พี่ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ”
ได้ยินเสียงหวานครางกระเส่า ธันวาก็ยิ่งเร่งความเร็วนิ้วทั้งสาม กดกระแทกตรงจุดไวสัมผัสซ้ำ ๆ จนรมย์นลินสะดุ้งโหยง มือเรียวจิกบ่ากว้างกรีดร้องออกมา ร่างกระตุกเกร็งก่อนสั่นระริกเสร็จสมอย่างรุนแรง
นิ้วทั้งสามถูกถอนออกแทนที่ด้วยปากหยัก ธันวาฉกชิมน้ำหวานที่ไหลทะลักออกมาจากกลีบดอกไม้งามอย่างคนหิวกระหาย หญิงสาวที่เพิ่งถูกคลื่นความสุขสมซาดซัดใส่ถึงกับร้องห้ามเสียงสั่น
“ธะ...ธันว์ อย่าเพิ่ง ขอพี่พักก่อน อ๊าาา!” รมย์นลินครางสะอื้นสะบัดหน้าไปมา
แต่เด็กของเธอนอกจากจะไม่ฟังคำขอแล้วยังดูดดุนเนื้ออ่อนสีชมพูอย่างแรงและยังแทรกลิ้นกลับเข้ามากวาดควานผนังนุ่มของเธอระรัว จนรมย์นลินตัวกระตุกเกร็งตาลอยเสร็จสมไปอีกรอบหมดเรี่ยวแรงนอนตัวอ่อนยวบแผ่หลาหมดสภาพอยู่บนเตียงนอนกว้าง
ธันวามองร่างงามที่บัดนี้ผิวขาวเนียนกลายเป็นสีชมพูทั้งหมดอย่างชอบใจ
เขากระชากผ้าขนหนูที่พันเอวออก แก่นกายยาวใหญ่เด้งผึงออกมาให้เห็นทันที บ่งบอกว่ามัน ‘พร้อมใช้งานเต็มที่’ แถมยังอดกลั้นมานานแล้วด้วย
ร่างสูงกลับลงมาแทรกกายลงตรงหว่างขาเรียวตามเดิม เขาจับสองขาเนียนให้แบะออกยกขึ้นสูงเป็นรูปตัวเอ็ม
มือแกร่งข้างหนึ่งลูบไล้บั้นท้ายกลมกลึง อีกข้างจับแก่นกายของตนจ่อปลายส่วนหัวหยักบานคล้ายดอกเห็ดกับกลีบดอกไม้ฉ่ำน้ำที่เริมเบ่งบานพลางถูไถมันขึ้นลงไปตามรอยแยก
“ดะ...เดี๋ยว”
จังหวะที่ธันวากำลังจะกดส่วนหัวเข้าไปเขาก็ต้องชะงักกับเสียงหวานที่เอ่ยห้ามขึ้นมาซะก่อน แม้จะถูกขัด กระนั้นเขาก็ยังหยุดตามคำขอ “ครับ?” ชายหนุ่มอดทนรอฟังคำพูดต่อไปของหญิงสาว
“อย่าลืมถุงยาง ครั้งก่อนนายก็ไม่ได้ใส่” น้ำเสียงของรมย์นลินมีความกังวลอยู่ไม่น้อย เธอไม่อยากยุ่งยากไปหายาคุมมากินทุกครั้ง
“ผมไม่ได้แตกในสักหน่อย” พูดจบมือแกร่งก็กระชับเอวบางไว้มั่นแล้วกระชากเข้าหาตัวพร้อมกับสวนกายกระแทกความเป็นชายเข้าไปในช่องทางรักทีเดียวจนสุดลำ
“โอ๊ย! ธะ...ธันว์ อ๊าาา!” รมย์นลินกรีดร้องออกมาสุดเสียง ใบหน้าเนียนสะบัดไปด้านข้าง ฟันขบกันแน่นด้วยความเจ็บจากการถูกสอดใส่อย่างแรง สองมือขย้ำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่
ธันวาแช่ค้างไว้ไม่ขยับ เขาขบกรามดังกรอด โพรงรักอุ่นร้อนตอดรัดตัวตนของเขาอย่างแรงแทบขาดครึ่ง ชายหนุ่มพยายามอดกลั้นสุดกำลังไม่ให้ถอนตัวออกแล้วกระแทกกลับเข้าไปตามใจอยาก
มือหนาประคองคางเรียวให้ใบหน้าสวยหันกลับมาแล้วโน้มตัวลงกระซิบเสียงอ่อนโยนข้างใบหูเล็กพร้อมกับงับติ่งหูไปทีหนึ่ง “ขอโทษครับพี่ลิน”
จากนั้นก็จูบซับหยาดน้ำใสตรงแก้มเนียนไล่ขึ้นไปถึงหางตา ลงมาที่จมูกโด่งรั้น และมาหยุดที่ปากอิ่ม รมย์นลินกลืนก้อนสะอื้นแล้วจูบตอบอย่างดูดดื่ม ธันวาคว้าแขนเรียวที่เกร็งแน่นให้ยกขึ้นมาโอบลำคอตน
ปลายยอดถันถูกปากอุ่นเข้าครอบครองอีกครั้ง ลิ้นสากเลียไปทั่วฐานหัวนมสลับกับดูดดึงกระตุ้นเพลิงรักให้โหมกระหน่ำขึ้นอีกครั้งจนกระทั่งได้ยินเสียงหวานครางยาว
แผ่นอกบางแอ่นขึ้นจากพื้นเตียงป้อนจุกสีหวานให้ชายหนุ่มเอ็นดูมันมากขึ้น ช่องทางเล็กแคบก็คลายการขมิบถี่ ลดการต่อต้านลงเมื่อความเจ็บปวดเริ่มมลายหาย เปิดทางให้ธันวาขยับเคลื่อนไหวได้สะดวกขึ้น
เอวสอบดันเข้าถอนออกในร่องรักเปียกแฉะเนิบช้าเป็นจังหวะก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นเมื่อเสียงร้องด้วยความทรมานจากหายเหลือเพียงเสียงหวานด้วยความพึงพอใจ
การเคลื่อนกายแต่ละครั้งทั้งหนักหน่วงและดุดันจนเกิดเสียงน้ำกระฉอก ฟังดูลามกดังไปทั่วทั้งห้อง
ร่างเพรียวโยกไหวไปตามการแทรกกายของคนด้านบน ตัวสั่นสะท้าน เปล่งเสียงครวญครางทุกครั้งที่ส่วนปลายหยักของท่อนเนื้อกดกระแทกเข้ากับจุดกระสัน
ความเสียวซ่านที่เข้าโจมตีอย่างต่อเนื่องไม่ให้ได้มีเวลาพัก เธอทำได้เพียงข่วนหลังกว้างสุดแรงเพื่อระบายความซ่านสยิวที่ตนเองได้รับ
ธันวาปล่อยให้หญิงสาวทำร้ายตนเองตามสบายราวกับไม่รู้สึกถึงความเจ็บ ปากหยักได้รูปวกกลับมาที่ปากอิ่มที่บวมเจ่อขึ้นนิด ๆ ชายหนุ่มดูดเลียริมฝีปากล่างขึ้นสีของรมย์นลินด้วยความหมั่นเขี้ยว ก่อนจะฉกชิมความหวานในโพรงปากเล็กอีกครั้ง
ลิ้นร้อนพัวพันกันไปมาจนกระทั่งรมย์นลินเริ่มหายใจไม่ทัน ส่งเสียงครางประท้วงในลำคอ บังคับให้ธันวาจำต้องยอมถอนจูบออกเพื่อที่ปากสีหวานจะได้เป็นอิสระ หญิงสาวรีบกอบโกยอากาศเข้าปอด แต่ครู่เดียวเธอก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อคนที่ทาบทับเพิ่มความเร็วในการขยับกายมากขึ้นไปอีก
กระนั้นธันวาก็หัวไวพอถามเสียงนุ่มเมื่อสัมผัสได้ถึงความขุ่นมัวในน้ำเสียงของคนรัก “พี่ลินไม่ชอบละครบทนี้เหรอครับ”ธันวาสงสัยอยู่ไม่น้อยว่าคนรักเป็นอะไร ทั้งที่ดูจะสนุกกับการแสดงแถมยังเล่นได้ดีมาก แต่นี่เปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือกะทันหัน เขาเลยต้องกลืนคำชมลงคอไปอย่างช่วยไม่ได้“ไม่ใช่ไม่ชอบหรอก เพียงแต่...” ความจริงเธออยากบอกว่า ‘ไม่ชอบสุด ๆ เขียนบทได้แย่มาก ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย เด็กอะไรจะไร้เดียงสาปานนั้นทั้งที่ตาพ่อเลี้ยงอะไรนั่นก็พูดตรงแสนตรง ขาดก็แค่ลงมือปฏิบัติเท่านั้น ไหงในบทให้ยัยเด็กคิดว่าเป็นการดูแลร่างกายที่เมื่อยล้าจากการทำงานและผ่อนคลายจิตใจจากการใช้ความคิดอย่างหนักไปได้’ แต่รมย์นลินกลัวชายหนุ่มเสียน้ำใจเพราะท่าทางอีกฝ่ายดูตั้งใจและคาดหวังกับผลงานตัวเองมาก เธอจึงได้แค่คิดในใจ อีกอย่างหญิงสาวก็ไม่ได้เกลียดบทมากขนาดนั้น เพราะอย่างน้อยธันวาก็เขียนให้เมญารู้จุดประสงค์ของพ่อเลี้ยง แม้จะช้าไปมาก รอให้ส่วนเร้นลับชองตัวเองถูกนิ้วชายหนุ่มแตะต้องก่อนถึงจะเริ่
เมื่อเห็นว่าแฟนสาวลืมจริง ๆ ไม่ได้แกล้งทำ แม้ธันวาจะน้อยใจอยู่บ้างแต่เขาก็เข้าใจดีว่า ‘ช่วงนี้แฟนสาวทำงานหนักอีกทั้งมันก็มีความทรงจำไม่ดีกับอีกฝ่ายด้วยเช่นกัน’ แต่ถึงจะรู้อยู่แก่ใจชายหนุ่มก็อดไม่ได้ขอใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้สักหน่อย!ธันวาอุ้มร่างงามขึ้นมานั่งตักแล้วแกล้งซบหน้าบนไหล่บางก่อนกระซิบเบาข้างหูนิ่ม “วันนี้เป็นวันครบรอบที่เราพบกันครั้งแรกไงครับ”สิ้นเสียงทุ้ม รมย์นลินก็เบิกตากว้าง เธอเงยหน้ามองปฏิทินที่แขวนอยู่ตรงผนังห้องก่อนเบนสายตากลับมาที่คนรักสองมือเรียวประคองใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงประดับรอยยิ้มนิด ๆ แล้วกดจูบลงไปบนปากหยักแผ่วเบา “ขอโทษนะธันว์ ที่พี่ลืมวันสำคัญของเรา”รมย์นลินรู้สึกผิดไม่น้อยที่ลืมวันสำคัญนี้ แม้มันจะเป็นวันเดียวกันกับที่เธอรู้ว่าชัยพัฒน์นอกใจถึงได้ไปหาอะไรดื่มแก้เศร้า แต่มันก็ไม่ใช่ข้ออ้าง ที่สำคัญเธอควรจะลืมเรื่องของผู้ชายแย่ ๆ นั่นตั้งนานแล้ว และควรหันมาให้ความสนใจกับร่างสูงตรงหน้ามากกว่า
ช่วงบ่ายแก่ ๆ ในวันหยุดสุดสัปดาห์ อากาศเย็นสบายไม่ต้องเปิดเครื่องปรับอากาศ เพียงแค่เปิดหน้าต่างปล่อยให้ลมพัดเข้ามาก็รู้สึกสดชื่น บรรยากาศเหมาะแก่การพักผ่อนอย่างยิ่ง รมย์นลินเองก็คิดเห็นเช่นเดียวกันเพียงแต่การพักผ่อนของเธอต่างจากคนอื่นเล็กน้อย...เวลาว่างหญิงสาวจะเปิดหนังสือคอลเลคชั่นเครื่องแต่งกายดูเพื่อหาแรงบันดาลใจในการออกแบบเครื่องประดับชุดใหม่รมย์นลินหยิบกระดาษเปล่าและดินสอบนโต๊ะกระจกใสเพื่อเอามาวาดสิ่งที่เพิ่งผุดขึ้นมาในหัว โดยไม่ลืมคว้าหนังสือที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมารองเขียนขณะที่กำลังจะจรดดินสอบนกระดาษ เสียงมือถือบนโต๊ะก็ดังขั้นมาเสียก่อน หญิงสาวเอื้อมมือหมายจะหยิบอุปกรณ์สื่อสารเครื่องเล็กขึ้นมารับสาย แต่หางตาเหลือบไปเห็นคนรักจ้ำอ้าวออกมาจากห้องครัวพอดี เธอจึงให้เขาเป็นคนคุยเองเพราะมันเป็นเครื่องของเจ้าตัวและรับถุงเม็ดมะม่วงหิมพานต์ที่อีกฝ่ายยื่นมาให้แทน“ครับ ขอบคุณมากครับ” ธันวากดรับสาย เขาตอบรับเพียงสองคำก็วางสาย จากนั้นจึงหันมาถามคน
“อื้อ ลวนลามพี่อีกแล้วนะ” รมย์นลินจับมือหนาซุกซนไว้แต่ไม่เป็นผล ชายหนุ่มใช้มืออีกข้างจับมือของเธอให้วางบนขอบระเบียง“พี่ลิน ผมอยาก....” ธันวากระซิบบอกพร้อมกับพรมจูบลงบนไหล่ขาวเนียนฝากรอยแดงเป็นจ้ำเอาไว้ ส่วนมือข้างเดิมก็เขี่ยยอดอกสีสวยไปมา เรียกให้ภรรยาคนสวยครางเสียงหวานออกมาเห็นรมย์นลินเริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสตน เขาก็ยิ่งปลุกเร้าอีกฝ่ายมากขึ้น ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กให้หันกลับมาหาตน จากนั้นก็เกี่ยวสายเดี่ยวออกจากไหล่เล็ก ปล่อยให้มันร่วงหล่นไปบนพื้นอย่างไม่สนใจ เผยหน้าอกอวบอิ่มเต่งตึงปรากฎตรงหน้า ธันวาไม่รอช้าก้มลงไปครอบครองยอดถันสีเชร์รีอย่างไว“อาา...” รมย์นลินขยุ้มผมสามีแน่น ร่างสั่นอย่างห้ามไม่ได้เมื่อจุกสีหวานทั้งสองข้างถูกหยอกเล่นอย่างหนัก ทั้งดูดดุน บีบเล่น และบดบี้จนมันแข็งเป็นไตกลายเป็นสีเข้มความเสียวเข้าเล่นงานจนหญิงสาวสมองเบลอ ไม่รู้ว่าชั้นในถูกถอดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ได้สติอีกทีก็ตอนที่ช่องทางรักถูกนิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้ามาสำรวจภายในแล้ว“พี่ลินตรงนี้แฉะมากเลย” ธันวาถอนนิ้วที่ถูกชโลมด้ว
อัมบั้มรูปหลายเล่มในชั้นหนังสือหลังใหญ่ถูกยกมาวางบนโต๊ะข้างเตียง รมย์นลินพลิกเปิดดูรูปถ่ายด้านในทีละรูป ใบหน้าสวยคลี่รอยยิ้มกว้างมองภาพเด็กน้อยสองคนนอนเล่นอยู่ในคอกกั้นเด็ก ใบหน้าของทั้งคู่เหมือนกันราวกับแกะ ผิวขาวอมชมพู นัยน์ตาโตจ้องมองกล้องเขม็งด้วยความสนใจเด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักสองคนนี้คือลูกชายของเธอกับธันวานั่นเองและตอนนี้ทั้งคู่อายุสองขวบครึ่งแล้ว“พี่ลินทำอะไรอยู่ครับ” ธันวาเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ แล้วโอบร่างของคนรักให้พิงไหล่ตัวเอง ชายหนุ่มก้มมองภาพที่ทำให้อีกฝ่ายหัวเราะออกมาพอได้เห็นร่างสูงก็เป็นอันต้องหลุดเสียงหัวเราะดังออกมาเช่นกัน “หน้าตาน้องภูมิกับน้องภัทรนี่สุดยอดเลย” ธันวาอดขำกับหน้าตาบู้บี้ดูแล้วตลกของลูกชายไม่ได้วันนั้นเด็กทั้งสองเห็นแม่ตัวเองกำลังปอกส้ม ก็ทำท่าอยากกินมาก พี่ลินก็เลยคั้นน้ำให้ลองชิมกันคนละนิด พอเข้าปากเท่านั้นแหละ ทั้งคู่ก็ทำหน้าเบ้ หลับตาปี๋ ร้องงอแง ทั้งดูน่าขำและน่าสงสารในเวลาเดียวกันกว่าจะปลอบให้เลิกร้องได้ก็เล่นเอาคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ต้องปาดเหงื่อ สุดท้ายก็จบลงที่พวกเขารีบหาน้ำเปล่
รมย์นลินแทบยืนไม่ไหว เกือบลงไปคุกเข่าบนโซฟาหากไม่มีมือแกร่งจับยึดไว้ ความเสียวถาโถมเข้ามาเล่นเอาขาเรียวสั่นพั่บ ๆ จนต้องร้องขอความเห็นใจ “อ๊ะ ธะ...ธันว์ ช้าหน่อย” มือข้างหนึ่งของเธอย้ายมาดันหน้าขาแกร่งหวังให้เขาลดความเร็วลงช่องทางสวาทของเธอถูกความแข็งขืนกระแทกเข้าออกเร็วแรง โจมตีจุดกระสันเธอหนักหน่วงจนความกระสันพุ่งทะยานเกิดเป็นกระแสไฟแล่นไปทั่วร่าง ร่างเพรียวโยกไหวไปตามการเคลื่อนกายของอีกฝ่ายพร้อมกับเสียงครางที่ไม่อาจกลั้นได้ดังออกมา แต่ชายหนุ่มก็ยังคงเพิ่มความเร็วขึ้นอีกจนรมย์นลินน้ำตาไหลพรากจากอารมณ์หวามไหวรุนแรง“ธะ...ธันว์ พี่ไม่ไหวแล้ว อ๊าาา” รมย์นลินที่ถูกกระแทกกระทั้นจุดเสียวย้ำ ๆ ก็ทนไม่ไหว ร่างเกร็งกระตุกเสร็จสมไปก่อน“ฮึ่ม พี่ลิน” ธันวาถูกช่องทางรักบีบรัดก็ใกล้จะถึงปลายทางเช่นกัน แก่นกายพองชยายขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง เขากระชับเอวคอดไว้มั่น ถอนตัวออกเกือบสุดก่อนจะโจนจ้วงท่อนลำเข้าไปเต็มแรงพร้อมกับปล่อยน้ำรักเข้าไปในช่องทางนุ่มจนล้นปรี่รมย์นลินหมดแรงทรุดตัวคุกเข่าลงบนโซฟาทันที แต่ยังไม่ทันได้พักให้หายเหนื่







