CEO สาวพ่ายรักเด็กเลี้ยงเอวดุ

ยามค่ำคืนแสงจันทร์ส่องลงมาให้ความสว่าง หากแหงนหน้ามองก็จะเห็นประกายแสงจากหมู่ดาวกระพริบระยิบระยับบนท้องฟ้าขณะที่เบื้องล่างปรากฎรถยนต์สีควันบุหรี่คันหนึ่งเคลื่อนตัวเข้ามาภายในคอนโดระดับไฮเอนด์หลังใหญ่แห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง

หญิงสาวที่เป็นคนขับยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าห้องที่อยู่ชั้นบนสุดยังคงเปิดไฟสว่าง เธอนำรถไปจอดตรงที่ประจำแล้วขึ้นลิฟต์ไปห้องที่มองเมื่อครู่

เสียงรองเท้าส้นสูงสีดำราคาแพงกระทบกับพื้นกระเบื้องดังเป็นจังหวะภายในโถงทางเดินอันเงียบสงัด ชั้นนี้เป็นเพนต์เฮาส์สุดหรู ซึ่งมีทั้งหมดเพียงสี่ห้องเท่านั้น

คีย์การ์ดสีดำเป็นเงาสะท้อนแสงถูกแตะลงตรงหน้าประตูห้อง ร่างสวยสมส่วนเดินย่างกรายเข้าไปข้างในไม่รีบร้อน ทันทีที่เซนเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวได้ หลอดไฟทั้งหมดก็เปิดอัตโนมัติ ทั่วทั้งห้องสว่างไสวเห็นสภาพทั้งหมดได้อย่างชัดเจน

ภายในห้องมีพื้นที่กว้างขวาง ผนังห้องทุกด้านถูกทาด้วยสีฟ้าเดนิมส์ทั้งหมดเข้ากับเฟอร์นิเจอร์โทนสีส้ม ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะ โซฟาตัวยาว ชั้นหนังสือ เรียกว่าเป็นห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่พักผ่อนสบาย

เพียงแค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเครื่องเรือนแต่ละชิ้นมีราคาไม่ธรรมดา เนื่องจากการออกแบบและวัสดุที่ใช้ แต่หญิงสาวที่เห็นของหรูหราจนชินตาแล้วไม่แม้แต่จะชายตาแลมองสักนิด เธอสาวเท้าผ่านของตกแต่งเหล่านี้เข้าไปด้านในมุ่งหน้าสู่ห้องเป้าหมาย

เพนต์เฮาส์ห้องนี้เป็นของเธอเอง!

‘รมย์นลิน’ CEO สาวเจ้าของแบรนด์เครื่องประดับชื่อดัง เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าสัวปริญญ์ ศิริกิจวณิชกุล ผู้ครอบครองธุรกิจอะไหล่คอมพิวเตอร์รายใหญ่ของประเทศ ปีนี้อายุย่างเข้ายี่สิบแปด เรียนจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำมีชื่อเสียง

ที่สำคัญเธอแต่งงานแล้วกับชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนร่วมคณะและเป็นรักแรกตั้งแต่สมัยเรียนชั้นปีหนึ่งอย่าง ‘ชัยพัฒน์’

ทว่าตั้งแต่ใช้ชีวิตคู่กันมา อดีตเพื่อนที่ผันมาเป็นสามีคนนี้ไม่เคยทำหน้าที่คนรักที่ดีเลย นอกจากจะไม่ให้ความรักหรือเหลียวแลเธอแล้ว เขายังแอบเล่นชู้กับผู้หญิงคนอื่นโดยไม่นึกถึงความรู้สึกของภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างเธอเลยสักนิด ทั้งยังเอ่ยปากไล่ให้เธอออกไปพ้นจากชีวิตเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ไม่คิดเลยว่าการที่เธอกับเขาจัดงานแต่งงานกันอย่างเงียบ ๆ เป็นการส่วนตัวเพราะไม่อยากทำให้มันเอิกเกริกตามสไตล์คนรักความสงบจะกลายเป็นผลดีกับฝ่ายนั้น ถึงได้กล้าทำเรื่องเลวทั้งหมดนี้

ดูท่าเขาคงไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อยว่าตนเองจะเสียชื่อเสียง แถมยังมีหน้ามาบอกให้เธอไปหาคนรักใหม่ถ้าเปลี่ยวใจเหงากายอีก

ย่อมได้!!

ในเมื่อนี่เป็นความต้องการของชัยพัฒน์เธอเองก็ไม่ขัดข้อง ไหน ๆ เขาก็ไม่ซื่อสัตย์ต่อเธอ แล้วทำไมเธอต้องให้ความจริงใจกับเขาด้วยล่ะ!?

ทันทีที่รมย์นลินผลักบานประตูเปิดเข้าไปด้านใน เตียงนอนขนาดคิงไซซ์ก็ปรากฏสู่สายตา

ร่างเพรียวสวยในชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ยาวเท่าเข่าคลุมไหล่ด้วยเสื้อสูทสีดำตัวสั้นเดินเข้ามา คิ้วเรียวสวยได้รูปขมวดมุ่นเมื่อได้กลิ่นบางอย่างที่ตัวเองไม่ชอบ

เมื่อเลื่อนสายตาไปทางหน้าต่างก็พบร่างของ ‘ธันวา’ นั่งห้อยขาอยู่ข้างเตียงกำลังทอดสายตามองบรรยากาศด้านนอก

ร่างสูงใหญ่ในสภาพเปลือยท่อนบน ทั้งตัวมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวพันรอบเอวไว้ดูหมิ่นเหม่ เห็นช่วงขาแข็งแรงโผล่พ้นเนื้อผ้าพาให้ใครก็ตามที่ได้มองต้องใจสั่น ฝ่ายนั้นหันหน้ามาส่งยิ้มดีใจให้เธอ

“พี่ลินหายไปไหนตั้งนาน ผมนั่งเฝ้ารอให้พี่มาหาอยู่ทุกวันเลย” ชายหนุ่มพ่นควันบุหรี่ออกมา กลิ่นของมันฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องนอนทันที

หญิงสาวยังไม่ตอบคำถาม เธอพุ่งความสนใจไปที่บุหรี่ครึ่งมวนที่ถูกคีบอยู่ระหว่างนิ้วมือยาวเห็นข้อชัด ใบหน้างามของรมย์นลินเคร่งขรึมลงที่เห็น ‘เด็กเลี้ยง’ ของตัวเองฝ่าฝืนข้อห้าม

กระเป๋าสะพานแบรนด์หรูรุ่นลิมิเต็ดถูกปลดออกจากไหล่มนวางลงบนโต๊ะตามด้วยเสื้อสูทสีเบจ ก่อนที่ร่างเพรียวบางจะเยื้องกรายเข้าไปหาหนุ่มหน้าหล่อคมเข้มทรงอย่างแบดของตน

“พี่ติดงาน ช่วงนี้ต้องรีบเคลียร์บัญชี แล้วนี่พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เลิกสูบบุหรี่” รมย์นลินหย่อนกายลงนั่งคร่อมตักหนา แขนเรียวข้างหนึ่งพาดบนไหล่กว้าง อีกข้างคีบบุหรี่ออกจากริมฝีปากหยัก นำไปดับให้สนิทและทิ้งในที่เขี่ยบุหรี่ซึ่งวางอยู่บนโต๊ะโคมไฟข้างหัวเตียง

“ก็เหมือนกับที่ผมบอกให้พี่หย่ากับสามีนั่นแหละครับ จนป่านนี้พี่ก็ยังไม่ทำสักที” ธันวาโต้กลับทันควัน แม้ความเป็นจริงเขาไม่ใช่คนชอบสูบบุหรี่ ตั้งแต่รู้จักกันมาสามารถนับจำนวนมวนที่เขาสูบด้วยมือได้ด้วยซ้ำ

แต่เขาต้องการให้คนที่นั่งยั่วอยู่นี่รู้ว่าความรู้สึกไม่พอใจของเขาก็เหมือนกับของเธอ

สุดท้ายหญิงสาวก็เป็นฝ่ายยอมลงให้ เธอพูดเสียงหวาน “ไม่เอาสิธันว์ เราไม่พูดเรื่องนี้กันนะคะ”

เห็นท่าทางอ่อนลงของรมย์นลิน ชายหนุ่มก็ไม่เซ้าซี้ต่อและเปลี่ยนเรื่อง “ก็ได้ครับ แต่พี่ต้องถูกลงโทษในข้อหาที่ทำให้ผมรู้สึกแย่เพราะคิดถึงพี่มาก พี่ลินไหวกี่ยกครับ”

“นับเป็นยกมันพูดยาก เอาเป็นว่าพี่ปล่อยให้เธอ ‘ทำ’ จนพี่หมดแรงสลบคาอกเลยดีไหม หืมมม” หญิงสาวโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบบนปากได้รูปที่ยังคงเจือกลิ่นบุหรี่เล็กน้อย

แต่เพียงแค่ชั่วพริบตาหนุ่มรุ่นน้องวัยยี่สิบหกกลับมาเป็นฝ่ายรุกกลับ แขนข้างหนึ่งของชายหนุ่มโอบแผ่นหลังบาง อีกข้างสัมผัสบริเวณท้ายทอยสวยรั้งร่างเพรียวให้เข้ามารับจูบของตนอย่างเร่าร้อน หนึ่งหนุ่มหนึ่งสาวผลัดกันป้อนความหวานให้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร