MasukSTORY OF TYRA GELLER AND NIX MONTEVERDE Tyra Geller, a 16 years old college student na sobrang spoiled sa kan'yang mga kapatid na lalaki. Barkada dito, barkada doon. Pero sa isang gabing pangyayari, hindi niya akalain na hahantong siya sa isang kumplikadong sitwasyon. "No!" napaiyak si Tyra habang nakatitig sa pregnancy test. Paano niya sasabihin sa kan'yang pamilya ang pagdadalang-tao. Napakabata pa niya para maging isang ina.And worst, ang lalaking nakabuntis sa kan'ya ay ang kan'yang professor. Walang iba kundi si Nixus Monteverde. Aminado naman ang dalagjta na kasalanan niya. Kung hindi lang niya sana inakit ang professor, sana wala siya sa ganitong sitwasyon.TYRA"WAHHHH...really, mommy! I'm going to study in the Philippines?"Ngumiti naman si Mommy sa akin. " Yes. But you promise me na magpakabait ka doon.""Of course, mom! I will! Thank you so much, mommy ko! I love you!" Hindi naman lahat na gusto ko ay binibigay ng parents ko. Isa lang talaga ang hinihiling ko sa kanila,
ANDRA DAPHNE"CONGRATULATIONS!"Maluha-luhang nginitian ko naman ang aking mga kaibigan.Sobrang saya ko dahil sa siyam na buwan na dala-dala ko sa aking sinapupunan, sa wakas nakita at nayakap ko na sila. Yes, kambal sila. "Love, you did it!" tuwang saad SA akin ni Kaleb."Sundan na natin," biro ko naman."Pagalingin mo muna iyan," napapailing na nginuso niya ang gitnang bahagi ng aking dalawang hita.Mahina naman ako napatawa."Congratulations, anak," aniya naman ni Daddy at hinalikan ako sa noo.Thank you, Dad. And Daddy, may surprise pala ako sa birthday mo," Saad ko rito."Ayoko na magcelebrate ng birthday ko, lalo't wala na ang mommy mo," mahinang saad naman ni Daddy.Hinawakan ko naman ang kamay ni Daddy."Hmmm….paano kung sa pusa si Mommy? Iyong siyam ang buhay niya," nakangiting saad ko naman."Tumigil ka, Andra. Kung saan-saan naman nakarating ang imahinasyon mo!"Mahina naman ako napatawa sa sinabi ni Daddy.HINDI naman ako nagtagal sa hospital at umuwi na kami sa mansion.
"Daphne!""Hey," bati ko kay Sanjo."Nabaril si Kaleb. Pasensiya na kung matagal na hindi ako nakipag-communicate sa'yo.""Nabaril? Anong nangyari?!" galit na tanong ko rito. "Konting aberya lang. Si Attorney Cortez ang tanungin mo," sagot naman ni Sanjo.Napabuga naman ako ng hangin. "Marami rin ako inasikaso. Sanjo, natatandaan mo ba ang sinabi ko sa'yo noon na may kapatid akong namatay? Si Michaela?"Napatingin naman ang binata sa akin. Si Sanjo, ang taong pinagkakatiwalaan ko ng lahat. Alam niya lahat ang sikreto ko."Yes, why?"Huminga naman ako ng malalim. "Buhay ang kapatid ko! Gusto ko imbestigahan mo ito.""Oh, damn! SERIOUSLY?!" gulat na saad ng binata.Napatango naman ako. "Asikasuhin ko muna si Kaleb, basta focus ka muna kay Michaela. Oo nga pala, kamusta si Aleck?""Safe naman si Aleck sa pinsan," nakangising sagot ng binata.Napataas naman ang kilay ko. "Sige na, uuwi na ako. Baka hinahanap na ako ni Daddy.""Ingat ka, Captain," aniya ni Sanjo na nakangisi ito."Same to
"MOMMY, baka multo ka lang," panay ang sundot ko sa katawan ni Mommy. Hindi ako makapaniwala na buhay ito. Ano kaya ang reaksyon ni Daddy kapag malaman niya na buhay si Mommy?"Kanina ka pa, Andra! Magpagaling ka na, kailangan mo bumalik sa Pilipinas."Napasimangot naman ako. "Sabay na tayo, Mom.""Ay lintik na ito! Hindi nga puwede. Marami pa ako dapat ayusin. Ikaw, ayusin mo ang gulo ng pamilyang Sorrento kay Rios Madrigal. Kung gusto mo madaliin, eh di patayin mo na agad!" Nakataas ang kilay na saad ni Mommy."Mom, hindi puwede patayin ko kaagad si Rios. Si Tita Ziena na ang bahala doon," nakangusong saad ko. Si Tita Ziena ay kaibigan ni Mommy na abogada."Ang putang-inang, Zenia na iyon, matagal na akong gigil diyan eh!"Napailing naman ako kay Mommy. Sinundot ko ito sa tagiliran."Lintik na batang ito! Tigilan mo nga panay ang sundot sa tagiliran ko!"Napatawa naman ako sa reaksyon ni Mommy. Basta, masaya ako at buhay ito." Mom, kailan ka uuwi? Magiging masaya si Daddy kapag mal
"Kaya mo ba?" tanong sa akin ni L.A."Of course," taas noong sagot ko na nakangisi pa.Tinalian ko ng tela ang magkabilaang kamay at sinigurado ko na maayos mamaya ang paggalaw ng aking kamay."Hindi mo kailangan sakripisyo ang buhay mo para makaalis sa grupong ito, Daphne!" galit na saad naman ni Gertrude.Yes. Nandito ang mga kaibigan ko. Si HJ na lang ang hindi pa dumating."Hindi ito katulad sa organization na kinabibilangan natin. Iba ang rules nila dito. Hangga't kasapi ka sa organization nila. Hawak ka nila habang buhay sa leeg. Kahit pamilya mo, hindi nila palalampasin!" diin na saad ko naman."Patayan ang labanan, right? Isa lang ang puwede mangyari. Uuwi kami sa Pinas na kasama ka, alive and kicking or bitbit namin ang kabaong na laman ka," seryosong saad naman ni Althea.Napabuntonghininga ako. Hindi nila alam na nagdadalang-tao ako. Bahala na! Yeah….wala na akong choice kundi…..gagawin ito.Sana kung buhay lang si Mommy. At hindi ko rin alam, kung ano mangyayari sa anak k
"Andra?"Humarap naman ako kay Daddy. "Dad?""Are you okay?" nag-alalang tanong niya sa akin.Ngumiti lang ako kay Daddy. "Yes. Medyo nahihilo lang ako. Mamaya maging okay na rin ako."Nakaraang araw, pumunta dito sa mansion namin si Kaleb. Nakiusap kay Daddy para kausapin ako. Sinabi rin niya kay Daddy tungkol sa relasyon namin."Bakit hindi mo subukan mahalin siya. Mabait naman ang Presidente. At nakikita ko na mahal na mahal ka niya," aniya ni Daddy.Napabuntonghininga ako. "Ayoko muna pag-uusapan ito, Dad." "Andra. Palayain mo na si Quatro sa puso mo. Start a new life, baby. Kahit masakit din na nawala ang Mommy niyo, tinanggap ko. Dahil iniisip ko kayong dalawa ni Phoenix.""Tanggap ko na po na wala si Quatro. Masaya na po siya kung nasaan man siya ngayon. Si President Sorrento? Hindi muna sa ngayon," saad ko at kinuha ang aking jacket. "May pupuntahan lang ako, Dad."Napabuntong hininga naman si Daddy. Tinapik niya ang aking balikat. "Mag-ingat ka lagi. Sana bago ako mawala sa







