INICIAR SESIÓNCRUSH ON YOUตอนพิเศษ 2 3 ไอ้ไนน์เรียกไปเล่นเกมที่บ้าน… เพราะไม่มีอะไรให้ทำ ผมก็สะบัดตัวออกจากผ้าห่มเดินออกไปที่ระเบียงเพื่อที่จะใช้วิธีปีนระเบียงข้ามไปบ้านข้าง ๆ แบบที่ชอบทำเป็นประจำ ก็ขี้เกียจจะไปเข้าทางประตูหน้ารั้วนั่นแหละ และเพราะทำแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร… คน
CRUSH ON YOUตอนพิเศษ 1เจ็ดปีก่อน 1 “แดกข้าวยัง?” “ยัง แม่ไม่อยู่” “เจ๊นาทำข้าวเช้าไว้ให้ มึงเข้ามากินก่อนดิ” “…” ผมชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้แสดงอะไรออกไปมากกว่าการเดินตามคนที่เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่เด็กแบบไอ้ไนน์เข้าบ้านหลังที่อยู่ติดกันกับบ้
“อืม… เดี๋ยวไว้กินข้าวเสร็จไปดูด้วยกันก็ได้” ฉันชำเลืองมองไทอย่างแปลกใจว่าทำไมตัวฉันถึงจะต้องไปดูด้วย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เรากินข้าวกันไปคุยกันไปเหมือนทุกวันไม่ได้มีอะไรต่างจากตอนที่ยังไม่แต่งงานเท่าไร แต่ที่ต่างคงเป็นเรื่องหัวข้อในการสนทนาเปลี่ยนเป็นอะไรที่โตขึ้นไม่ใช่แค่เร
CRUSH ON YOUตอนที่ 44 สองปีต่อมา เราแต่งงานกันแล้ว… ตอนนี้ฉันกับไทแต่งงานกันได้ปีกว่าแล้ว และมีลูกด้วยกันหนึ่งคน แต่คนตั้งชื่อลูกกลับไม่ใช่ฉันหรือไทหรอก เป็นไนน์ต่างหาก… คุณป้าสมรกับคุณลุงรัตน์ย้ายไปอยู่บ้านที่เพิ่งซื้อมาเมื่อปีกลายได้สักพักแล้ว ตอนแรกก็ดูเหมือนว
ไทหันมาเห็นกันก็ผุดตัวลุกขึ้นยืน เพราะต้องขับรถออกไปส่งกันเหมือนทุกวัน ไนน์มองมาเล็กน้อยแล้วก็หันกลับไป “แม่มาถึงกี่โมงอะเจ๊?” “เย็น ๆ นั่นแหละ ไม่ต้องออกไปไหนอีกล่ะ” “รู้แล้วน่า” “แล้วคุณลุงคุณป้ามาถึงวันนี้ไหม?” ฉันหันกลับมาถามอีกคนที่เดินนำออกไปนอกตัวบ
CRUSH ON YOUตอนที่ 43 หลายเดือนต่อมา ในขณะที่ฉันกำลังงัวเงียตื่นเพราะถูกคนบางคนกวน แต่คนกวนดูเหมือนจะตื่นเต็มตามานานแล้ว เพราะนัยน์ตาสดใสที่กำลังเงยมองกันอยู่เป็นประกายวาววับ ผ้าห่มผืนหนาถูกสะบัดออกทันทีที่ฉันลืมตาขึ้นมอง ไทที่กำลังลากลิ้นเลียตรงกึ่งกลางร่างกายยังคงทำสิ่ง
“อือ” “แปลกใจมากที่คบกับเจ๊นา” “เหรอ?” “อืม…” คนข้างหลังลากเสียงยาว และฉันก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยโอเคเท่าไรกับ บทสนทนาในครั้งนี้ แต่เพราะไม่อยากจะเก็บมาคิดก็เลยไม่ได้สนใจอะไร จนกระทั่งน้องมันมาหยุดยืนลงข้าง ๆ ก็เลยหันกลับไปมอง เตยยังคงยิ้มอยู่ แต่ก็ไม่ได้ด
CRUSH ON YOUตอนที่ 26TAI TALKS มันก็คงจะโกหกไม่ได้ว่าตอนนี้ผมกำลังอารมณ์พลุ่งพล่านแค่ไหน ไอ้ไทน้อยแข็งเหมือนหินมันกำลังผงกหัวขึ้นลงแทบจะเก็บอารมณ์ไว้ไม่ได้ แต่เพราะไม่อยากให้อีกคนตกใจมากเกินไปก็เลยคิดว่าระหว่างเราค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปคงจะดีกว่า ก็ถ้าลองดูแล้วนาไม่พร้อมต่อ… ผ
“ไม่ต้อง” เสียงแหบพร่าบอกมาแบบนั้น แต่สายตาที่มองก็คือดูทนจะไม่ไหวแล้วอย่างปากว่าจริง ๆ ฉันหลุบตาลงต่ำแต่ไม่ได้ขืนตัวถอยห่างเหมือนทุกที ไทเงียบไปอยู่อึดใจก่อนจะดุนดันความแข็งขืนเข้าหากันช้า ๆ เสียงหายใจดูเหมือนจะถูกกลั้นเอาไว้ ก็ถ้ามีไฟส่องให้เห็นหน้าตอนนี้คงได้เห็นหน้าฉันแดงเป็นตูดลิงแน่ ๆ
“ไท…” “ตัวหอมจัง” “…” แค่เงยหน้าขึ้นมองก็ต้องหน้าแดงกับรอยยิ้มแบบนั้นของคนที่กำลังเอียงคอมองกันอยู่ในระยะประชิด ทั้งยังคงทำจมูกฟุดฟิดไม่หยุด ไทคงกะจะแกล้งกันอีกแล้ว และตอนนี้ฉันก็รู้สึกว่ามันร้อน ๆ หนาว ๆ ขึ้นมาทั้งอย่างนั้นเนื่องจากตัวเองกำลังล่อนจ้อนมีแค่ผ้าเช็ดตัวเท่านั







