LOGINHUXLEY"H'wag ka ng masyadong mag-alala, babe. Malalagpasan din natin ang lahat." Wika ko kay Jenine habang isinandal ang ulo niya sa balikat ko. Alam kong labis siyang nag-alala sa sitwasyon namin, pero lalaban ako para sa kanila ng anak ko kahit hindi ko alam kung hanggang saan, basta hindi ako susuko.Ilang sandali ang lumipas, dalawang magkasunod na van ang pumarada sa tapat ng gate ng resthouse."Babe, sino kaya ang sakay niyan?" Natatarantang tanong ni Jenine. "Baka ang Mommy at Daddy mo, baka natunton na tayo rito.""Babe, relax. Sa tingin ko, hindi naman ganito kabilis nila tayong matunton rito sa Tagaytay. Nasa tagong lugar itong rest house nila Marco.""Tingnan mo," sabi ko nang matiyak na ang mga kaibigan ko ang bumaba ng sasakyan."Marahan siyang tumango.Hinawakan ko ang kamay niya at sabay naming sinalubong sina Marco."Bro, salamat at nandito na kayo." Isa-isa kong silang niyakap."Hindi ba kayo nasundan rito, bro?" tanong ko."Nagawan na namin ng paraan, bro. Nailigaw
HUXLEY"H'wag ka ng masyadong mag-alala, babe. Malalagpasan din natin ang lahat." Wika ko kay Jenine habang isinandal ang ulo niya sa balikat ko. Alam kong labis siyang nag-alala sa sitwasyon namin, pero lalaban ako para sa kanila ng anak ko kahit hindi ko alam kung hanggang saan, basta hindi ako susuko.Ilang sandali ang lumipas, dalawang magkasunod na van ang pumarada sa tapat ng gate ng resthouse."Babe, sino kaya ang sakay niyan?" Natatarantang tanong ni Jenine. "Baka ang Mommy at Daddy mo, baka natunton na tayo rito.""Babe, relax. Sa tingin ko, hindi naman ganito kabilis nila tayong matunton rito sa Tagaytay. Nasa tagong lugar itong rest house nila Marco.""Tingnan mo," sabi ko nang matiyak na ang mga kaibigan ko ang bumaba ng sasakyan."Marahan siyang tumango.Hinawakan ko ang kamay niya at sabay naming sinalubong sina Marco."Bro, salamat at nandito na kayo." Isa-isa kong silang niyakap."Hindi ba kayo nasundan rito, bro?" tanong ko."Nagawan na namin ng paraan, bro. Nailigaw
HUXLEYNag-uumapaw sa kaligayahan ang puso ko ngayong nakapiling ko ng muli ang babaeng pinakamamahal ko.Nakaunan siya sa aking mga braso habang mahimbing na natutulog matapos ang aming pagniniig.Marahan kong inalis ang ilang hibla ng buhok na tumatakip sa kanyang mukha.Hindi ko napigilang mapangiti ngunit bigla 'yong napalitan ng lungkot nang mapansin ang pangangayayat niya. Ramdam ko ang mga paghihirap niya, at ang pangungulila no'ng mga panahong nawala sa akin ang mga alaala ko.Dahan-dahan kong h******n ang kanyang noo."I'm sorry for everything, babe," pabulong kong sabi. "Salamat... dahil hindi ka sumuko sa pagmamahal mo sa akin."Napatingin ako sa kisame habang mahigpit ko siyang niyayakap.Hindi ko maiwasang isipin ang lahat ng nawala sa amin.Ang mga buwang dapat ay magkasama naming sinalubong ang pagbubuntis niya.Ang bawat check-up.Ang unang sipa ng anak namin.Ang unang ultrasound.Ang pagsilang ni Liam.Lahat ng iyon...Hindi ko nasaksihan.At hinding-hindi ko na maiba
JENINE"Jenine... Babe." Madamdamin niyang sambit habang mahigpit na nakayakap sa akin.Hindi na namin napigilan ang aking sarili at napahagulgol ako sa dibdib niya."Huxley, nagbalik na nga ang alaala mo." Mahina kong wika sa pagitan ng aking paghikbi. "Salamat at naalala mo na ako, babe.""Yes babe. Naalala ko na lahat, ang tungkol sa ating dalawa, ang mga pangakot natin sa isa't isa, malinaw na ngayon sa isipan ko."Naramdaman ko ang panginginig ng kanyang katawan, kasabay no'n ay ang pagbuhos ng masaganang luha sa kanyang mga mata.Paulit-ulit niya akong hinahalikan sa noo, sa buhok, at sa magkabilang pisngi habang walang tigil ang pagpatak ng kanyang mga luha."I'm sorry..." paulit-ulit niyang bulong."I'm so sorry, babe."Mas lalo akong napaiyak."Huxley..."Mahigpit kong hinawakan ang likod ng kanyang polo, na para bang natatakot akong mawala siyang muli."Please forgive me."Napalunok siya bago marahang lumayo nang kaunti upang makita ang aking mukha.Namumugto ang kanyang mga
JENINEMakalipas ang halos isang oras na biyahe, tuluyan na kaming nakarating sa Tagaytay.Hindi ko man lang napansin ang ganda ng tanawin sa daan. Ang buong isip ko ay nakatuon lamang kay Huxley.Huminto ang van sa harap ng rest house nila ni Marco."Nandito na tayo, anak," mahina kong bulong habang marahang hinahaplos ang malambot na pisngi ng anak ko."Mahimbing pa rin ang kanyang tulog, tila walang kamalay-malay sa lahat ng nangyayari sa paligid namin. Bahagya siyang ngumiti sa kanyang pagkakahimbing kaya hindi ko napigilang mapangiti rin, kahit mabigat pa rin ang dibdib ko."Malapit mo nang makita ang Daddy mo," pagpapatuloy ko habang marahan kong inaayos ang maliit niyang kumot. "Sana magkakasama na tayong tatlo, anak."Napahalik ako sa kanyang noo at napapikit nang mariin."Ma'am Jenine," untag sa akin ni Mabel. "Tayo na sa loob."Marahan akong tumango.Inilibot ko ang tingin sa kabuuan ng lugar. Wala pa rin itong pinag-iba mula noong huli kaming magpunta ni Huxley dito. Itong
JENINEHindi ako nakatulog buong gabi kahit anong pilit kong ipikit ang mga mata ko, pero mukha ni Huxley ang lagi kong nakikita. Ngayong araw na 'to nakatakda ang kasal niya kaya sobrang napakabigat sa dibdib. Tumayo ako at lumapit sa crib."Anak, ngayon na ang kasal ng Daddy mo sa ibang babae." Hindi ko mapigilang mapahikbi habang kinakausap ko si Liam.Bigla naman siyang pumalahaw ng iyak kaya dali-dali akong nagpunas ng luha at kinuha siya sa crib. Kakadede pa lang naman niya at bago ko lang pinalitan ang diaper niya."Anak alam kong nalulungkot ka rin, pero may awa ang Diyos sa atin, magiging maayos din ang lahat." Mahina kong sabi sa kanya habang pinapatahan siya.Bumukas naman ang pinto at pumasok si Nanay."Jenine anak..." mahinang sambit niya saka mabilis na lumapit sa amin."Akin na ang apo ko."Mayamaya, tumigil na rin sa pag-iyak si Liam at unti-unting natutulog sa mga bisig ni Nanay. Dahan-dahan niya itong ibinalik sa crib at pagkatapos, umupo siya sa tabi ko sa gilid ng
HUXLEY Panibagong araw sa eskwela. Nakakabwisit naman, at kailangan ko talagang magsuot ng uniform namin sa ABM buong araw. Hindi naman ako komportable dito, pero kailangan namang sundin 'yong Miss Guevarra na 'yon at bahagi ito ng plano namin ng mga kaklase ko. "Shit! Masyadong pormal, kainis nam
HUXLEY "Ang galing talaga ng plano mo bro!" natatawang sabi ni Marco, habang nasa kotse kami. "Paniwalang-paniwala mo si Miss Guevarra na talagang nagbabago na tayo. "Oo nga. Ang bilis lang palang papaniwalain 'yong babae na 'yon eh. Aba'y siya lang ang nakasuntok sa akin kaya nasaling naman ang
JENINENasa labas na ako ng pintuan ng guidance office nang bigla naman akong nag-aatubiling pumasok. Siguro hihintayin ko na lamang na magreklamo si Huxley sa ginawa kong pagsuntok sa kanya, tutal naman at may video record ako sa pinagagawa nu'n at ng mga kaklase niya.Bumalik na lamang ako ng fac
HUXLEY Hindi ko inaasahan ang malakas na pagsuntok sa akin ni Miss Guevarra. Kung hindi nga lang babae, sarap talagang patulan. "Bro, okay ka lang ba?" tanong sa akin ni Marco nu'ng hapong lumabas kami sa school campus. Ang tapang pala ng Jenine na 'yon noh at nagawa pa niyang suntukin ka." "So







