FAZER LOGINหนึ่งปีต่อมา...@โรงแรม"สินสอดทองหมั้นที่ทางเราเอามามอบให้กับหนูพีชค่ะ" คุณย่านัน เป็นคุณย่าของนักรบพูดพร้อมผายมือไปทางพานสินสอดหลายพานตรงหน้าเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวให้กับฝั่งผู้ใหญ่ของเจ้าสาวทราบและทำการตรวจสินสอดไว้ตามพิธีบนพานตรงหน้ามีพานเงินสดสิบล้าน พานทองคำแท่งหนึ่งร้อยบาท พานเครื่องประดับเพชรมูล
แต่ก็ต้องยอมรับว่ามีความสุข เพราะนักรบไม่ได้อุ้มเฉยๆ เขาอุ้มพร้อมหมุนตัวและเดินไปด้วยทำให้เธอรู้สึกสนุกจนได้ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะวางเธอลงแล้วโน้มตัวลงมากดริมฝีปากจูบเธออย่างรักใคร่ในเวลาต่อมาใช่แล้ว นักรบกำลังจูบเธอ และเป็นจูบที่เธอชอบมากด้วย...เธอชอบจูบของนักรบคืนนี้ที่สุด เ
ความอบอุ่น ความใส่ใจ ความอ่อนโยน และความรักผ่านการกระทำต่างๆ จากผู้ชายคนนี้เท่านั้นที่เธอรู้สึกได้ในตอนนี้รัก...ใช่แล้ว คำคำนี้ต่อให้คนตัวสูงข้างๆ เธอยังไม่เคยพูดออกมา แต่เธอก็สัมผัสได้จากการกระทำ รอยยิ้ม และตัวเขาที่ทำให้เธอรู้สึกได้ถึงคำว่ารักแบบที่ไม่ต้องพูดให้ได้ยิน"อืม...สวย สวยเหมือนเธอเลย"
19.00น.หลังจากที่ได้ถ่ายรูป นอนอาบแดด เล่นน้ำ ขี่เจ็ทสกีและเดินเล่นริมหาดกับนักรบจนหนำใจไปเมื่อตอนเย็นแล้ว ตกดึกทุกคนก็พากันออกมานั่งเล่นริมสระน้ำ นั่งฟังเพลงพร้อมกับย่างบาร์บีคิว บางคู่อย่างกับมาร์ตินกับพราวฟ้าก็นอนซบอกดูดาวด้วยกันอย่างหวานชื่นไม่แคร์ใคร ในขณะที่คู่ของใบเฟิร์นกับพระพายและคนไม่มีค
"นายรู้คำตอบของฉันแล้ว ทีนี้ก็ถึงตาของฉันบ้าง ฉันอยากรู้ว่าในชีวิตของนายอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดเหรอ?"ลูกพีชยืนสบตาอ่อนโยนของคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มน้อยๆอย่างรอคำตอบ เธอไม่ได้คาดหวังหรอกว่าคำตอบจากนักรบมันจะเป็นแบบไหน และไม่ได้คาดหวังด้วยว่าตัวเองตอบนักรบไปแบบนั้นแล้ว อีกฝ่ายจะต้องตอบแบบที่เธอตอบอีกฝ่าย
"จะนอนด้วยกันได้ไง เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" แพรวาพูดจบก็ลุกขึ้นลากกระเป๋าขึ้นชั้นสองอย่างทุลักทุเลทันที ฉันที่เห็นแบบนั้นก็เลยเตรียมจะหันไปบอกไคโรให้ตามไปช่วย แต่ยังไม่ทันได้พูดเลย ไอ้คนตัวสูงเท่าผัวฉันมันก็ยัดกายขึ้นจากโซฟาเดินตามไปช่วยคนที่ลุกหนีมันไปเมื่อกี้พอดีพวกฉันที่เหลือที่ยังนั่งอยู่บ







