LOGINเฮียไฟเป็นพี่ชายข้างบ้านของดาว ด้วยความใจดีของเฮียไฟที่มีให้ดาวมาตั้งแต่เด็กทำให้ดาวหลงรักเฮีย แต่เฮียก็ชอบย้ำอยู่ตลอดว่าดาวคือน้องสาว ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป “ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…” “นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม “ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว” “ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…” “อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
View More****** LONG STORY. DETAILED NARRATION. If hindi po okay sa inyo ang mahahabang kwento at madetalyeng narration skip this story na lang po! maraming salamat po!
WARNING MATURE CONTENT R18+ This story contains scenes that are not suitable for young readers. Reader discretion is advised. DIRTY GAMES WITH THE BILLIONAIRE by: Pennieee Arazella Fhatima Montes "You are always drunk, Ariston! tapos uuwi ka pa dito sa bahay nang may dala-dala kang babae? saan ka kumukuha ng kakapalan ng mukha mo, ha? wala ka na ring respeto sa akin bilang ama mo!" My father, Argon Montes shouted. This is just a normal day for me. Oo, normal na araw. Dahil ang kuya ko ay sa umaga ang uwi, hindi sa hapon, hindi sa gabi o tanghali kung hindi sa umaga. Lasing na lasing at may kasama pang babae. Habang pababa ako ng hagdan sa may gilid ay nakita ko ang kasama ni kuya. Maigsi ang suot na skirt halos lumitaw na ang pisngi ng pwet, luwa ang dibdib at naka designer bag na isang sulyap ko lang ay alam ko nang peke. "Dad, come on? Parang hindi mo naman ito ginawa noon? we were so young when we witnessed how you brought btches in this home." This argument will last for sure. Pero dahil nga sanay na ako ay pasok sa isang tainga labas sa kabila lang. Nang makababa ako ng hagdan ay dumaan ako sa mismong gitna nila. Dad looked at me for a few seconds. I didn't greet any one of them but when I saw in my peripheral vision that the woman which was just the same level as my shoulder looked at me, I raised my middle finger at her. "Hey, Ara! that's not nice! ganiyan ba ang natututunan mo sa University ninyo ngayon?" sigaw ni Kuya Ariston. Tumigil naman ako sa paglalakad at humalukipkip, pumihit rin ako paharap sa kanila at blangkong tumingin. Okay, I'll give them some of my attention. Hinead to foot ko rin iyong babae at tumaas ang gilid ng aking mga labi nang makita ang kakapalan na makeup nito. "You have no taste in women, Kuya. Gustong-gusto mo talaga ng mga clown btches." "Hoy! malakas akong sumampal, ha!" sabi ng babae sa akin. I pouted my lips and nodded at her. Nang lumapit ako pabalik sa kanila ay tumingin ako kay Dad at nang pumihit ako paharap sa babae ay ibinaba ko ang aking mga kamay at walang sabi-sabi na sinampal ito sa mukha. "Aahh!" tili nito at kung hindi hawak ng kuya ay tiyak na tumumba na sa sahig. "Pero mas malakas akong sumampal. Ayan. Masakit ba?" tanong ko. Dad was shaking his head. He didn't say any words and just turned his back. Pumunta na sa silid niya na narito lang rin sa baba. Then, the woman muttered curses at me. Galit na galit ang mga mata na nakatingin sa akin at alam ko na gaganti. I know also that my brother will not stop his btch. Kaya naman ako na ang lumapit, when I raised my hand for another slap the woman went on my brother's back to hide. "Tama na iyan, Arazella, 22 ka na hindi ka na dapat nakikipag-away ng ganiyan," naiiling na sabi ni kuya. "What does it have to do with my age? Iyan ngang kasama mo mukhang 30 pero pumapatol pa sa mas bata." "W-What? I'm 24 only!" sagot ng babae ng sinamaan ko naman ng tingin. "Eat and then go to your University. Patapos na ang huling semester, hindi ba? ga-graduate ka na sa mga susunod na buwan." Hindi ako sumagot at nakatingin lang ako sa kaniya. Bakit parang bigla siyang nagkapakialam sa akin? ito rin ang unang beses na kinausap niya ako tungkol sa pag-aaral ko. "As if you care if I will graduate or not--" "I care because you will help me manage Dad's company." Sa narinig ko ay marahas akong napatingin sa kaniya. Umiling ako ng dahan-dahan. They knew that's not what I want. Sinabi ko na sa kanila, hindi pa man ako nagsisimulang mag-college. I told them that I want to be a model. Pero ipinursige nila ang kursong business management. Oo at sinunod ko iyon pero hindi ang paghawak ng kumpanya ang nais ko. "Don't look at me like that, sis. Alam ko naman na hindi ka rin makakahindi sa oras na si Dad ang makiusap sa iyo." And he fckng knows that. He's always using Dad against me. Kahit noong mga bata pa kami dahil nga alam niyang mahal na mahal ko ang aming ama. At kay Ariston, pakiramdam ko ay ibang tao ang tingin niya dito kaya may sama talaga ako ng loob sa kaniya. "Fck your btch, kuya. Pagkatapos ay lumayas ka nang muli," sabi ko na lang at tumalikod. Mabibigat ang mga paa na tinungo ko ang kusina. This is the first time that I got this mad. Hindi ko lubos maisip na masisira ni kuya ang umaga ko sa pagpapaalala kung ano ang hinaharap na nais nila para sa akin ni Dad. I was very vocal about what I want, pero ang ama ko ay walang tiwala sa kuya ng buo. He loves his company so much na hindi niya iyon kayang iwan lang kay Kuya Ariston. Kaya ako ay nahahati sa pagmamahal kay Dad at sa pagmamahal ko sa sarili ko na gawin ang aking gusto. "Why is it so hard, Mommy?" tumingin ako sa larawan ng aking ina na nasa harapan ko mismo. It's here in the dining area. Napangiti ako at inabot ang picture frame. My mother was a model. A famous one. Pero namatay siya nang ilang buwan pa lang ako. Ang kwento ni Kuya Ariston ay aksidente daw. Ito at si Dad pero nakaligtas ang ama namin at ang Mommy ay hndi. Simula rin nang mamatay ito ay nagbago na ang aming ama. Nag-uuwi na noon ng babae kahit mga bata pa lang kami ni Ariston, but, he maintain the good image of his company. Iyon lang rin kaya hanggang ngayon ay masagana ang buhay namin. "I really want to be like you, Mom..." I said. "But, how? when Dad and Kuya were the ones planning my future for me?" Dahan-dahan kong ibinaba ang larawan niya at itinuon ang aking mga mata sa pagkain. Kumagat ako sa toasted bread pero nanatili lang iyon sa aking bibig at hindi ko nginuya. I felt my eyes heated after the pain struck my chest. "I just want a complete and happy family. Iyong puno ng pagmamahalan..." napahinga ako ng malalim. My tears fell down. Hirap na hirap akong maabot iyon ngayon, alam ko na rin naman na imposible dahil sa relasyon ni Dad at ni Kuya Ariston. They always fight. It's been so long, and a lot of years have passed already. Away sila ng away habang ako ay aral ng aral sa kursong hindi ko naman gusto. I breathed deeply. Binilisan ko na lang ang pagkain. Dalawang oras na lang bago ang first subject ko. Male-late na ako. Sht. Nadala ako masyado sa nangyari. After I finished my breakfast I went to my room immediately. The University is a 45 minutes long drive kaya naman madaling-madali ako ngayon. After taking a bath, I changed right away. Plain white fitted top at black straight cut jeans ang aking isinuot. It's friday kaya civilian day pero ang uniform talaga namin ay corporate attire. "Oh fck," mura ko nang maiwan na naka-on ang plantsa. Mabuti na lang at hindi nasunog ang cover! Nang makatapos ako ay tinungo ko agad ang labas bitbit ang tatlong malalaking libro sa aking kamay at ang sling bag ko na nahuhulog pa sa aking balikat. "Aghh! Hindi ako pwedeng ma-late!" Kasalanan ito ni Kuya Ariston at ng clown btch niya, eh!ฟ้าจึงต้องเลือกทางเดินของตัวเองก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป“วันนี้เหนื่อยเลยใช่ไหม” สายลมพูดพลางหวีผมให้ฟ้าประทานหลังจากที่เป่าผมให้เธอจนแห้ง“เหนื่อย แต่มีความสุข ลมมีความสุขไหม”“มีสิมีความสุขมาก ๆ ต่อไปนี้เราก็ทำถูกต้องทุกอย่างเป็นสามีภรรยาที่ไม่มีใครมาว่าฟ้าได้อีกแล้ว”ฟ้าประทานหมุนเก้าอี้หันมาสวมกอดสามี “สายลมของฟ้าน่ารักที่สุดเลย รักรักรักรักจัง”“รักเหมือนกัน ก่อนนอนกินนมสักแก้วไหม”“อื้ม เอาสิ”“งั้นรอแป๊บนะ เดี๋ยวลมมา”“ค่ะ” สายลมเดินออกจากห้องนอน ฟ้าประทานจึงเดินมาที่เตียงนอน ย่ากับพี่ชายของเธอเดินทางกลับทันทีเนื่องจากพรุ่งนี้มีประชุม ความจริงมีประชุมวันนี้ทว่าพี่ ๆ ขอเลื่อนเพื่อมางานแต่งของเธอ ของขวัญงานแต่งที่ย่าให้เป็นเงินสดจำนวนหนึ่ง ย่าย้ำก่อนกลับว่า ‘เดี๋ยวเวลาผ่านไปทุกอย่างจะดีขึ้น ฟ้าอย่าได้น้อยใจนะลูก ย่าจะหาทางพูดให้ปู่ของหลานใจเย็นเอง’ถึงย่าจะพูดอย่างนั้นแต่ว่าฟ้ารู้ดีว่าวันที่คุณปู่จะยอมให้อภัยนั้นน้อยมาก บางทีอาจจะไม่เกิดขึ้นเลยแต่ไม่เป็นไร ฟ้ามีพี่ชายทั้งสี่และย่าก็พอแล้ว ถึงย่าจะชอบบังคับ ทว่าย่าคือคนที่ดีกับฟ้าที่สุด“นมอุ่นมาแล้วครับ” สายลมกลับมาพร้อมนมอุ่น
“แกเป็นคนขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่ยัยเล็ก” เสียงพี่ชายคนโตดังขึ้น ฟ้าประทานหันมองเห็นพี่ชายอีกสามคนของเธอ“...” พี่ชายทั้งสี่คนมากันครบเลย ไม่คิดเลยว่าพวกเขาสี่คนจะยอมทิ้งเวลาอันมีค่ามาร่วมงานแต่งเธอ“อะไรเล็ก ร้องไห้ทำไม พวกพี่ยังไม่ได้แกล้งอะไรแกเลย” เจ้าป่าเดินเข้ามาเช็ดน้ำตาให้น้องสาว “ดูสิแต่งหน้ามาสวย ๆ ตาแกเริ่มบวมแล้ว ดีนะที่เครื่องสำอางแกกันน้ำ ไม่งั้นคงสวยน่าดู”“พี่สาม” ฟาดอกพี่ไปหนึ่งที น้องสาวร้องไห้ด้วยความคิดถึงยังมีอารมณ์มากวน“ตีพี่ได้แปลว่าไม่เป็นอะไรมาก” เจ้าป่าลูบที่แก้มน้องสาวฟ้าประทานมองพี่ชายทั้งสี่ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ“ขอบคุณที่มานะคะ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งฟ้า”“หยุดร้องไห้ได้แล้ว วันนี้คือวันที่น้องสาวของพี่สวยที่สุดนะ” ภูตะวันพี่ชายคนที่สองเดินเข้ามากอดน้องสาวสุดที่รัก“พี่รอง”“วันนี้เล็กสวยมากเลยนะ พี่ยินดีด้วยและพี่ดีใจมากที่เล็กมีความสุข น้องของพี่เก่งมาก ๆ เข้มแข็งมาก”“พี่ด้วย”“พี่ด้วย”“พี่ด้วย”เวลานี้พี่ชายทั้งสี่พากันรุมกอดน้องสาวคนเล็ก พวกเขากอดเธอจนเธอเริ่มหายใจไม่ออก “พอก่อนฟ้าหายใจไม่ออกแล้ว”“ได้ไง พวกพี่ทิ้งงานมาหาแกเลยนะ” พี่ชายทั้งสี่พูดพร้อมกันอย
งานแต่งของเธอและเขาสายลมจองสถานที่จัดงานที่โรงแรมแห่งหนึ่ง สายลมทุ่มไม่อั้นจัดงานอย่างยิ่งใหญ่ เขาต้องการให้ภรรยาของเขาไม่น้อยหน้าใคร“เรามาฟังความรู้สึกเจ้าบ่าวที่มีต่อเจ้าสาวนะครับ” พิธีกรในงานเอ่ยสายลมหันมองเจ้าสาวแสนสวยด้วยความปลื้มใจ การแต่งงานครั้งนี้เรียกได้ว่าเขามีความสุขจริง ๆ เพราะเขาเต็มใจที่จะแต่งกับผู้หญิงคนนี้มาก ๆ“สำหรับผมผมอยากถามเธอว่าเธอไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมเราเพิ่งมาเจอกัน”เสียงกรี๊ดด้านล่างทำฟ้าประทานรู้สึกเขินคำพูดของสามี“ผมรักเธอครับ รักเธอมากมากจนไม่รู้ว่าต้องบรรยายออกมายังไงบ้าง” สายลมเสียงสั่น“อะไร จะร้องไห้เหรอ” ต้องเป็นฟ้าสิที่ร้อง ลมมาร้องได้ไง“อย่าเพิ่งแซวสิ” เขายิ้มแล้วพูดต่อ “ขอบคุณเธอจริง ๆ ที่ทำให้ผมกลับมารู้สึกแบบนี้อีกครั้ง ขอบคุณเธอที่เลือกผม อยู่ข้างผม ช่วยดึงผมออกจากโลกที่มืดมน เธอเป็นผู้หญิงที่แปลกครับ ผมไม่คิดเลยว่าผมจะรักเธอ แต่ว่าผมก็รักเธอไปแล้ว รักในความแปลกของเธอ เธอทำให้ผมได้เจอกับความสุขอีกครั้ง เธอเป็นแสงสว่างในชีวิตผม เธอมาโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัวแล้วผมก็รักเธอแบบไม่รู้ตัว”“...” เคยเขียนบทแบบนี้ในนิยาย ไม่คิดเลยว่าพอได้เจอจริง ๆ จะทำใ
ตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องฟ้าประทานก็ไม่พูดถึงเรื่องที่เจอเมื่อครู่ เธอเงียบ ทำเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่ว่าคนเป็นผัวรู้สึกได้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ปกติ ส่วนหนึ่งก็เพราะเรื่องที่ใบหลิวพูดมันมีความจริงอยู่ด้วยและเป็นเรื่องที่เขาไม่เคยพูดถึง ฟ้าประทานก็ไม่เคยถามบอกตามตรงว่าเขากลัวเธอโกรธ กลัวเธอเก็บเรื่องที่ใบหลิวพูดมาคิด ถ้าเกิดเธอเปลี่ยนใจไม่แต่งกับเขาขึ้นมาเขาก็แย่สิ เขาต้องรีบอธิบาย เขาไม่อยากทะเลาะกับเธอ “ฟ้า”“ว่า”“เรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นพูด...”“เรื่องไหน”“เรื่องบ้านที่ลมเคยอยู่กับดาวเหนือ” พูดชื่อดาวเหนือก็ทำให้นึกถึงแฟนเก่าฟ้าประทาน“อื้อ ทำไมอะ” เรื่องนี้ก่อนทำข้อตกลงเธอก็รู้อยู่แล้วและรู้ด้วยว่าสายลมรักดาวเหนือมาก ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ต่อให้เลิกกันไปแต่ก็เคยมีช่วงเวลาดี ๆ ร่วมกัน เขาอยากไปบ้านหลังนั้นหรืออยากเก็บไว้มันก็เป็นความต้องการของเขา ไม่เห็นจะแปลกอะไร ที่ที่มีความทรงจำดี ๆ ใครบ้างไม่อยากไป“ก็เรื่องบ้าน...”“สายลมฟังฟ้านะ ฟ้าไม่คิดจะบังคับจิตใจสายลม อะไรที่เป็นความสุขลมทำเลย ไม่ต้องเปลี่ยนเพื่อฟ้า เมื่อก่อนเรื่องบ้านหลังนั้นเป็นความสุขเดียวของสายลม งั้นฟ้าถามหน่อยว่าตอนนี
reviewsMore