LOGINเขาคนนั้นที่เคยขอกินตับเธอกลายเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของพี่ชาย แล้วก็กลายเป็นสุดที่รักที่เธอ...ไม่ได้รัก
View More“...อ่าส์~ อย่าอ้อน ไม่อยากออกจากบ้านใช่ไหม” “ฮ่า ๆ ๆ อยากสิ” ฉันตอบด้วยเสียงกลั้วหัวเราะพร้อมกับเอามือคล้องคอเขาไว้อีกครั้ง ไม่ได้แค่คล้องคอนะคะแต่สายตาฉันก็กำลังมองเขาหวานเยิ้มเลยล่ะ“แต่พี่เริ่มไม่อยากแล้ว ธุระอะไรครับที่รัก สำคัญไหมถ้าไม่สำคัญไปวันหลังได้รึเปล่า~” เฮียดีแลนก็ยังคงเป็นเฮียดีแลน
ใช่ค่ะหม่าม๊าช่วยฉันด้วยการสั่งให้ยืดเวลาแต่งงานไปอีกหกเดือน คือฉันว่ามันน้อยมาก ๆ เลยนะ แต่หม่าม๊าก็ยืนยันจะช่วยแค่นี้ถ้ามากกว่านี้หม่าม๊าไม่ช่วยเพราะท่านเองก็อยากอุ้มหลานไว ๆ เหมือนกัน ฉันเลยต้องตกลงตามนี้เพราะกำขี้ก็ยังดีกว่ากำตดวันแต่งงานของเราสองคนที่ควรจะเป็นวันนี้อย่างที่เฮียเขาเคยบอกไว้เลยถู
-หนึ่งปีต่อมา-“แม่ง”“...คะ?” ฉันที่เพิ่งจะหย่อนก้นลงเก้าอี้เงยหน้ามองฝั่งตรงข้ามแล้วเอ่ยออกมาเบา ๆ ด้วยความสงสัยว่าฝั่งตรงข้ามเป็นอะไร“หงุดหงิด”“หงุดหงิดอะไรคะ”“ฮึ!”“เอ้า! พริกถามเฮียดี ๆ นะหงุดหงิดหนักกว่าเดิมทำไม”“...”“เป็นอะไร ตอบ”“...”“จะตอบไหมเฮียดีล” ฉันจ้องเขม็ง รู้ว่าเขาหงุดหงิดแต่
“ก็... / แต่บอกไว้ก่อนถ้าจะเอาอย่างที่เราเสนอต้องโทรไปคุยกับหม่าม๊าเอง บอกให้หม่าม๊าเข้าใจว่าเพราะเหตุผลอะไรเราถึงรับพี่ไปเป็นผัวที่ถูกต้องการกฎหมายช้า”OoO“เฮียนี่น่าตีจริง ๆ เลย” คำพูดนี่นะ ไปสรรหามาจากไหน รับพี่ไปเป็นผัวที่ถูกต้องตามกฎหมายช้า จะบ้าตาย“ไม่รู้ล่ะ เคลียร์กับหม่าม๊าเองเพราะคงไม่มีแ