Mag-log inHabang lalo niya itong pinag-iisipan, lalo lamang kumukulo ang dugo ni Aleisha. “Pinangako ko kay lolo na pakakasalan kita, pero hindi ibig sabihin noon na pagmamay-ari mo na ang buong pagkatao ko. May dignidad ako, may sarili akong isip at mga desisyon. At balak kong panatilihin ang mga iyon haban
Lalong sumama ang mood ni Raphael. Lumapit siya kay Aleisha at sumandal sa harap ng vanity table. “Bakit ayaw mong magpagawa ng damit para kay Alexander?” “Huh?” Natigilan si Aleisha. “Alam mo na? Ang bilis talaga kumalat ng mga balita. Sasabihin ko rin naman sana sa’yo.” “Sige. Sabihin mo.” Gusto
Dahil sa dalawang salitang iyon, sa wakas ay ibinaling ni Raphael ang kanyang tingin sa dalawang babae. “Paninirang-puri, maling paratang, pagbuhos ng sulfuric acid at tangkang pananakit. Maaari ko kayong ipahuli sa pulis. Naiintindihan ba ninyo?” Nanigas ang dalawang babae. Halatang natakot sila.
Kaya naman, sinisi niya si Manager Bea. “Paano ka ba magtrabaho? Hindi mo ba alam na hindi pa maayos ang kalagayan niya?” “Ah, Mr. Arizcon…” “Hindi niya kasalanan.” Mahinang nagsalita si Sophia, bakas ang luha sa kanyang mga mata. “Ako mismo ang nagpumilit na lumabas. May kailangan akong asikasuhi
Para sa lalaki, sapat na ang isang simpleng Western-style suit. Ang kailangan lang naman ay eksaktong sukat. Natigilan si Aleisha. Balak pa rin ba niyang papuntahin si Alexander sa kasal? Napansin ni Raphael ang bahagyang pagkakunot ng noo niya at agad na nagpaliwanag. “May ipasasama ako sa kanya
“Salamat.” Tinanggap ni Aleisha ang thermos, hinawakan ito sa kanyang mga kamay, binuksan ang takip, at dahan-dahang uminom. “Malapit na tayong makarating sa lungsod. Saan kita ihahatid?” “Sa affiliated hospital.” Kumunot ang noo ni Raphael. “Kailangan mo pa bang magtrabaho ngayon?” “Hindi.” Um
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent
Muntik nang matumba si Aleisha sa sahig. Abala si Don Raul sa pakikinig sa doktor kaya hindi nito napansin ang ginawa ni Raphael kay Aleisha. Ilang saglit pa ay natapos na rin ang pag-uusap ng doktor at ng don. Palabas na ang doktor kaya naman napansin na nito ang dalawa sa may pintuan. "Mabuti at
Naintindihan naman ni Aleisha ang ibig sabihin ni Raphael. Pero para sa kanya ay hindi biro ang pagpapakasal. Naniniwala pa rin siya na sagrado ito at hindi ito basta laro lamang. Umiling si Aleisha at mariing tiningnan si Raphael, "Hindi naman siguro kailangan pa iyon. Bakit hindi mo pilitin si Do







