LOGINPara sa lalaki, sapat na ang isang simpleng Western-style suit. Ang kailangan lang naman ay eksaktong sukat. Natigilan si Aleisha. Balak pa rin ba niyang papuntahin si Alexander sa kasal? Napansin ni Raphael ang bahagyang pagkakunot ng noo niya at agad na nagpaliwanag. “May ipasasama ako sa kanya
“Salamat.” Tinanggap ni Aleisha ang thermos, hinawakan ito sa kanyang mga kamay, binuksan ang takip, at dahan-dahang uminom. “Malapit na tayong makarating sa lungsod. Saan kita ihahatid?” “Sa affiliated hospital.” Kumunot ang noo ni Raphael. “Kailangan mo pa bang magtrabaho ngayon?” “Hindi.” Um
Ang buhay ay parang isang palabas. 'At tingnan natin kung sino sa aming dalawa ang mas mahusay umarte.' Kinabukasan, huli nang nagising si Aleisha. Maliwanag na sa labas, at nang tingnan niya ang oras, alas-diyes na pala ng umaga. Hay… Ang haba na ng natulog niya. Bakit parang hirap na hirap pa r
Pero ramdam ni Jacob na tila labis na nalulungkot ang Sir Raphael niya. Hindi makapagsalita si Raphael. Sa tuwing ipinipikit niya ang mga mata, sunod-sunod na bumabalik sa kanyang isipan ang mga alaala noong bata pa siya—ang araw na iniwan siya ng kanyang ama. Umalis ang kanyang ama mula sa mansyo
“Natutulog si Aleisha.” Habang binabanggit ang pangalan nito, hindi niya namalayang lumambot nang kaunti ang kanyang ekspresyon. “Babalik ako roon para samahan siya mamaya.” Tumingin siya sa kanyang lolo. “Ano ang kailangan mo sa akin?” “Lolo, dinukot si Aleisha.” Diretsahang sinabi ni Raphael, “
Natigilan na rin ang nagpapanggap na cleaner. 'Ano’ng nangyayari?' Hindi ba niya nalanghap ang eter at nawalan ng malay ang babaeng ito? Paano ito nakatakas mula sa cleaning cart? Hindi ba sapat ang pampamanhid? “Bilis! Sabihan ninyo ang security guard!” May lumapit at tinulungan si Aleisha na
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent
Muntik nang matumba si Aleisha sa sahig. Abala si Don Raul sa pakikinig sa doktor kaya hindi nito napansin ang ginawa ni Raphael kay Aleisha. Ilang saglit pa ay natapos na rin ang pag-uusap ng doktor at ng don. Palabas na ang doktor kaya naman napansin na nito ang dalawa sa may pintuan. "Mabuti at
Naintindihan naman ni Aleisha ang ibig sabihin ni Raphael. Pero para sa kanya ay hindi biro ang pagpapakasal. Naniniwala pa rin siya na sagrado ito at hindi ito basta laro lamang. Umiling si Aleisha at mariing tiningnan si Raphael, "Hindi naman siguro kailangan pa iyon. Bakit hindi mo pilitin si Do







