เข้าสู่ระบบNagpasalamat si Raphael. “Kung ganoon, mauuna na ako. Magkita na lang tayo ulit.” “Mag-ingat ka sa daan!” Tumayo si Sophia upang ihatid siya. Unti-unting umangat ang mga sulok ng kanyang labi, at isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang mukha. Mahigpit niyang hinawakan sa palad ang butterfly
Nakakakita na siya! Pakiramdam niya, ang paggaling ng kanyang mga mata ang magandang suwerteng ipinagkaloob sa kanya ng batang babae noong panahong nababalot ng dilim ang kanyang mundo. Nang tuluyang gumaling ang kanyang mga mata, bumalik agad si Raphael. Ang una niyang ginawa ay ang hanapin at pu
Posibleng hindi na siya kailanman makakita at tuluyan nang mabalot ng dilim ang kanyang mundo. Gaano kalaking dagok iyon para kay Raphael noong panahong iyon? Sa mga panahong iyon, labis na naging iritable si Raphael dahil wala siyang nakikita. Tumanggi siyang makipag-usap kaninuman maliban kay Do
“Dahil sa kanya ang hair clip, bayaran mo siya ayon sa halaga nito.” “Sige, Sir Raphael.” Lumapit naman si Joaquin kay Manager Bea. “Manager Bea, babayaran namin sa iyo ang halaga nito ayon sa presyo sa merkado. Ayos lang ba sa iyo?” Nagulat si Manager Bea at agad na kumaway. “Paano naman magiging
Kung sakaling ang taong iyon nga ang babaeng hinahanap nila, ayaw niyang muling bigyan ng pag-asa si Raphael at pagkatapos ay biguin lamang siya. Walang sinabi si Raphael at nanatiling tahimik nang ilang sandali. Maya-maya, sinabi niya, “Ako na mismo ang pupunta.” Kung ang taong iyon man ay ang ba
“Narito na!” Huminto ang sasakyan sa harap ni Michelle. Bumaba si Aleisha at inilabas ang mga guhit mula sa kanyang bag. “Puwede mo bang tingnan ito para sa akin?” “Sige.” Habang naglalakad ang dalawa, inilatag ni Michelle ang mga guhit at tumango. “Wala namang malaking problema. Sa tingin ko, a
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
"Raphael Arizcon..." Natigilan si Mr. Sandoval habang nakatingin kay Raphael. Kapag isa kang negosyante ay imposibleng hindi mo kilala ang isang Raphael Arizcon. "B-Bakit ka narito?" Hindi man lang pinansin ni Raphael si Mr. Sandoval. Nasa kay Sophia ang buo niyang atensyon na ngayon ay hilam na







