เข้าสู่ระบบSa huli, hindi na kayang idilat ni Aleisha ang kanyang mga mata. “Aleisha, uminom ka muna ng tubig.” Yakap siya ni Raphael habang may hawak na baso ng tubig. Marahan niya itong pinainom hanggang sa maubos nito ang kalahati ng baso. “Salamat.” Iba ang tinig niya kumpara kanina—mas mahina at mas m
Bahagyang bumigat ang tinig ni Daniel, at naging matalim iyon sa pandinig. “Hindi mo ba naiintindihan? Hindi mo kailangang mag-alala tungkol sa akin. Pakiusap, umalis ka na.” Sandali siyang tumigil bago muling nagsalita. “At huwag ka na sanang pumunta sa akin sa hinaharap. Hindi na natin kailanga
Hindi tulad ni Raphael, alam na alam ni Aleisha na hindi na muling lalapit si Daniel. Hindi niya kailanman pinilit si Aleisha na gawin ang isang bagay na ayaw nito. Sa pamamagitan ng bintana ng sasakyan, naunawaan ni Aleisha ang ibig sabihin ng mga mata ni Daniel. 'Daniel, hindi ako mapalagay na i
Tahimik siyang tiningnan ni Michelle. Sa kabila ng foundation na nakalagay sa mukha ni Aleisha, bakas pa rin ang panunuyo nito. Hindi umiyak si Aleisha. Hindi niya alam kung bakit, pero sa sandaling iyon, nakaramdam ng kaunting awa si Michelle—hindi para kay Aleisha, kundi… para kay Daniel. Itina
Sa sandaling iyon, iisa lamang ang laman ng isip ni Daniel—si Aleisha. Naalala niya ang mga sinabi nito. Sinabi ni Aleisha na hindi pa nalulutas ang mga problema sa pagitan nila at hinding-hindi iyon malulutas.Noong mga panahong iyon, hindi siya naniwala.Mapait na natawa si Daniel. Tama si Aleisha
Ngayong nasabi na niya iyon, tuluyan nang nawala ang pag-aalinlangan ni Aleisha. “Gustung-gusto mo si Sophia, hindi ba? Maaari mo bang subukang kumbinsihin ulit si Lolo? Hayaan mong tanggapin niya ang taong mahal mo. Sa ganoon, hindi na natin kailangang itali ang mga sarili natin sa isa’t isa.”Sa h
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent
Muntik nang matumba si Aleisha sa sahig. Abala si Don Raul sa pakikinig sa doktor kaya hindi nito napansin ang ginawa ni Raphael kay Aleisha. Ilang saglit pa ay natapos na rin ang pag-uusap ng doktor at ng don. Palabas na ang doktor kaya naman napansin na nito ang dalawa sa may pintuan. "Mabuti at







