5 Million Surrogate Maid

ERICA VILLAGOMEZ

Matapos magprito ng dalawang pirasong itlog, naupo na ako. Sa wakas, makakakain na rin ako. Alas otso na ng gabi at ngayon pa lang ako kakain. Noong isang araw pa ako nakarating sa Manila para makahanap ng trabaho. Kahit anong trabaho. Ulila na akong lubos at nasa edad bente dos. Naisip kong umalis na sa bahay ng tiyahin ko dahil masama ang ugali nito. Ngayon, nakikitira ako sa apartment ng pinsan ko.

"Pasensya ka na, insan. Itlog lang ang ulam natin araw-araw. Iyan lang kasi ang pinakamurang ulam. Nasanay na lang din ako na iyan ang ulam ko palagi. Minsan lang makakain ng karne," wika ng pinsan kong si Eli.

"Ano ka ba? Ayos na ayos lang! Ang sarap kaya ng itlog! The best ulam ito in the world! At saka dapat nga ako ang mahiya sa iyo dahil nakikitira lang ako rito. Sampid lang ba. Kaya hindi mo ako dapat intindihin," tugon ko sa pinsan ko.

"Hay, buhay. Pagod na akong maging mahirap. Kailan kaya tayo yayaman, 'no? Ang sarap siguro na palaging masarap ang ulam. Naggo-grocery nang hindi tumitingin sa presyo ng kukuning item. Kainis talaga. Ang hirap maging mahirap!" reklamo ng pinsan ko.

Natawa ako nang mahina bago binilisan ang pagnguya. 

"Huwag kang mag-alala, yayaman din tayo soon. Tiwala lang."

KINABUKASAN, muli akong naghanap ng trabaho. Umiikot-ikot ako sa lugar na iyon, nagbabakasakaling makahanap ng mapapasukan. Nahihilo na nga ako sa kakalakad. Hanggang sa naupo ako sa ilalim ng isang malaking puno para magpahinga sandali. Parang hindi ko na nga maramdaman ang mga binti at paa ko sa layo ng nilakad ko.

Kinuha ko ang cellphone ko at saka sumali sa mga job hiring group online. Nag-scroll ako nang nag-scroll hanggang sa may makita akong bagong post. Naghahanap sila ng kasambahay. Agad akong nag-private message sa nag-post.

Lumipas ang isang oras bago ito nag-reply sa akin. Nanginginig pa ang mga kamay ko habang nagtitipa ng sagot.

"Sa wakas!" masaya kong sabi nang matanggap ako bilang kasambahay.

Biglang nawala ang pagod ko. Mabilis akong lumakad pauwi. Hindi ko nga naramdaman ang pagod sa paglalakad dahil mas nangingibabaw ang saya na nararamdaman ko. Masaya kong ibinalita sa pinsan ko ang nangyari.

"Salamat, insan, dahil hinayaan mo akong mag-stay rito. Hayaan mo, babawi ako sa iyo. Sa unang sahod ko, sa day-off, kakain tayo sa labas, ha?" nakangiti kong sabi kay Eli.

"Walang anuman. Sino pa ba ang magtutulungan kundi tayo lang din? Huwag mo munang isipin ang pagbawi mo sa akin. Masaya akong nakahanap ka na ng trabaho. Galingan mo para magkaroon ka agad ng salary increase," tugon ng pinsan ko.

Stay-in na kasambahay ako. May dalawang araw akong day-off kada buwan at puwede akong magdesisyon kung anong araw ko gustong mag-day-off. Mag-asawa ang pagsisilbihan ko. Businessman ang lalaki habang secretary naman sa isang kilalang kumpanya ang babae. Mayaman ang mag-asawang ito kaya naman nalula ako sa laki ng bahay nila.

At dahil mag-asawa lang naman sila at hindi rin makalat sa bahay, lalo pa't madalas silang wala roon, ako lang ang kasambahay nila. Mag-isa lang ako pero ayos lang. Kahit malaki ang bahay, hindi naman ganoon kahirap ang magiging trabaho ko dahil madalas na wala roon ang mag-asawa.

"Ito ang magiging kuwarto mo. Ilagay mo na lang diyan ang mga gamit mo sa cabinet. Puwede kang gumamit ng aircon. Ikaw ang bahala kung gusto mong mag-aircon o mag-electric fan," nakangiting wika ni Jade, ang amo kong babae.

"Maraming salamat po, ma'am," tugon ko sa kanya.

Pagkapasok ko sa kuwarto, napanganga ako. Ang ganda ng kuwarto ko! May sarili akong cabinet at hindi iyon maliit. Malaki iyon. Malaki rin ang malambot na kama ko. Tiyak na komportable akong makatutulog doon.

"Yehey! Ang ganda ng kuwarto ko!" Hindi ko napigilang sabihin iyon bago humiga sa kama.

Inayos ko ang mga gamit ko sa cabinet. Sinalansan ko ang mga damit ko pati na ang mga personal na gamit ko, gaya ng mga pang-skin care ko at kung anu-ano pa. Nang matapos ako, lumabas na ako sa silid.

Nagtungo ako sa sala kung saan nakaupo ang amo kong babae. Ipinaliwanag niya sa akin ang mga dapat kong gawin pati na ang mga bawal sa bahay na iyon.

"Madalas na ako ang nauunang umuwi sa bahay. Minsan lang maunang umuwi ang asawa ko. Madalas siyang gabi na umuwi dahil sa dami ng inaasikaso niya. Marunong ka namang magluto, 'di ba?" tanong ni Jade sa akin.

Mabilis akong tumango. "Yes, ma'am. Maalam naman po ako sa pagluluto."

"Mabuti naman kung ganoon. Pero bago ka magluto ng pagkain, madalas ay hapunan, magme-message ka muna sa akin. Palagi. Magtatanong ka kung magluluto ka ba o hindi dahil madalas ay kumakain na lang din kami sa labas. Para kapag umuwi na kami rito, magpapahinga na lang kami," paliwanag ng amo kong babae.

"Sige po, ma'am. Copy po," mabilis kong sagot.

Nginitian niya ako.

"May gusto ka pa bang itanong? May hindi ka ba naintindihan sa mga gagawin mo?"

Mabilis akong umiling.

"Wala na po, ma'am. Naipaliwanag n'yo naman po lahat, ma'am."

"Okay, good. Basta, maging tapat ka lang sa amin, magiging maayos tayo. Hindi naman kami mahigpit, lalo na sa pagkain. Kahit anong gusto mong kainin, puwedeng-puwede. At kung may kailangan ka, gaya ng mga personal na gamit mo, puwede mo itong ipasabay kapag maggo-grocery ka. Every month ka maggo-grocery. Kasama mo si Manong Driver. Huwag kang mahiyang bilhin ang gusto mo. Hindi namin ibabawas sa sahod mo. Hiling lang namin, maging tapat ka sa amin," pakiusap ni Jade.

"Opo, ma'am. Maraming salamat po," nakangiti kong tugon.

Labis ang galak at pasasalamat ko dahil mabait ang magiging amo ko. Mahinahong magsalita si Jade at professional na professional ang dating niya. Maganda siya at sexy.

Sampung taon nang nagsasama ang mag-asawa kong amo pero hindi pa sila nabibiyayaan ng anak. Nasa edad forty na ang amo kong lalaki habang si Jade naman ay thirty-five years old.

"Mamayang 10 p.m. o baka 12 a.m., darating na ang asawa ko. Si Jackson. Kaya medyo malaki ang sahod mo dahil doon. Madalas kasing late umuwi ang asawa ko at dapat, palagi mo siyang pagbubuksan kaagad. Pero hindi mo naman kailangang gumising nang maaga dahil hindi naman kami nag-aalmusal. Bihirang-bihira. Madalas ay coffee lang kami at ako na ang nagtitimla para sa asawa ko. Kaya ayos lang na gumising ka ng 8 a.m. o 9 a.m. Okay na ba sa iyo ang lahat?" mahinahong sabi ng amo kong babae.

"Opo, ma'am. Noted po," saad ko.

At dahil madalas na gabing-gabi na umuuwi ang amo kong lalaki, naisip kong sa sala na lang ako umidlip kung aantukin man ako. Sa ganoon, maririnig ko kaagad kung may kakatok sa p***o. Mabilis lang naman akong magising kapag may narinig akong ingay.

At ganoon nga ang ginawa ko. Pero hindi naman ako nakatulog sa sala. Nanood lamang ako ng palabas. Alas onse na ng gabi nang umuwi ang amo kong lalaki na si Jackson. Bahagya pa akong nagulat sa kaguwapuhan niya.

Hindi mahahalata na nasa edad forty na si Jackson. Napakaguwapo niya. Malaki ang katawan at mapipintog ang mga braso. Halatang nagpupunta siya sa gym.

"Magandang gabi po, sir. Ako po si Erica, ang kasambahay n'yo rito," magalang kong sabi sa amo kong lalaki.

"Okay, sige. Nasaan si Ma'am Jade mo?" tanong ni Jackson sa akin.

"Nasa kuwarto na po niya, sir. Nagpapahinga. May ipag-uutos po ba kayo, sir? Nagugutom po ba kayo?" mabilis kong tanong.

Mabilis siyang umiling bago ako tipid na nginitian.

"Wala naman. Nag-dinner na ako. Magpapahinga na lang ako," sabi niya bago mabilis na umakyat ng hagdan.

Ini-lock ko na ang p***o at pinatay rin ang TV. Kapag nakauwi na ang amo kong lalaki, wala na akong ibang gagawin. Puwede na akong magpahinga. Depende na lang kung may message sa akin si Jade at may iuutos siya. Kaya nilakasan ko ang volume ng cellphone ko para tumunog iyon kung may mag-message sa akin.