LOGINWala pala talaga siyang maalala. Paanong nangyari na bigla siyang nasaktan ni Ralph kung mukhang mabait naman siya at concern sa kanya? Atin pong alamin sa susunod na chapter. Maraming maraming salamat po sa patuloy niyong pagsuporta.
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
LanderPaikot-ikot na kami nila Tita Sarina at Tito Maximus sa harap ng operating room na agad na bumalik matapos ko silang tawagan. Hindi ko yata kakayaning mag-isa ang sitwasyon na ito kaya naman kailangan ko sila upang makaramay.“Asawa ko,” tawag ni Tita Sarina kay Tito na agad namang lumapit at
“And you found him?” tanong ko.“Pero ayaw niya pong umamin. Nasa presinto na siya at iniimbestigahan.”“Sino siya?” si Channing na ang nagtanong.“Jerry Ponteres. Isang painter.”“Jerry? Damn!”“Kilala mo ba siya?” tanong ni Tita Sarina na nasa tabi lang namin.“Cha and I met him sa painting contes
“Hindi na pupunta ang Daddy mo, galing na kami sa doktor mo at ang sabi ay pwede ka naman ng i-discharge.”Napatingin ako kay Mommy dahil sa sinabi niya at nagkatinginan muna kami ni Lander bago ako nagtanong.“Sino po ang maghahatid sa atin pauwi?” Ngumiti muna si Mommy bago nagsalitan ng tingin sa
Chastity“Ang ganda ganda naman ng anak ko.” Naiikot ko ang aking mga mata dahil sa sinabi ni Mommy, natawa na nga rin ang hipag kong hilaw. “Bakit? Hindi ka naniniwala?”“Of course, I believe you. Magkamukha tayo eh!” Tapos na kaming ayusan at nakaalis na rin ang stylist namin. Si Mommy ko talaga a






![Captured By Ninong Hades [SPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
