LOGINHi po! Abangan niyo pa po ang ilan pong chapters ng story nila Maximus at Sarina.. Salamat po and see you sa next chapter.
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
GiannaTahimik lang akong sumunod kay Chancy habang patuloy pa ring nagwawala sa loob ko ang kanina pa hindi mapakaling kaba. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa sobrang lapit namin kani-kanina lang… o dahil alam kong wala akong kontrol sa sarili ko kapag siya ang kaharap.Pumasok kami sa isa sa mga
ChancyKinabukasan, maaga akong dumiretso sa SRE kahit alam kong wala roon si Gianna. Gusto kong makausap si Kuya Channing tungkol sa project. Nagkasundo kasi kaming tatlo nila Kuya Chanden at Chansen na magkaroon ng tournament ang first ever online game na na-develop ng aming kumpanya bago matapos
Tila biglang lumiit ang mundo ng babae. Pumatak ang luha niya, hindi ko alam kung dahil sa sampal, kahihiyan, o pagsisisi."Sino ka," patuloy ng ginang, "para pagsalitaan siya ng ganyan?""Mommy, kinakampihan mo siya?" tila hindi makapaniwalang sabi ng babae habang sapo-sapo ang kanyang pisngi."Kun
"About naman sa mga merchandise ng game, magkakaroon tayo ng pinaka-museum para sa ating mga online games."Napatingin ang lahat ng nasa Art Department."At gusto ko na makipagtulungan kayo sa Marketing Team para mapaganda iyon. Hindi ko pa ito nasasabi kila Kuya Chanden, pero sigurado ako na makaka







