Gaano Kasarap Ang Bawal

AURORA MARQUEZ

“HAYÓP KA! SALOT KA TALAGA SA LIPUNAN!”

Halos maputol ang ugat ko sa leeg sobrang galit. Nang dahil malanding kabit ng tatay ko, namatay si mama. Hindi ako nakontento sa ginawa kong pagsampal sa kanya. Kinuha ako ang isang bote ng alak at saka ko hinampas sa ulo niya.

“Argh!” malakas siyang napadaing bago natumba.

Umagos ang dugo mula sa kanyang ulo habang hawak-hawak ito.

“Aurora, tama na!” sigaw ni papa bago ako hinila palayo sa kabit niyang si Verly.

“Tangina niyong dalawa! Mga kupàl! Ikaw! Wala kang kwentang tatay! Minahal ka ni mama ng buong puso pero anong ginawa mo? Pinagpalit mo lang siya sa bisugong iyan na may dalawang anak? Hindi ka nagpakatatay sa akin pero sa bisugong iyan, go ka? Ang ganda ng tinama mo!” hindi ko mapigilang sigaw kay papa.

Noong maging teenager ako, alam ko na…ramdam ko ng nambababae si papa. Pero si mama, pinapatawad ng paulit-ulit si papa para lang mabuo ang pamilya namin. Hanggang sa na-stress na lang siya at ngayon…namatay na siya. Hindi ko matanggap na wala na ang mama ko. Alam kong ayaw niya akong iwan kasi mahal na mahal niya ako.

Pero hindi niya kinaya dahil sa labis na stress.

Umagos ang masaganang luha sa mga mata ko habang nakatingin sa kupal kong ama at malanding si Verly.

“Kahit kailan, hinding-hindi kita mapapatawad! Nang dahil sa inyong dalawa kaya nawala sa akin ang mama ko! Ang nag-iisang taong mahal na mahal ako!”

Napabuga ng hangin si papa bago siya nagsalita.

“Patawarin mo ako, anak pero wala na akong magawa pa. Hindi ko na talaga mahal ang mama mo. Basta, nawala na lang bigla ang pagmamahal ko sa kanya.”

“Kasi hindi ka marunong makontento! Hinanap mo sa iba ang pagkukulang niya! Makati kang lalaki! Napakasama mo!”

Padabog akong pumasok sa loob ng bahay at nagkulong sa kuwarto. Hindi ko na kayang tumira pa sa puder ni papa gayong wala na si mama. Ayoko na dito. Kailangan kong umisip ng paraan para makaalis dito.

Pero wala pa akong trabaho. Nag-aaral pa ako ng collage. 1st year college pa lang ako at nasa edad bente uno. Ang pangako ko pa naman kay mama ay kailangan kong makapagtapos ng pag-aaral dahil iyon ang pangarap niya. Hindi siya nakapag-college kaya gusto niyang makapagtapos ako.

“Mama….” bulong ko bago napahagulgol.

Isang linggo na ang lumipas matapos ilibing si mama…. pero pakiramdam ko, kanina lang siya nawala. Sobrang sakit. Parang dinudurog ang puso ko.

Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako sa sobrang pag-iyak. Nagising ako ng alas kuwatro ng madaling araw hanggang sa hindi na nakatulog pa. Kanina pa ako nag-iisip ng puwede kong pagkakitaan. Hanggang sa maisip ko ang pangalan ni uncle Vaughn.

Hindi ko siya totoong uncle dahil inampon lang ng mga magulang niya si mama. Pero ni minsan, hindi kami naging iba sa kanya.

PAGSAPIT NG ALA SYETE ng umaga, lumabas na ako ng kuwarto. Hindi na ako nag-abala pang kumain kahit nakita kong naghanda si papa ng almusal.

“Saan ka pupunta?”

“Ano bang pakialam mo? Nakikipaglandian ako sa mga lalaki diyan! Para mabuntis ako ng maaga at makalayas na dito!” pabalang kong sabi bago dire-diretsong lumabas ng bahay.

Napatingin ako sa pera ko sa wallet. Kakarampot na lang ito. Baon ko sana ‘to bukas pero hindi muna ako papasok. Gustong-gusto ko na talagang umalis sa bahay.

Isang oras din ang lumipas bago ako nakarating sa bahay ni uncle Vaughn. Nagulat siya nang makita ako.

“Aurora? Anong ginagawa mo dito?”

“Uncle…puwede ba tayong mag-usap?”

Sumenyas siya na pumasok ako sa loob kaya agad akong sumunod. Napakaganda talaga ng bahay ni uncle. Palibhasa mayaman. Siya lang naman ang CEO ng Hermosa Hotels & Resorts. Mga Five-star hotels, luxury resorts, at international hotel management.

Tumikhim ako bago nagsalita.

“Ahm…uncle puwede ba akong mamasukan sa iyo? Kahit kasambahay mo na lang ako dito. Ayos lang. Basta may matutuluyan ako. Ayoko ng manatili pa sa bahay dahil alam kong sa susunod na araw… linggo o buwan, doon na lilipat ang kabit ni papa. Kasama ang mga anak nito.”

Tumango siya ng mabagal bago tipid na ngumiti. Napakaguwapo talaga ng uncle kong ito. Kaya hindi na ako magtataka kung bakit kahit may asawa na siya, marami pa ring babae ang nagkakandarapa sa kanya.

Ang balita ko nga, malaki raw ang oten ni uncle.

Wala naman akong pakialam doon. Narinig ko lang sa isang babae noon na naging kalandian ni uncle. Halimaw daw ito kung bumayó.

“Okay sige. Sasabihin ko na rin kay tita Alexa mo. Pero puwede ka ng tumira dito kahit anong oras mo gustuhin.”

Nanlaki ang mga mata ko at saka napatalon.

“Talaga po? Yehey! Maraming salamat po uncle!”

Sa sobrang saya ko, hindi ko napigilang yakapin ng mahigpit si uncle. Naipit tuloy ng husto ang osus ko sa matipuno niyang dibdib. At naramdaman ko sa sikmura ko ang tambutso niya kaya mabilis akong napaatras.

Napatingin ako sa kanya at nakita ko siyang napalunok ng laway.

“Ma-Maraming salamat po ulit, uncle! Mamayang gabi na ako dito lilipat. Salamat po ulit.”

“Walang anuman…” tipid niyang sabi.

Alanganin akong napangiti bago tumango. Hindi ko sinasadyang mapatingin sa pagitan ng hita niya. At nanlaki ang mata ko nang mapansin kong tila mas umumbók iyon.

Teka…tinîgàsàn ba si uncle Vaughn sa ginawa kong pagyakap sa kanya?